رندی و نقد زهد ریایی
- حسین خوارزمی ۱۰
- ابن حسام خوسفی ۲
- اسیری لاهیجی ۱۰۹
- اهلی شیرازی ۱۱
- فضولی بغدادی ۴
- محتشم کاشانی ۲
- عرفی شیرازی ۴۱
- شیخ بهایی ۳۴
- رضیالدین آرتیمانی ۲۷
- فیض کاشانی ۶۳
- حزین لاهیجی ۶۳
- هاتف اصفهانی ۳
- نیر تبریزی ۱
- عمان سامانی ۱
- صامت بروجردی ۱
- غروی اصفهانی ۳
- عبدالرحیم حائری ۳
- صغیر اصفهانی ۲۱
- آیتی بیرجندی ۱
حسین خوارزمی قرن نهم · ۱۰ شعر
- شمارهٔ ۱۹ای روی دلآرایت آتش زده در جانهادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۶۶بخت چون بنمود راهم جانب دلدار خوددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۶۷دوش چشم جانم از دیدار شه پرنور بوددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۷۵مرا ز مدرسه عشقت بخانقاه کشیددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۰۰رندان که مقیمان خرابات الستنددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۰۴بر آستان خرابات عشق مستاننددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۱۵اگر طریقه آن دلرباست عشوه و نازدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۴۸وقت آنست که ما جانب میخانه شویمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۵۵مرا تا کی ز هجرانت بسوزد جان به تنهاییدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۴ترجیع بند چهارمای رند شرابخانه عشقدیوان اشعار › ترجیعات
ابن حسام خوسفی قرن نهم · ۲ شعر
اسیری لاهیجی قرن نهم · ۱۰۹ شعر
- شمارهٔ ۶برابر طور عشق ای دل ببین نور تجلی رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹عاشق و رند و بیخودم تن تللا تلا تلادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳در باز شد ز میکده ناموس و نام رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳بردار ای صبا ز جمالش نقاب رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰ای پرتو جمال تو نورالیقین مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰مست و خرابم ساقیا در بازکن میخانه رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۵ریزد مدام ساقی جانها شراب نابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۶تا بکی باشد نهان خورشید رویت در حجابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۹هر زمان نقشی نماید حسن دوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۰عشق توچاره ساز دل بیقرار ماستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۵هرکه از درد و غم عشق تو دل افگارنیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۹با روی تو از جنت اعلی نتوان گفتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۱تا نقاب زلف از روی تو دور افتاده استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۴از آفتاب روی تو عالم پر از ضیاستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۶روز فراق اگر ز قیامت علامت استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۴اسیر عشق تو از هردوکون آزاد استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۶در حسن چون رخت بجهان آفتاب نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۷زمهر روی تو هر ذره ماه تابانستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۳در سویدای دلم سودای عشقش جا گرفتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۸یارب ز چه روروی تو در پرده نهانستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۷رند و قلاشیم و مست و می پرستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۶جانا بیا که صحبت جانانم آرزوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۷ما ز جام باده عشقیم مخمورالستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۶دو عالم غرق انوار تجلی استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۰از شوق رخت در همه جا غلغله هستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۱جمله عالم رو بما دارند و مارا روبدوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۳هر دل که از کدورت طبع و هوا برستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۶دل را که داغ عشق ندارد نشان کجاستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۷ای بیخبر از حالت رندان خراباتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۹تا که خورشید جمالت بجهان تابان گشتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۱مانیستیم و هستی ما هستی خداستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۳ای طلعت تو مطلع انوار سعاداتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۹جان ما را در ازل دادند با عشق امتزاجدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۰گر نداند درد عشق دوست را عاشق فلاحدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۲از شاهد و می گر خبری هست بگوئیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۳دوشم از میخانه پیر میکده آواز داددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۴زان پیشتر که دور جهان را مدار بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۷جانم اسیر دام سر زلف یار شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۸بیا که یار ز رخسار پرده را بگشوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۰ره روانی که راه حق پوینددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۶از ما سخن کشف و کرامات مپرسیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۳تا بکفر زلف تو جان مرا اقرار شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۷معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۴مقصود ز عمرم همه سوزست و غم و درددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۰آنان که ز درد عشق مستنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۵مرا سودای او دیوانه دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۶کسی کورا غم جانان نباشددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۵هر کو رخ نیاز برین آستان نهاددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۹در آرزوی روی تو گشتیم بیقراردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۰مستم ز جام عشق و ندارم ز خود خبردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۴مائیم و کنج خلوت و سودای عشق یاردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۹مائیم بعشق تو میان بسته بزناردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۱در خرابات آمدم دوشینه هنگام سحردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۳ساقی قدحی بکام ما ریزدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۶عاشق دیوانه دل کز غم همه سوزست و سازدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۳گر شیخ شهر بود و گر پیر می فروشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۴دوش یارم جام می آورد و گفت این را بنوشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۵اگر چه عاشقیم ورند و قلاشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۹دلا در عاشقی مردانه می باشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۸هرکه عاشق شد بباید گفت جان را الوداعدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۷عاشقان را دین و مذهب شد وفاقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۵رندیم و قمارباز بی باکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۶تا جامه هستی ز غم عشق نشد پاکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۸آوازه حسن تو گرفتست ممالکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۰براه عشق چنان رفت عاشق بی باکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۴هر زمان نوعی بچشم اهل حالدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۸زهی بزم و ساقی و حسن و جمالدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۰تا کرد شاه عشق بملک دلم نزولدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۱چون خیال وصل جانان هست سودای محالدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۳من که مست جام عشقم از ازلدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۷ما سالها به کوی ملامت دویدهایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۲گه مست و بیخبر ز می صاف وحدتیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۶زنگ دویی ز آینه دل زدودهایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۰ای عاشقان ای عاشقان من عاشق دیوانهامدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۱رندیم و ملامتی و بدنامدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۲ما اختیار خویش به دست تو دادهایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۴ما عاشق دیوانه و سرمست لقائیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۶ما بر امید وصل تو خلوت نشین شدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۷حالیا در بزم وصل دوست جامی میزنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۸ما دین و دل فدای غم یار کرده ایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۶در طریقت رهروان را رهنمایی میکنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۳ما در ازل بعشق تو افسانه بوده ایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۴ما رند خراباتی بی نام و نشانیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۰ما رند خراباتی میخواره و مستیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۷چو خراب عشق یارم همگی ز یار گویمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۱من که پیوسته بروی تو چنین حیرانمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۲من که در کوی غم عشق تو سرگردانمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۴ازآن می تا بنوشیدم دو سه جامدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۱من مستم و میخوارم گو خلق بدانیدمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۲من مست عشقم زاهدا با ما مگو از عقل و دیندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۹کردم نثار مقدم عشق تو عقل و دیندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۴هر تار زلف سرکشت کفر دگر کرده عیاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۱ای دل به درد عاشقی مردانه شو، مردانه شودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۰جان ما را نیست در عالم بجز این آرزودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۴منم ز شوق جمال تو مست و دیوانهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸۴چون جهانرا پیش جانان نیست یک جو حرمتیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴ای حسن تو از روی بتان کرده ظهوردیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۱من عاشق و رند و لاابالی شده امدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۶در عشق تو بی مذهبم و بی دینمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۸معشوقه پرست لاابالی مائیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶۸رندیم و حریف شاهد و پیمانهدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴دوش دیدم یار مست و جمله اغیار مستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۵درد عشقش مرهم جان منستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۹یار در جانست و جان جویان که آن جانان کجاستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۱۸من که خورشید جمال تو عیان می بینمدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۱۹ما دل و دین در قمار عشق جانان باختیمدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۲۲کافر عشقم مسلمان نیستمدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۲۳من آن رند خراباتم که هشیارانه می نوشمدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۲۵ای دل بیا بکوی خرابات جا کنیمدیوان اشعار › ملحقات
اهلی شیرازی قرن دهم · ۱۱ شعر
- شمارهٔ ۸۷گر کعبه نشین بامن مستش سر ناز استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۷۰گدای دل شو و فارغ ز پادشاهی باشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۸۸گر به بتخانه درآیی و موافق باشیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱در مدح شیخ روز بهانبحری که دلش منبع اسرار نهان استدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱۹۰زاهد زورع بر سر هر شی نرسددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۵۸گاهم ره بتخانه نکو میآیددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۵۰گر خرقه عارفان بصد چاک بوددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۵۵حج یافت کس کزو کس آزار ندیددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۰۲ای مست حق از می مجازی بگذردیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۴۱برخیز و طواف کعبه مشمار گزافدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶۲۵اهلی تو که با اهل ریا نزدیکیدیوان اشعار › رباعیات
فضولی بغدادی قرن دهم · ۴ شعر
محتشم کاشانی قرن دهم · ۲ شعر
عرفی شیرازی قرن دهم · ۴۱ شعر
- شمارهٔ ۳به دیر آی از حرم صوفی که می برقع گشود اینجاغزلیات
- شمارهٔ ۳۱دلم در کعبهای رو کرد و همت جوید از دلهاغزلیات
- شمارهٔ ۵۱هرگز مگو که کعبه ز بتخانه خوشتر استغزلیات
- شمارهٔ ۶۸هزار حسن عبادت نه زشتی عمل استغزلیات
- شمارهٔ ۸۶منم که طاعت بت لازم سرشت من استغزلیات
- شمارهٔ ۹۶دلم به قبله ی اسلام مایل افتاده استغزلیات
- شمارهٔ ۱۳۷صومعه دیدم به جز مشتی بروت باد نیستغزلیات
- شمارهٔ ۱۶۰منصور و اناالحق زدن و دار و دگر هیچغزلیات
- شمارهٔ ۱۶۳در ازل رفتم به سیر کعبه و یاری نبودغزلیات
- شمارهٔ ۱۶۹حرم پویان دری را میپرستندغزلیات
- شمارهٔ ۱۷۰چون عشق بت ز کعبه به دیرم حواله کردغزلیات
- شمارهٔ ۱۸۸فتادگان سر خود را به خاک پا بخشندغزلیات
- شمارهٔ ۲۰۶کسی که رو به حریم رضا نمی آردغزلیات
- شمارهٔ ۲۱۵زندانی شوق تو به گلزار نگنجدغزلیات
- شمارهٔ ۲۳۲دوش در دیر مغان بودیم و کس با ما نبودغزلیات
- شمارهٔ ۲۴۶هر چه بگزیدم از آن کیش برهمن به بودغزلیات
- شمارهٔ ۲۶۹زاهد بتکدهٔ عشق هراسان نرودغزلیات
- شمارهٔ ۲۸۶گفتگو عین صداع است ، ار چه سر گوشی بودغزلیات
