طلب و سلوک
- حسین خوارزمی ۴۵
- ابن حسام خوسفی ۲
- اسیری لاهیجی ۱۴۲
- اهلی شیرازی ۸
- فضولی بغدادی ۱۵
- محتشم کاشانی ۴
- عرفی شیرازی ۳۱
- شیخ بهایی ۲۳
- رضیالدین آرتیمانی ۱۲
- فیض کاشانی ۱۰۴
- حزین لاهیجی ۶۷
- هاتف اصفهانی ۴
- عمان سامانی ۱۱
- الهامی کرمانشاهی ۲
- صامت بروجردی ۲
- غروی اصفهانی ۱۴
- عبدالرحیم حائری ۱۳
- صغیر اصفهانی ۴۲
- آیتی بیرجندی ۱
حسین خوارزمی قرن نهم · ۴۵ شعر
- شمارهٔ ۱ای دور مانده از حرم خاص کبریادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۶دلا تا کی پزی سودا درون گنبد خضرادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۹شه من بدرد عشقت بنواز جان ما رادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۱چون تو جان منی ای جان چه کنم جان و جهان رادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۴دوای درد دل خسته ام بکن یارادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۰به صدر صفحهٔ دولت کجا رسد اصحابدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۷تا عشق توام بدرقه راه حجاز استدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۸وای که از حال من دلبرم آگاه نیستدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۳۰من دلی دارم که در وی جز خیال یار نیستدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۳۱هر که شد بنده عشق تو ز خلق آزاد استدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۳۲منم و شورش و غوغا ز غمت تا بقیامتدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۵۴عید شد قافله را عزم حرم ساختنی ستدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۶۰بقای عمر در این خاکدان فانی نیستدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۶۲دست همت بر جهان خواهم فشانددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۶۴چو اهل دل بطواف تو عزم ره سازنددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۰۲عاشقان چون با خیال یار خود پرداختنددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۰۶ز شست عشق چو تیر بلا روان کردنددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۰۹امیر قافله کوس رحیل زد ای یاردیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۱۴سینه خلوتخانه یار است خالی کن ز غیردیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۱۷بگذار تا بمیرم بر خاک آستانشدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۳۰ای ناوک بلای ترا سینه ها هدفدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۳۳عزیزان وفاپیشه مبارکباد این منزلدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۳۸گر من سر از نشیمن دنیا برآورمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۴۷رضا دادم بعشق او اگر غارت کند جانمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۵۳روزی که من بداغ غمت از جهان رومدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۵۷ساقی بزم خاص شه آمد که خماری کنمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۷۵سرگشته در این بادیه تا چند بپوئیمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۸۲دو چشم کز هوس روی دوست تر داریمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۸۳چمن شکفته و گلها ببار می بینمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۸۴مراد خاطر خود در جهان نمی یابمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۸۶ای دل از وحشت سرای دار گیتی کن کراندیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۹۷بدین کرشمه بهر جانبی نگاه مکندیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۰۵بیا در بزم عشق ای دل حریف درد جانان شودیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۰۷پای خیال سست شد در طلب وصال تودیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۱۷دوش خوردم از شراب عشق او پیمانهایدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۲۰گر ماه من بتابد از بام تا بخانهدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۲۴ای ز دردت عاشقان خسته درمان یافتهدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۲۸ای دل چه پای بسته بند علایقیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۲۹از دست شر نفس از آن روی ایمنیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۳۳اگر تو عاشق حسنی چرا وابسته جانیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۴۷تو که شاه ملک حسنی و سریر و جاه داریدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۶۳ای دوست سعی کن که بدست آوری دلیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۶۴اگر بگوشه چشمی بسوی ما نگریدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۶۶راه اگر سوی خرابات مغان دریابیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۷۱گلی نازک ز گلزار معانیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
