قصاید
- شمارهٔ ۱ماییم درد پرور دنیای بی وفا
- شمارهٔ ۴السلام ای ساکن محنت سرای کربلا
- شمارهٔ ۸روی الم باز سوی کربلاست
- شمارهٔ ۱۱طاعتی کان در حقیقت موجب قرب خداست
- شمارهٔ ۱۲هر که را از لوح دل نقش تعلق زایل است
- شمارهٔ ۱۳سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم است
- شمارهٔ ۱۴مدار هفته دوران که نفع او ضررست
- شمارهٔ ۲۳زهی دمادم به بوی زلفت مذاق من خوش دماغ من تر
- شمارهٔ ۲۴سحر که عامل دین را فزود رونق کار
- شمارهٔ ۲۶سپیده دم ز می لعل جوی جام بلور
- شمارهٔ ۲۹قصیدهٔ انیس القلب در جواب قصیدهٔ بحر الابرار خاقانیدلم دُرجی‌ست اسرار سخن دُرهای غلتانش
- شمارهٔ ۳۰یا من علت بتربته رتبه النجف
- شمارهٔ ۳۸دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالم
- شمارهٔ ۴۰منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدم
- شمارهٔ ۴۱دلا تا کی چنین در قید آن زلف دو تا باشم
- شمارهٔ ۴۲خیز ای ناقه دوران روش گردون تن
- شمارهٔ ۴۳زبان خوشست که توحید حق کند به بیان
- شمارهٔ ۴۸منم افتاده چو پرگار به سرگردانی