الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیهالسّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران
- شمارهٔ ۱اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیهالسّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبراناحمدِِ مرسل آن چراغ جهان
- شمارهٔ ۲اندر بدایت کمال نبوّتآدم و آنکه شمّت جان داشت
- شمارهٔ ۳اندر کرامت نبوّتگر ملک دیو شد گه آدم
- شمارهٔ ۴در ذکر آنکه پیغمبر ما رحمةً للعالمین استزحمت آب و گِل در این عالم
- شمارهٔ ۵در صفت معراجشبر نهاده ز بهر تاج قدم
- شمارهٔ ۶ذکر تفضیل پیغمبر ما علیهالسّلام بر سایر انبیاءاز همه انبیا چو بخشش رب
- شمارهٔ ۷فی اتباعه صلوات الله علیهخرد و جام او به هر دو سرای
- شمارهٔ ۸اندر گشادن دل ویسینهٔ او گشاد روح نخست
- شمارهٔ ۹ذکر تفضیلشنور کز خلق او مؤثّر شد
- شمارهٔ ۱۰در تفسیر وما ارسلناک الّا رحمةللعالمینچون تو بیماری از هوا و هوس
- شمارهٔ ۱۱اندر درود دادن بر او و آل او صلّیالله علیهوسلّمتا به حشر ای دل ار ثنا گفتی
- شمارهٔ ۱۲اندر ترجیح او بر پیغمبران علیه و علیهمالسلامانبیا ز آسمان پیاده شدند
- شمارهٔ ۱۳اندر صفات پیغامبر علیهالسلامبرده بر بام آسمان رختش
- شمارهٔ ۱۴صفت بعث و ارسال وی علیهالسّلاماز خدای آمده بر جانت
- شمارهٔ ۱۶ذکر آفرینش و مرتبه و حسن خلق وی صلواة الله علیهعندلیبان باغ آن خوشبوی
- شمارهٔ ۱۷فی فضیلته علیهالسلام علی جبرئیل و سائر الانبیاء علیهمالسلامشب معراج چون به حضرت رفت
- شمارهٔ ۲۴ستایش امیرالمؤمنین علیبن ابیطالب علیهالسّلاماذا ما التبر حک علی المحک
- شمارهٔ ۲۵صفت جنگ جَملدر جمل چون معاویه بگریخت
- شمارهٔ ۲۶صفت حرب صفّین و کشته شدن عمّار یاسر رضی اللّٰه عنهروز صفّین چو حرب در پیوست
- شمارهٔ ۲۷قصهٔ قتل امیرالمؤمنین علیبن ابیطالب علیهالسّلامپسرِ ملجم آن سگ بد دین
- شمارهٔ ۲۸فی مذمّة اعدائه و حسّادهخالِ ما بود خصم او حالی
- شمارهٔ ۳۰در فضیلت امیرالمؤمنین حسنبن علی علیهالسّلام ذکر الحسن یذهب الحزنبوعلی آنکه در مشام ولی
- شمارهٔ ۳۱سبب قتل امیرالمؤمنین حسنبن علی علیهالسّلامکرد خصمان برو جهان فراخ
- شمارهٔ ۳۲در مناقب امیرالمؤمنین حسینبن علی علیهماالسّلامپسرِ مرتضی امیر حسین
- شمارهٔ ۳۳صفت قتل حسینبن علی علیهالسّلام به اشارهٔ یزید علیه اللعنةدشمنان قصد جان او کردند
- شمارهٔ ۳۴در صفت کربلا و نسیم مشهد معظّمحبّذا کربلا و آن تعظیم
- شمارهٔ ۳۵التّمثّل فی الاشتیاق الی المشهد المعظّم؛ المرأة الصّالحة خیرٌ من الف رجلٍ سوءٍبود در شهر کوفه پیرزنی
- شمارهٔ ۳۶صفة اصرار الاعداء والباغین لعنهماللّٰهآدمی چون بداشت دست از صیت