رباعیات

اهلی شیرازی · دیوان اشعار

۷۸ شعر

  1. شمارهٔ ۳ای همچو گهر در صدف سینه ما
  2. شمارهٔ ۴یارب سگ کوی مقبلی ساز مرا
  3. شمارهٔ ۵یارب نظر لطف بسویم بگشا
  4. شمارهٔ ۶گر درد دل از غم حبیب است مرا
  5. شمارهٔ ۹۶در مذهب عشق مست و مستوره یکیست
  6. شمارهٔ ۱۰۰بهتر ز کمال عشق جانپرور چیست
  7. شمارهٔ ۱۱۶یارب تو شکسته مرا ساز درست
  8. شمارهٔ ۱۱۷از جام کرم قسمت هر کس دوریست
  9. شمارهٔ ۱۱۹گر آدم و گر فرشته گر دیو و پری است
  10. شمارهٔ ۱۲۰عارف بجز از عارف آگاه کجاست
  11. شمارهٔ ۱۲۵مقصود خدا ز خلق اسرار دل است
  12. شمارهٔ ۱۴۸ای با تو عدم وجود هر چیز که هست
  13. شمارهٔ ۱۴۹آسوده در لطف حق از هر سوریست
  14. شمارهٔ ۱۵۰خوشباش که بنده گر نکویانه نکوست
  15. شمارهٔ ۱۵۱احمد سبب وجود آدم شده است
  16. شمارهٔ ۱۵۲تخمیر نبوت و ولایت ازلی است
  17. شمارهٔ ۱۵۳مفتاح در گنج جهان نادعلی است
  18. شمارهٔ ۱۵۴کس سر خدا بی نبی الله نیافت
  19. شمارهٔ ۱۵۵آن بنده حق لطف ازل شامل اوست
  20. شمارهٔ ۱۵۶خوش وقت شهیدی که بخون خفت و برفت
  21. شمارهٔ ۱۵۷از آل علی هر چه ترا دل باشد
  22. شمارهٔ ۱۵۸« والتین » به حسن قسم ز معبود غنی است
  23. شمارهٔ ۱۶۰هر چند که کار شیخ بر نیکو عملیست
  24. شمارهٔ ۱۶۱اهلی اگرت آرزوی آب بقاست
  25. شمارهٔ ۱۶۲اهلی که نظر یافته از آل عباست
  26. شمارهٔ ۱۶۳هر جا که مزار و مرقد آل عباست
  27. شمارهٔ ۱۷۹دردی کش عشق جمله صافی بین است
  28. شمارهٔ ۱۸۹منعم همه مال و کسب زر میداند
  29. شمارهٔ ۱۹۰زاهد زورع بر سر هر شی نرسد
  30. شمارهٔ ۱۹۸کی ره سوی عشق عقل آگاه برد
  31. شمارهٔ ۲۴۲آمد غم دل که آب آدم ببرد
  32. شمارهٔ ۲۵۲آنرا که مراد از در امید دهند
  33. شمارهٔ ۲۵۵هر دل که درو مهر کسی ریش کند
  34. شمارهٔ ۲۵۶تا دل غم جان داشت بدلبر نرسید
  35. شمارهٔ ۲۵۷در هودج عشق عقل واپس نرسد
  36. شمارهٔ ۲۵۸گاهم ره بتخانه نکو می‌آید
  37. شمارهٔ ۲۷۷یارب دل کس جز از تو خرم نشود
  38. شمارهٔ ۲۷۸از هر چه در این دایره موجود بود
  39. شمارهٔ ۳۳۹هر چیز که در علم تو معلوم بود
  40. شمارهٔ ۳۴۰پروانه تر از شمع روشن طلبد
  41. شمارهٔ ۳۴۱مست تو کسی بود که چون آه کند
  42. شمارهٔ ۳۴۲هر چیز که در جهان نمودی دارد
  43. شمارهٔ ۳۴۳در راه حق انبیا چو انجم گشتند
  44. شمارهٔ ۳۴۵از آل علی هر چه ترا دل باشد
  45. شمارهٔ ۳۴۶بر مهر علی خوش نفسان میجوشند
  46. شمارهٔ ۳۴۷ما را ز حسین تشنه چون یاد آید
  47. شمارهٔ ۳۴۸با علم خدا عین یقین میباید
  48. شمارهٔ ۳۵۰گر خرقه عارفان بصد چاک بود
  49. شمارهٔ ۳۵۵حج یافت کس کزو کس آزار ندید
  50. شمارهٔ ۳۹۵یارب تو ز چشم غیر مستورم دار
  51. شمارهٔ ۳۹۶یارب گنهم ببخش و عذرم بپذیر
  52. شمارهٔ ۳۹۷یارب تو مراد من غمناک بر آر
  53. شمارهٔ ۴۰۲ای مست حق از می مجازی بگذر
  54. شمارهٔ ۴۱۳در مهر علی کوش و در ایمان آویز
  55. شمارهٔ ۴۱۷جان رفت و سر پریدنم نیست هنوز
  56. شمارهٔ ۴۲۵یارب خجلم چنان ز آلایش خویش
  57. شمارهٔ ۴۴۱برخیز و طواف کعبه مشمار گزاف
  58. شمارهٔ ۴۴۶در طور فنا چو موسی از خود بگسل
  59. شمارهٔ ۴۵۳اهلی در نظم و گوهر طبع فضول
  60. شمارهٔ ۴۵۷یا رب گنه آلوده ز دنیا مبرم
  61. شمارهٔ ۴۵۸یا رب مهل اندر گنه اندوختنم
  62. شمارهٔ ۴۵۹یا رب من اگر گناه بیحد کردم
  63. شمارهٔ ۴۶۰ما گنج غمیم و غم ز حق خواسته ایم
  64. شمارهٔ ۴۷۰ایشاه شهید بیتو ما چون باشیم
  65. شمارهٔ ۴۸۵مستم من و ناصبور و ناپروا هم
  66. شمارهٔ ۵۱۱از رشته فقر خرقه ای بافته ایم
  67. شمارهٔ ۵۱۳یارب که مرا کار بسامان گردان
  68. شمارهٔ ۵۲۱هر چند که پی برم بر اسرار نهان
  69. شمارهٔ ۵۲۳معراج رسول و قاب قوسین ببین
  70. شمارهٔ ۵۴۱یارب دل من ز سینه ریشان گردان
  71. شمارهٔ ۵۶۱یارب تو خداوندی و ما بنده همه
  72. شمارهٔ ۵۶۸در عشق زبونی از زبردستی به
  73. شمارهٔ ۵۷۱یا رب بکرم نگاهدارنده تویی
  74. شمارهٔ ۵۸۸یارب خجلم بغایت از روی نبی
  75. شمارهٔ ۵۹۱گر حج نکنی کجا بجایی برسی
  76. شمارهٔ ۵۹۲ایخواجه که در حقیقت حق کوشی
  77. شمارهٔ ۶۱۰عاشق شوی آنزمان که تن خاک کنی
  78. شمارهٔ ۶۲۵اهلی تو که با اهل ریا نزدیکی