محتشم — شعر آئینی و عرفانی؛ ساده و خوانا · mohtashamkashani.com
- شمارهٔ ۲چشمت به غمزه کشت دو صد بیگناه را
- شمارهٔ ۳بستی برشته سر مو پای و دست ما
- شمارهٔ ۴بجان دوست که از درمران گدائی را
- شمارهٔ ۱۶گیرم اندر دل پر درد هزاران غم از اوست
- شمارهٔ ۱۷چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیست
- شمارهٔ ۲۲لوحش الله صنما این چه دهان است و لب است
- شمارهٔ ۲۳گر باده کشانرا طرب از باده ناب است
- شمارهٔ ۳۴ز غمت خون دلی نیست که در جامم نیست
- شمارهٔ ۳۹آنرا که بپای تو سهی سرو سری نیست
- شمارهٔ ۴۲چند عمر اندر پی آب سکندر بگذرد
- شمارهٔ ۴۴آن نه مست است که می خورد و ببازار افتاد
- شمارهٔ ۴۹دودی ز آهم ار بدرون نی اوفتد
- شمارهٔ ۵۱نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشد
- شمارهٔ ۵۲ساقی مجلس گشود زلف سمن سود
- شمارهٔ ۵۶یاد موی توام از دیده به در می‌نرود
- شمارهٔ ۵۷زلف به ملک حسن به سر تا کله نهاد
- شمارهٔ ۵۹خیل خیال تست که بر چشم ما رود
- شمارهٔ ۶۵جز دل ما که ز یاد تو به پرواز آید
- شمارهٔ ۷۰نه من از تنگی دام است که در فریادم
- شمارهٔ ۷۱خیز تا معتکف خانهٔ خمار شویم
- شمارهٔ ۷۵افسرده دلان شورت نادیده بسر دارد
- شمارهٔ ۷۹در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شود
- شمارهٔ ۸۷بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیر
- شمارهٔ ۸۹نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگر
- شمارهٔ ۹۲ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریش
- شمارهٔ ۹۳گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیش
- شمارهٔ ۹۶عاشق که رنج عشق نداند ز راحتش
- شمارهٔ ۹۸دل من کنعان است و چاه سینهٔ زندانش
- شمارهٔ ۱۰۸می بنالم که بسر وقت رسد صیادم
- شمارهٔ ۱۰۹خیز تا معتکف خانه خمار شویم
- شمارهٔ ۱۱۱به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارم
- شمارهٔ ۱۱۶من ای حریف نه مرد شراب گلگونم
- شمارهٔ ۱۱۷خون شد دل از علایق ناسوت کثرتم
- شمارهٔ ۱۲۱ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زن
- شمارهٔ ۱۲۳بگذار تا بماند چشمم به رهگذاران
- شمارهٔ ۱۲۵دلا گر گوهر مقصود خواهی دیده دریا کن
- شمارهٔ ۱۳۵امشب اگر ای نائی آهنگ دگر داری
- شمارهٔ ۱۳۶دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتی
- شمارهٔ ۱۴۲شبی پرسیدم از خلوت نشینی
- شمارهٔ ۱۴۴من خود مجرّد از همه نام و نشانمی