- شمارهٔ ۲۹۳برهمن کیشم، که صدقم طعنه بر اصحاب زدغزلیات
- شمارهٔ ۳۱۰عیدی چنین، که زاهد، اندوه دین نداردغزلیات
- شمارهٔ ۳۲۳به داغ کفر و دین در کوچه و بازار می بایدغزلیات
- شمارهٔ ۳۳۸بگو که نغمه سرایان عشق خاموشندغزلیات
- شمارهٔ ۳۵۰عاشقان گر به دل از دوست غباری دارندغزلیات
- شمارهٔ ۳۵۴دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها داردغزلیات
- شمارهٔ ۳۶۰وعظ من گرد فشانندهٔ عصیان نشودغزلیات
- شمارهٔ ۳۷۱همین معامله ما را بس است با زنارغزلیات
- شمارهٔ ۴۱۲صنم میگوی و در بتخانه میرقصغزلیات
- شمارهٔ ۴۲۶کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیمغزلیات
- شمارهٔ ۴۵۶چه غم ز رفتن این است، می کشد اینمغزلیات
- شمارهٔ ۴۶۲چو لاله گون شوی از باده، در چمن مستمغزلیات
- شمارهٔ ۴۸۸تنها نه دلق خود به می ناب شسته ایمغزلیات
- شمارهٔ ۴۹۱تا کی به حرم تشنه لب و مضمحل افتمغزلیات
- شمارهٔ ۴۹۴خانه زاد محنتیم، آسودگی کم دیده ایمغزلیات
- شمارهٔ ۵۵۳ای عشق خوش تهیهٔ لذات کرده ایغزلیات
- شمارهٔ ۴ای رانده ز نسبت حرم طاعت مارباعیها
- شمارهٔ ۱۹از باب مغان که رسمشان جود و عطاسترباعیها
- شمارهٔ ۲۴آنم که به ترک دین دلم خرسند استرباعیها
- شمارهٔ ۲۶عرفی سر صفهٔ مغان مسند ماسترباعیها
- شمارهٔ ۸۶عشق تو خرابات نشین می باشدرباعیها
- شمارهٔ ۱۰۶رفتم به حرم که درد ایمان دانندرباعیها
- شمارهٔ ۱۰۸تا رنگ من از شراب رهبان کردندرباعیها
شیخ بهایی قرن دهم · ۳۴ شعر
- شمارهٔ ۳به عالم هر دلی کاو هوشمند استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴بگذر ز علم رسمی، که تمام قیل و قال استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶آنانکه شمع آرزو در بزم عشق افروختنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸یک گل ز باغ دوست، کسی بو نمیکنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱نگشود مرا ز یاریت کاردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹به شهر عافیت، مأوی ندارمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲تازه گردید از نسیم صبحگاهی، جان مندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴مضی فی غفلة عمری، کذلک یذهب الباقیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵ساقیا! بده جامی، زآن شراب روحانیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳دلم از قال و قیل گشته ملولدیوان اشعار › مثنویات پراکنده
- شمارهٔ ۳ای عقل خجل ز جهل و نادانی مادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶شیرین سخنی که از لبش جان میریختدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۷دی پیر مغان، آتش صحبت افروختدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۴تا شمع قلندری بهائی افروختدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۶حاجی به طواف کعبه اندر تک و پوستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۷در میکده دوش، زاهدی دیدم مستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۴نقد دل خود بهائی آخر سره کرددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۶عشاق به غیر دوست، عاری دارنددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۷رندان گاهی ملک جهان میبازنددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۱دیدی که بهایی چو غم از سر وا کرددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۵بر درگه دوست، هر که صادق بروددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۱آهنگ حجاز مینمودم من زاردیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۷از سبحهٔ من، پیر مغان رفت ز هوشدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۸ای زاهد خود نمای سجاده به دوشدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۱از بس که زدم به شیشهٔ تقوی سنگدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۴در مدرسه جز خون جگر، نیست حلالدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۹یکچند، در این مدرسهها گردیدمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶۱در خانهٔ کعبه، دل به دست آوردمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶۲هر چند که رند کوچه و بازاریمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۷۸ای دل، که ز مدرسه به دیر افتادیدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۸۱زاهد، به تو تقوی و ریا ارزانیدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۷مستان که گام در حرم کبریا نهنددیوان اشعار › مقطعات
- شمارهٔ ۴فی ذم من صرف خلاصة عمره فی العلوم الرسمیة المجازیةای کرده به علم مجازی خویشیر و شکر
- شمارهٔ ۱بسم الله الرحمن الرحیمای که روز و شب زنی از علم لافنان و پنیر
رضیالدین آرتیمانی قرن دهم · ۲۷ شعر
- شمارهٔ ۷جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر استغزلیات
