غزلیات
- شمارهٔ ۱زلف و قدت راست ای بت سرکش، چشم و رخت راست ای گل رعنا
- شمارهٔ ۳۸ای گوهر نام تو تاج سر دیوان‌ها
- شمارهٔ ۶۱باز این چه زلف از طرف رخ نمودن است
- شمارهٔ ۹۲حکمی که همچو آب روان در دیار اوست
- شمارهٔ ۱۰۷شب یلدای غمم را سحری پیدا نیست
- شمارهٔ ۱۱۷درین کز دل بدی با من شکی نیست
- شمارهٔ ۱۵۷رفتی جهان پناها اقبال رهبرت باد
- شمارهٔ ۱۵۹شهریارا صاحبا رفتی خدا یار تو باد
- شمارهٔ ۱۶۲خلل به دولت خان جهانستان مرساد
- شمارهٔ ۱۹۸گفتم تو را متاعی بهتر ز ناز باشد
- شمارهٔ ۲۱۵یک دلان خوش دلی از فتح سلطان یافتند
- شمارهٔ ۲۱۶دی همایون خبری مژده دهانم دادند
- شمارهٔ ۲۲۳چون باز خواهد کز طلب جوینده را دور افکند
- شمارهٔ ۲۵۲اول منزل عشقست بیابان فنا
- شمارهٔ ۲۸۸بس که چون باران نیسان ای سحاب خوش مطر
- شمارهٔ ۲۹۲زهی ز سلطنتت روزگار منت دار
- شمارهٔ ۲۹۳افکنده ره به کلبهٔ درویش خاکسار
- شمارهٔ ۲۹۴پیشت از سهوی که کردم ای خدیو کامکار
- شمارهٔ ۳۰۳لشگر عشقت سیاهی می‌کند از دور باز
- شمارهٔ ۳۹۱خانهٔ دوری دل از همه پرداخته‌ام
- شمارهٔ ۳۹۴بر سر کوی تو هرگاه که پیدا گشتم
- شمارهٔ ۴۲۳من که از ادعیه خوانان دگر ممتازم
- شمارهٔ ۴۳۱به فنا بنده رهی می‌دانم
- شمارهٔ ۴۵۸بس که به من زر فشاند دست زرافشان خان
- شمارهٔ ۴۵۹زهی ز دست کرم گسترت کرم باران
- شمارهٔ ۴۶۲صبا تحیت بلبل به بوستان برسان
- شمارهٔ ۴۶۳ای صبا درد من خسته به درمان برسان
- شمارهٔ ۴۶۴تا بر سپهر از زر انجم بود نشان
- شمارهٔ ۴۶۹رخت را آفتاب سایه‌گستر می‌توان گفتن
- شمارهٔ ۵۳۳از نسیم آن خطم در حیرت از صنع اله
- شمارهٔ ۵۸۳اقبال ظفر پیوند در کار جهانبانی