ابن حسام خوسفی قرن نهم · ۲ شعر
اسیری لاهیجی قرن نهم · ۱۴۲ شعر
- شمارهٔ ۳ای ماه برون آمده از مشرق بطحادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴از خود فنا نگشته نیابی بحق بقادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱می نماید هر زمان حسن دگر دلدار مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲گر وصال دوست میخواهی دلادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳در باز شد ز میکده ناموس و نام رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰جامه بیگانگی پوشید یار آشنادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲ای رخ چون گلشن تو روضه رضوان مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱ساقی بده می که بود مستیش فنادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸گر وصال دوست خواهی در ره او شو فنادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۹ساقی بیا که موسم عیش آمد و طربدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۱یارم از خانه برون آمد سرمست و خرابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۲ای منکسف ز تاب جمال تو آفتابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۵ریزد مدام ساقی جانها شراب نابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۱هرکس که از جفای غم عشق خایفستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۳قبله حاجات ما کوی خرابات آمدهستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۵هرکه از درد و غم عشق تو دل افگارنیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۵(در مقام لی مع الله سیر نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۷بما پیداست حسن طلعت ذاتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۷هرکه از سر عشق آگاهستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۸هرگز نبود حسن ترا مبداء و غایتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۱بقید زلف تا جانم اسیر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۸امید من به لطف عمیم تو واثق استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۷خیل غمت بجور و جفا ملک جان گرفتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۲گنج اسرار یقین در کنج خلوت حاصلستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۴گردیدن گردون یقین از عشق جانان بوده استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۱تا نقد دارضرب معارف کلام ماستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۰عاشقان را در طریق عشق حالی دیگرستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۱هرکه عاشق نیست مرد کار نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۳زاد راه عاشقان سوز و نیاز و زاریستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۸پیش عارف که ز آفات طریق اگاهستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۹هرکه او پیوسته با یاد خداستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۰از شوق رخت در همه جا غلغله هستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۲دل را بجمال رخ تو مهر تولاستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۵ای برده سبق از همه خوبان به ملاحتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۶دل را که داغ عشق ندارد نشان کجاستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۳ای طلعت تو مطلع انوار سعاداتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۹جان ما را در ازل دادند با عشق امتزاجدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۲از شاهد و می گر خبری هست بگوئیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۳دوشم از میخانه پیر میکده آواز داددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۵از قید غم جهان شد آزاددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۸بیا که یار ز رخسار پرده را بگشوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۹دل ما وایه روی تو دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۰ره روانی که راه حق پوینددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۱عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۵چو مهر جمال تو در جلوه بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۶خوش وقت عاشقان که بمعشوق همبرنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۲زان روز که روی تو مرا در نظر آمددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۵عاشقان تا در میان زنار عشقت بستهانددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۴مقصود ز عمرم همه سوزست و غم و درددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۵دیده ام عالم نمود بود بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۶کسی کورا غم جانان نباشددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۹در سینه ما جز غم معشوق مجوئیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۲آن هادی ره روان کجا شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۵هر کو رخ نیاز برین آستان نهاددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۶جام تجلیش که بناگاه میدهنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۹در آرزوی روی تو گشتیم بیقراردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۳ای دل براه عشق ز کونین در گذردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۴مائیم و کنج خلوت و سودای عشق یاردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۶هان ای صبا ز لطف به شیراز کن گذردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۸از بحر تلخ و شور غم هجر برکناردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۴ای عشق چاره ساز جگر سوز دلنوازدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۶عاشق دیوانه دل کز غم همه سوزست و سازدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۷دلا در عاشقی می سوز و می سازدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۳گر شیخ شهر بود و گر پیر می فروشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۰تا شد سپر بلایش دل درویشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۲ای دل به کوی نیستی چون خاک پست و خوار باشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۰دارم ز درد عشق تو بر دل هزار داغدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۴وقت کوچ آمد نفیرالطریقست الطریقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۱اگر بسعی تو فضل خدای گشت رفیقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۲دست و پایی میزنم در راه عشقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۹بریخت ساقی وحدت می محبت پاکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۲گر پرده برنداری زان رخ ز جان غمناکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۳جان ما مست می عشقست از روز ازلدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۱چون خیال وصل جانان هست سودای محالدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۷ما سالها به کوی ملامت دویدهایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۸ما عاشق و رند و جان فشانیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۷ای جمال جان فزایت وایه جان و دلمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۲ما اختیار خویش به دست تو دادهایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۳از عشق تو مامعتکف کوی نیازیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۶ما بر امید وصل تو خلوت نشین شدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۷حالیا در بزم وصل دوست جامی میزنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۲من ز تاب آتش عشق تو ناپرواستمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۳ما در طریق عشق تو جانباز بوده ایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۶در طریقت رهروان را رهنمایی میکنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۸دردا که ز درد تو بدرمان نرسیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۲روشن ز ماه روی تو شد منزل دلمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۹ای یافته ز پرتو رویت جهان نظامدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۱من که پیوسته بروی تو چنین حیرانمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۳در طریقت سالها در نار محنت سوختیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۴ازآن می تا بنوشیدم دو سه جامدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۶ای عاشقان، ای عاشقان، من جسمهارا جان کنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۷من ذات بحت مطلقم، هم وصف و هم اسماستمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۴ای صبح تجلی جمالت رخ انساندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۶ای اسیران غم عشق تو آزاد از جهاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۸رخسار دوست بنگر و حسن و جمال بیندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۲مرآت روی دوست نظرکن جهان ببیندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۶ای ز درک کنه تو عاجز عقول عاقلاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۷مهر وصلت گر نتابد بر دلم ای ماه مندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۹الا ای