سلمان ساوجی
خواجه جمال‌الدین سلمان بن علاءالدین محمد ساوجی
قصیده‌سرا و غزل‌سرای بزرگ قرن هشتم. در دههٔ نخست قرن هشتم در ساوه زاده شد، در دربار ایلخانان و سپس امیران جلایری بود و تربیت سلطان اویس به او سپرده شد. در پایان عمر به ساوه بازگشت و در ۷۷۸ قمری درگذشت. در این سایت فقط اشعار آیینی او آمده است: نعت پیامبر (ص)، منقبت امیرالمؤمنین (ع)، مرثیهٔ کربلا و مناجات‌های آغاز دو مثنوی‌اش.