فی‌وصف حاله

عطار نیشابوری · منطق‌الطیر

۱۳ شعر

  1. شمارهٔ ۱فی وصف حالهکردی ای اعطار بر عالم نثار
  2. شمارهٔ ۲گفتهٔ دانای دین هنگام نزعچون به نزغ افتاد آن دانای دین
  3. شمارهٔ ۳پند ارسطاطالیس بر اسکندر هنگام مردن اوچون بمرد اسکندر اندر راه دین
  4. شمارهٔ ۴صوفی که از مردان حق سخن می‌گفت و خطاب پیری به اوصوفیی را گفت آن پیر کهن
  5. شمارهٔ ۵گفتار مردی راه‌بین هنگام مرگراه بینی وقت پیچاپیچ مرگ
  6. شمارهٔ ۶گفتهٔ پاک‌دینی که سی‌سال عمر بی‌خود می‌گذاردپاک دینی گفت سی سال تمام
  7. شمارهٔ ۷گفتار شبلی که پس از مردن به خواب جوانمردی آمدچون بشد شبلی ازین جای خراب
  8. شمارهٔ ۸سال پیری راهبر از روحانیانی که نقد از هم می‌ربودنددر رهی می‌رفت پیری راهبر
  9. شمارهٔ ۹حکایت ابوسعید مهنه با مستی که به در خانقاه او آمدبوسعید مهنه با مردان راه
  10. شمارهٔ ۱۰پاسخ عزیزی به سالات پروردگار در روز حشرآن عزیزی گفت فردا ذوالجلال
  11. شمارهٔ ۱۱گفتار نظام الملک در حال نزعچون نظام الملک در نزع اوفتاد
  12. شمارهٔ ۱۲سال سلیمان از موری لنگچون سلیمان کرد با چندان کمال
  13. شمارهٔ ۱۳حکایت ابوسعید مهنه با قایمی که شوخ بر بازوی او می‌آوردبوسعید مِهنه در حمّام بود