ازمه رویت همه کون و مکان روشندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۹همچو خاک ره بعشقش خوار می باید شدندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۲طالب حق را بگو هرزه مپودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۵ای منور هر دو عالم ز آفتاب روی تودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۷یک رو که درصد آینه بینی هرآینهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۸معشوق اگر به جانب عاشق کند نگاهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۹ای جمالت پرتوی برهر دو کون انداختهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸۹درآبکوی خرابات عشق اگر مردیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۹۱سفری قد اخبر عن حضریدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹ما کاشف رمز علم الاسمائیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۲در بادیه عشق تو سرگردانمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۹شهباز فضای لامکانی مائیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶۱جز عشق تو نیست در جهان حاصل مندیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴دوش دیدم یار مست و جمله اغیار مستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۹یار در جانست و جان جویان که آن جانان کجاستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۱۳منادی در منادی این ندایستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۵در نصیحت و تحریض در سلوک و ریاضت و تهذیب اخلاق سیهٔ بحسنه و مخالفت نفس و هوی و متابعت پیر کامل رهنما و بیان روش اولیا و طریق وصول به مقامات عرفاپاک شو از نخوت و حرص و حسداسرار الشهود
- شمارهٔ ۶در طریق ارادت و بیان آداب مرید نسبت با پیر کاملگر هوای این سفر داری دلااسرار الشهود
- شمارهٔ ۷وصف الحال بالنسبة الی اهل الکمالمن که بگذشتم ز نقش آب و گلاسرار الشهود
- شمارهٔ ۸شیخ سلیمان و بیان رسوخ ارادت یکی از مریداناین حکایت بشنو از پیر و مریداسرار الشهود
- شمارهٔ ۹در تحریض متابعت قطب عالم که شیخ مرشد کامل زمانه استگر وصال دوست می خواهی بیااسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۰در بیان احوال جماعتی که خود را مرشد دانسته و راهبری نمایند و فی الحقیقه راهزنان راه حقاند و ضال و مضلاندرهزنان چون رهنما پنداشتیاسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۱در بیابان شوق و عشق و احوال و اطوار عاشقان و مشتاقان جانباز با سوز و نیاز و اشارت به آنکه زاد این سفر پر خطر عجز است و بیچارگی و شکست و نیستی و منع طمطراق خودیزاد راه او فغان و زاریستاسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۲حکایت بایزید بسطامی قدس اللّه سرهوالی اقلیم عرفان بایزیداسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۳تحریض در طلب و کیفیت حال طالب و اطوار و آداب طلب کاری و بیان وصف الحال در علامت طلب و طالبآتش درد طلب دردل فروزاسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۴حکایتاندرین معنی بگویم قصه ایاسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۶در بیان تاثیر صحبت و خواص آن و فایدهٔ مصاحبت فقرا و اولیاصحبت طالب طلب ای مرد دیناسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۷در بیان آنکه سلوک و تصفیه بی ارشاد شیخ کامل راهنما ره به مطلوب نمیتوان برد که من لا شیخ له فشیخه الشیطان و من لم یر مفلحا لا یفلح ابداً، قال: ان کنتم تحبون اللّه فاتبعونیکی ازین معنی بیابی تو نشاناسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۸در بیان اقسام سالکان راه اله و تفاوت مراتب ایشانچار قسم اند سالکان راه دیناسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۹حکایت زاهدی که به وقت بایزید در بسطام وحید التقوی بودزاهدی در وقت سلطان بایزیداسرار الشهود
- شمارهٔ ۲۰حکایت به خواب دیدن ذات گرامی حق را بایزید بسطامیبایزید آن حجت اسلام و دیناسرار الشهود
- شمارهٔ ۲۱در بیان وصف الحال و تحریض در ریاضت و اشارت به موت اختیاری بحکم موتوا قبل ان تموتوامن درین ره چون که گشتم محو عشقاسرار الشهود
- شمارهٔ ۲۲در بیان قیامات انفسی و منازل و مراتب سیر سالکاننفس اماره چو مرد از خوی بداسرار الشهود
- شمارهٔ ۲۶در جامعیت انسان و تطابق میان آفاق و انفس به مقتضای سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتی یتبین لهم انه الحق و طریق معرفت نفس و خدا بحکم: من عرف نفسه فقد عرفه ربه.تو به معنی جان جمله عالمیاسرار الشهود
- شمارهٔ ۳۲اشارت به سخن سید الطایفه جنید بغدادی که:«المرید الصادق غنی عن علم العلما» و بیان آنکه علم اولیا لدنی است نه کسبی که کما قال اللّه تعالی: ان تتقو اللّه یجعل لکم فرقاناً بین الحق و الباطل و کما قال النبی علیه الصلوة و السلام: من رغب فی الدنیا و طالت آماله فیها اعمی اللّه قلبه و علی قدر ذلک و من زهد عن الدنیا و قصر امله فیها اعطاه اللّه علما بغیر تعلم؛ بیت:دفتر صوفی سواد و حرف نیستاسرار الشهود