- شمارهٔ ۸داند آنکس که ز دیدار تو برخوردار استغزلیات
- شمارهٔ ۱۳چو در دور لبش تقوی حرام استغزلیات
- شمارهٔ ۱۶مرا در دل غم جانانهای هستغزلیات
- شمارهٔ ۲۲یقین ما به خیال و گمان نمیگرددغزلیات
- شمارهٔ ۲۷جائی که به طاعات مباهات توان کردغزلیات
- شمارهٔ ۳۵ای کاش که سجاده به زنار فروشندغزلیات
- شمارهٔ ۴۸بهوش باش که در بارگاه رد و قبولغزلیات
- شمارهٔ ۵۵تا بسر شوری از آن زلف پریشان دارمغزلیات
- شمارهٔ ۵۸گهی هشیار و گه مست و ملنگمغزلیات
- شمارهٔ ۶۷آموخت ما را آن زلف و گردنغزلیات
- شمارهٔ ۸۸ای که در ره عرفان مستمند برهانیغزلیات
- شمارهٔ ۱کوی عشقدر خرابات مجانین کن گذرقصاید
- شمارهٔ ۱۳رباعی شماره ۱۳آن رند که در عالم دل آگاه استرباعیات
- شمارهٔ ۲۹رباعی شماره ۲۹بر کف چه نهم سبحه که زنارم شدرباعیات
- شمارهٔ ۳۳رباعی شماره ۳۳در صومعه و مدرسه دیار نبودرباعیات
- شمارهٔ ۴۱رباعی شماره ۴۱هر چیز که پرتوی بتو در تابدرباعیات
- شمارهٔ ۴۴رباعی شماره ۴۴تا در ره عشق پای از سر نشودرباعیات
- شمارهٔ ۵۷رباعی شماره ۵۷فریاد که سبحه در کفم شد زناررباعیات
- شمارهٔ ۶۴رباعی شماره ۶۴با سبحه به چپ و راست ساغر گیریمرباعیات
- شمارهٔ ۶۹رباعی شماره ۶۹زاهد مستیم و بیریا میرقصیمرباعیات
- شمارهٔ ۷۳رباعی شماره ۷۳چون اهل ریا چو ربنا در گیریمرباعیات
- شمارهٔ ۸۸رباعی شماره ۸۸در صومعه و مدرسه گشتیم بسیرباعیات
- شمارهٔ ۹۴رباعی شماره ۹۴تا دست به سبحه میزنی زناریرباعیات
- شمارهٔ ۷داند آنکس که ز دیدار تو برخوردار استمقطعات و غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱ساقینامهالهی به مستان میخانهاتساقینامه و منظومهها
- شمارهٔ ۲سوگندنامهدگر سینهام چون خم آمد بجوشساقینامه و منظومهها
فیض کاشانی قرن یازدهم · ۶۳ شعر
- شمارهٔ ۵علم رسمی از کجا عرفان کجادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷بررهگذر نفحهٔ یار است دل مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۴آهنگ جانان کرد جان ای مطرب آهنگی بس استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۸زمستان خراباتیم پند استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۰در غمزه مستانه ساقی چه شرابستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۳یار ما گر میل صحرا میکند صحرا خوش استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۵مرا زجام خیالش شراب در پیش استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۲مرا سودای عشق آئین دین استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۱دلم دیگر جنون از سرگرفته استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۰زاهدا قدح بردار این چه غیرت خام استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۴یک جرعه می زساغر جانانم آرزوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۵گو برو عقل از سرم در سر هوای یار هستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۴ما را که نوای بی نوائیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۸مرغ خیال کس را کس بال و پر نه بندددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۸غرور خشکی زهد ار دماغ تر دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۱ز شراب وصل جانان سر من خمار دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۳دل من بیاد جانان ز جهان خبر ندارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۷از بهر من شراب بوامی که می خرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۹تا بکی بی باده و مطرب مدارم بگذرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۱عارف خدای دید در اصنام و حال کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۳آمد شبی خیالش در صدر سینه جا کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۸یاد باد آنکه اثر در دل شیدا میکرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۹نور ازل ظهور کرد رحمت خاص عام شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۹به جانی لطف پنهان میفروشددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۲کوه عقلی و بیابان جنونم دادهانددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۳در دیگ عشق باده کشان جوش کردهانددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۴عارفان از چمن قدس چو بوی تو کشنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۸آنکه باشد مست زهد او عیب مستان چون کنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۱هر که دارد درد عشقی یاد درمان کی کنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۵شاهدان گر جلوه بر ایمان کننددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۴من در او میزنم امروز، باشد وا شوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۸خواست