محتشم — شعر آئینی و عرفانی؛ ساده و خوانا · mohtashamkashani.com
مشرق الانوار
عبدالرحیم حائری
۳۱ شعر
- شمارهٔ ۱مقدمه شاعربسم الله الرحمان الرحیم
- شمارهٔ ۲هنگامه صوریّه عقل و عشق و بیان مدارج الطریقعقل گوید عشق را دیوانه‌ای
- شمارهٔ ۳در سِرِّ این هنگامهتو مگو این بحث را هنگام نیست
- شمارهٔ ۴فی الاستعانه من اللّه تعالیای خداوند رئوفِ مهربان
- شمارهٔ ۵توضیحعقل و عشق از بهرتکمیل وجود
- شمارهٔ ۶تغییرِ تعبیرعقل را گر شَرع خوانی باک نیست
- شمارهٔ ۷داستان آن درویش بی بضاعت که عاشق دختر پادشاه شد ین مَجاز، قَنطره حقیقت آمد و عاقبت به مُقتضای کریمه: اَلذینَ جاهدوا فینا لِنَهدیَنّهم سُبُلَنا به مقصود اصلی نایل گردیدبود درویشی فقیر و بی‌پشیز
- شمارهٔ ۸رجوع به داستان آن درویش دلریشاَلغَرض آن بینوای ژنده پوش
- شمارهٔ ۹در مناجات باحضرت قاضی الحاجاتحالیا وقت سحر نزدیک شد
- شمارهٔ ۱۰قصهٔ شیربود شاهی را، غلامی رَشکِ ماه
- شمارهٔ ۱۱حکایت پادشاهی دل آگاهآن شنیدستم که در عهد قدیم
- شمارهٔ ۱۲نغمه مرغ سحرباز آن مرغ خوش الحانِ سحر
- شمارهٔ ۱۴درعشرت خلوت شبباز شب آمد کلید قفل راز
- شمارهٔ ۱۵رجوع به قصّهٔ آن غلام نیک انجامچون به چوگان وفا آن رَشکِ ماه
- شمارهٔ ۱۶بازگشت به سرگذشتاَلغَرض آن حاسدانِ کج نهاد
- شمارهٔ ۱۷رجوع به داستان آن درویش عاشقچونکه آن پیر دل آگاه خبیر
- شمارهٔ ۱۸در حقیقتِ دعا که طلب است به زبان استعداد و اینکه قابلیتِ محل شرط انفعال قابل است، نه افاضهٔ فاعلهرچه خواهد آن مُسبّب آورد
- شمارهٔ ۱۹بقیه کلام در حقیقت دعاالغرض چون خوانیش با این زبان
- شمارهٔ ۲۰عود به مقام الغرضچون پیک شاه چین رسید
- شمارهٔ ۲۱مضمون اشعار شیخ رحمة اللّه که پیام آن پیر داناست و تغییر اوزان واللّهُ المُعینبعد از این راز درون در پرده‌دار
- شمارهٔ ۲۲فی آداب السُلوکرو از این خودبینی استغفار کن
- شمارهٔ ۲۳فی السکوت و العزلةلب ببند و گوشهٔ خلوت گزین
- شمارهٔ ۳۳فی الزُهد عَنِ الدُّنیادل براین دنیای بی‌حاصل مَبند
- شمارهٔ ۳۵نکتهٔ سخن شیخ ابویزید بسطامی که گفت از رنج تحصیل هر فضیلتی بهره‌مند شدم مگر زُهد از دنیااین شنیدستم که روزی بایزید
- شمارهٔ ۳۶فِی الرِّضااین رضا باشد سوی حق شاهراه
- شمارهٔ ۳۷فی التَّسلیممُلکِ تسلیم است، مُلکِ ایمنی
- شمارهٔ ۳۸فی التوکّلمن یَتَوَکَّل عَلی الله را کَفیل
- شمارهٔ ۳۹فی خاتمة امرِ الاِنسانچون نداند کس در آخر حال خویش
- شمارهٔ ۴۰حکایتگفت اگر خواهان دیدار منی
- شمارهٔ ۴۱در کیفیت عاقبت امر انسان به خِیر یا خُسران، اَعاذَنَااللّه و راه سلامت از آنواردات قلبی از خِیر و شُرور
- شمارهٔ ۴۲در ختم کلامباقی این مثنوی ناگفته ماند