دلم که ماتمم سور شود نمیشوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۹هر که روی تو ندید از دو جهان هیچ ندیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۳زاهدم گفت زهد میبایددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۴زهد و تقوی ز من نمیآیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۰بشارت کز لب ساقی دگر می صاف میآیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۶زاهد گر ترا ریاست لذیذدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۴بیا ساقیا بر سرم نور پاشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۶در میکده دوش رند قلاشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۳۳تا به کی حسرت برم بر کشتگان زار عشقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۸۶در عهد تو ای توبه شکن عهد شکستمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۱۴الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۳۶من این زهد ریائی را نمیدانم نمیدانمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۴۷باده بیار ساقیا تا که بمی وضو کنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۷۱ما ز مافوق فلک در بحر و بر افتادهایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۸۴چشم بر هر چه گشادیم رخ خوب تو دیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۹۵ای دل بیا که بر در میخانه جا کنیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۳۲بلبل از گلزار میگوید سخندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۴۰رای فرزانه چو باشد رخ خوبان دیدندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۴۲دلا برخیز و پائی بر بساط خود نمائی زندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۵۹در کف پیاله دوش درآمد نگار مندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۸۶جانب دوست میکشد عشق مرا که همچنیندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۱۲ای عاقلان دیوانهام زنجیر زلف یار کودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۱۶عشق رسید و دل بزد نوبت پادشاه نودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۲۰ز شر دیو بدرگاه ما بیار پناهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۲۹بیا زاهد مرا با حضرت تو کار افتادهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۳۳یا رب این مخمور را در بزم مستان بار دهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۴۹رفتم بخرابات توکلت علیاللهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۵۹باز این چه فتنه است که در سر گرفتهایدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۱۸عاشقانرا شور مستی سود دارد خیلکیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱ای فیض بیا که عزم میخانه کنیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۱تو یار مرا ندیدهای معذوریدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۳ملا به تو بحث و گفتگو ارزانیدیوان اشعار › رباعیات
حزین لاهیجی قرن دوازدهم · ۶۳ شعر
- شمارهٔ ۷می چون سبو کشید، لب می پرست ماغزلیات
- شمارهٔ ۳۳ز لوح سینه ستردیم، علم فتوا راغزلیات
- شمارهٔ ۶۳صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان راغزلیات
- شمارهٔ ۷۴ساقی قدحی در ده، از خود بستان ما راغزلیات
- شمارهٔ ۸۳به آب از آتش می داده ام خاک مصلّا راغزلیات
- شمارهٔ ۱۰۷رهی ندارم بغیرکویت، الیک رجعی، لدیک زلفاغزلیات
- شمارهٔ ۱۱۳به آب خضر مفروش آبروی پارسایی راغزلیات
- شمارهٔ ۱۵۰عاشق مهجور، وصل دلستان بیند به خوابغزلیات
- شمارهٔ ۱۵۷ساقی از ورع کیشان، مطرب از خموشان استغزلیات
- شمارهٔ ۱۷۷احساس مبدل شد و محسوس همان استغزلیات
- شمارهٔ ۱۸۹حق را بطلب مسجد و میخانه کدام است؟غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۱به تن ز بادهٔ عشق تو رنگ و بو کافی ستغزلیات
- شمارهٔ ۲۱۹ای تازه به دیدار تو ایمان خراباتغزلیات
- شمارهٔ ۲۳۵روزی که حجت از خلق، خواهند در قیامتغزلیات
- شمارهٔ ۲۳۶زاهد از ساغر شراب گریختغزلیات
- شمارهٔ ۲۵۰اسرار تو با زاهد و ملّا نتوان گفتغزلیات
- شمارهٔ ۲۶۵برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات استغزلیات
- شمارهٔ ۲۹۷سحر ز هاتف میخانه ام سروش آمدغزلیات
- شمارهٔ ۳۰۱عشق سرکش، به فغان، زین دل ناشاد آمدغزلیات
- شمارهٔ ۳۲۰نشان وحشی من در دل بی کینه پیدا شدغزلیات
- شمارهٔ ۳۳۶در دیدهٔ من غیر رخ یار نگنجدغزلیات
- شمارهٔ ۳۹۹دل در خم زلف او سودای دگر داردغزلیات
- شمارهٔ ۴۰۰حریفان هر که را دیدیم در دل کلفتی داردغزلیات
- شمارهٔ ۴۰۵در دل سخت تو هر چند که جا نتوان کردغزلیات
- شمارهٔ ۴۲۷بود آیا که ره مهر و وفا بگشایند؟غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۰مطرب ره مستی زد هشیار نباید شدغزلیات
- شمارهٔ ۴۴۷کجا پاس حجاب از زاهد بیپیر میآید؟غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۳هرکس به خاک میکده مست و خراب مُردغزلیات
- شمارهٔ ۴۶۸عشق تو که صد برهمن از کیش برآوردغزلیات
- شمارهٔ ۴۸۲کی صرفه ز ما خصم سبک سر به دغا برد؟غزلیات
- شمارهٔ ۴۹۱نسیم حالت آور، پای کوبان، تردماغ آمدغزلیات
- شمارهٔ ۵۴۰من خراباتیم ای شوخ، مرا یار مگیرغزلیات
- شمارهٔ ۵۶۹بی نشانی همه شان است به عنقا مفروشغزلیات
- شمارهٔ ۵۷۴کرده ام خاک در میکده را بستر خویشغزلیات
- شمارهٔ ۶۱۴شدم ز توبهٔ بی صرفه در بهار خجلغزلیات
- شمارهٔ ۶۵۳جز ذکر تو ساقی، دگر اوراد ندارمغزلیات
- شمارهٔ ۶۵۸برخیز راه میکده ی عشق سرکنیمغزلیات
- شمارهٔ ۶۸۷به امّیدی که لعل جرعهنوشی میزند خونمغزلیات
- شمارهٔ ۶۹۰در غمت ترک گفتگو کردمغزلیات
- شمارهٔ ۷۰۹ز بستر تا به کی پهلو پی تسکین بگردانمغزلیات
- شمارهٔ ۷۱۴زاهد از پای خم باده چه سان برخیزم؟غزلیات
- شمارهٔ ۷۳۲خرقه را در گرو ساغر لبریز کنیمغزلیات
- شمارهٔ ۷۸۸ساقی می عارفانه ات کو؟غزلیات
- شمارهٔ ۷۹۶مطلوب در لباس طلبکار آمدهغزلیات
- شمارهٔ ۸۰۷سحر آمد ندا ز میخانهغزلیات
- شمارهٔ ۸۲۵لوح دل را اگر از نقش دویی ساده کنیغزلیات
- شمارهٔ ۸۳۳من رند خراباتم،سر مست و خراب اولیغزلیات
- شمارهٔ ۸۴۳اگر از دیده ابنای زمان مستوریغزلیات
- شمارهٔ ۹۰۸ای از شرار عشق تو هر سینه آتشخانهایغزلیات
- شمارهٔ ۵۹از صومعه تا میکده، پر راهی نیسترباعیات
- شمارهٔ ۱۴۷کی بود که دل بستهٔ زنار نبود؟رباعیات
- شمارهٔ ۱۷۱این خرقهٔ پر زرق و ردای سالوسرباعیات
- شمارهٔ ۱۸۱صوفی که بود اساس کارش بر زرقرباعیات
- شمارهٔ ۲۲۲صوفی، اگرت هوای کشف است و یقینرباعیات
- شمارهٔ ۲۳۲سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجورباعیات
- شمارهٔ ۲۵۱آلودهٔ زهد کرده ام دامانیرباعیات
- شمارهٔ ۲۵۲زاهد، از عشق، دین به افسون نبریرباعیات
- شمارهٔ ۲۵۸در کعبه حزین ، امیر اسلام شویرباعیات
- شمارهٔ ۶۸به ما مگذار ساقی، تقوی دیرینهٔ ما راغزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۱۶طوفان فتنه است و کسی دستگیر نیستغزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۹۱باده بیار و هوش را، از سر ما روانه کنغزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۳۱۳صبح است و عزم کوی خرابات کردهایغزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱مختصری از کتاب مثنوی مسمّی به خراباتثناهاست پیر خرابات رامثنویات › خرابات
هاتف اصفهانی قرن دوازدهم · ۳ شعر
نیر تبریزی قرن سیزدهم · ۱ شعر
عمان سامانی قرن سیزدهم · ۱ شعر
صامت بروجردی قرن سیزدهم · ۱ شعر
غروی اصفهانی قرن چهاردهم · ۳ شعر
عبدالرحیم حائری قرن چهاردهم · ۳ شعر
صغیر اصفهانی قرن چهاردهم · ۲۱ شعر
- شمارهٔ ۱۶غدیریه در مدح یعسوب الدین امیرالمؤمنین علی علیهالسلامز ریا و کبر بگذر جلوات کبریا بیندیوان اشعار › ترکیبات
- شمارهٔ ۲دوشین به شرابخانه اندردیوان اشعار › ترجیعات
- شمارهٔ ۷هر گه بیفشانی به رخ زلف سیاه خویش رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸من از دل رخ نتابم زانکه یارم رخ نمود اینجادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۱دانم که ره کعبه و بتخانه کدامستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۰نی همین از خود براه یار میباید گذشتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۱من و خاک سر آنکوی که دلدار آنجاستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۳آینه چون جلوه گاه روی جانان میشوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۴اگر از عشق به طور دلت اشراق آیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۵دانی که دل بدلبر جانی چسان رسیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۹می بنوش اکنون که چون هنگام محشر میشوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۶بکوی میکده بس بیهشان مدهوشنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۷بر آستانهٔ میخانه خاکساراننددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۰یار عاشقکش ما دوش به صد عشوه و نازدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۵من و ترا بسخن کرده او بهانهٔ خویشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۲ای دیده و دل هر دو بدار تو شایقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۳ای قبلهٔ جان ما چو بکوی تو رسیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۵ما کار به تسبیح و به زنار نداریمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۶ای عجب ما خسته جان از فرقت جانانهایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۷دی گفت زاهد از دو جهان چون گذشتهایدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰رفتم بدر خدای خود توبه کنمدیوان اشعار › رباعیات