- شمارهٔ ۳۵در بیان آنکه شرط را ه سالک صدق و اخلاص است و امتحان اهل کلام موجب خذلان دین و دنیا میگردد و ممتحن ملعون است.صدق و اخلاص است زاد رهرواناسرار الشهود
- شمارهٔ ۳۷حکایت شیخ زنجانیشیخ زنجانی ولی خاص حقاسرار الشهود
- شمارهٔ ۴۸حکایتسائلی که از پیر بسطامی سئوال کردآن یکی از پیر بسطامی سئوالاسرار الشهود
- شمارهٔ ۴۹وصف الحال آنچه در روش اهل طریقت بر این فقیر روی نموده جه تنبیه طالبان و عاشقان ذکر کرده میشود.چونکه درد عشق دامانم گرفتاسرار الشهود
- شمارهٔ ۵۰حکایت آن شخص که گنج یافته بودآن یکی شخصی به ناگه گنج یافتاسرار الشهود
- شمارهٔ ۵۷اشارت به سخنان عیسی علیه السلامعیسی مریم که روح اللّه بوداسرار الشهود
- شمارهٔ ۶۰حکایت ذوالنون مصریشیخ ذوالنون مقتدای خاص و عاماسرار الشهود
- شمارهٔ ۶۱تمثیلپیر بسطامی چو در میدان شتافتاسرار الشهود
- شمارهٔ ۶۴حکایت معروف کرخیرهنمای سالکان راه هواسرار الشهود
اهلی شیرازی قرن دهم · ۸ شعر
- شمارهٔ ۶در ره حق چو مکرمت طلبیدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱۰۲ایدل ز خود بمیر که گردی خلاص از آنکدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱۲۰عارف بجز از عارف آگاه کجاستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۸۹منعم همه مال و کسب زر میدانددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۹۸کی ره سوی عشق عقل آگاه برددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۵۲آنرا که مراد از در امید دهنددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۱۱از رشته فقر خرقه ای بافته ایمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۱نکته در بیان وحی و الهامساقی از اغیار در امشب ببندسحر حلال
فضولی بغدادی قرن دهم · ۱۵ شعر
- شمارهٔ ۶۸زلال فیض بقا رشحه ز جام منستدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۷۹بتی که شیوه خوبی به از تو داند نیستدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۱ناله زاری که در دلها اثر دارد کجاستدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۳دل که سوزان بود خندان از رخ آن ماه شددیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۱یار خواهی دلا ز جان بگذردیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱۳چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوسدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۶نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرمدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۵جان را به لعل چون شکرت تا سپردهامدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۹دایم تویی مقابل آیینه دلمدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۲چیست جرم من که باز از چشم یار افتادهامدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴عمرم بطلب کاری صانع بگذشتدیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۳۵ای دل بگذر ز تنگنای این کاخدیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۵۶جانانه طلب می کنی از جان بگذردیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۱تمهیدسر از خواب غفلت چو برداشتمساقی نامه
- شمارهٔ ۱۱مناظره با تنبورشبی رِقّتی داشتم در نمازساقی نامه
محتشم کاشانی قرن دهم · ۴ شعر
عرفی شیرازی قرن دهم · ۳۱ شعر
- شمارهٔ ۲۷ار نالهٔ شبانه اثر بردهایم ماغزلیات
- شمارهٔ ۳۱دلم در کعبهای رو کرد و همت جوید از دلهاغزلیات
- شمارهٔ ۳۳صد قول به یک زمزمه طی می کنم امشبغزلیات
- شمارهٔ ۴۱مراد و خضر عنان گیر باید از چپ و راستغزلیات
- شمارهٔ ۷۸کوی عشق است این که در هر گام صد عاقل گم استغزلیات
- شمارهٔ ۷۹نوشیم شربتی که شکرها درو گم استغزلیات
- شمارهٔ ۸۱پیر کعنان چمنی گوشه ی بیت الحزن استغزلیات
- شمارهٔ ۱۰۷دل به صد ره می رود اما مراد دل یکی استغزلیات
- شمارهٔ ۱۶۸بندهٔ دل شوم که او، خون فراغ میخوردغزلیات
- شمارهٔ ۲۰۶کسی که رو به حریم رضا نمی آردغزلیات
- شمارهٔ ۲۳۰مدعی باز ملولست و بلایی داردغزلیات
- شمارهٔ ۲۶۲مرا ز غمکدهٔ سینه داغ می رویدغزلیات
- شمارهٔ ۲۷۲هر کس که در بهار به صحرا برون رودغزلیات
- شمارهٔ ۳۰۲دل مراد به گرد حصول می گرددغزلیات
- شمارهٔ ۳۴۲ز کوی عشق مَلَک دلشکسته میآیدغزلیات
- شمارهٔ ۳۵۰عاشقان گر به دل از دوست غباری دارندغزلیات
- شمارهٔ ۳۵۳کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شودغزلیات
- شمارهٔ ۳۷۶مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوزغزلیات
- شمارهٔ ۳۹۴تا بردهام به مدرسهٔ عشق رخت خویشغزلیات
- شمارهٔ ۴۱۸باز به میدان ما، فوج بلا بسته صفغزلیات
- شمارهٔ ۴۳۵از دل این شعله چو داغ صنم افروخته ایمغزلیات
- شمارهٔ ۴۳۷حال ما بنگر که آهوی حرم گم کرده ایمغزلیات
- شمارهٔ ۴۷۹از باغ جهان رَخت ببستیم و گذشتیمغزلیات
- شمارهٔ ۵۱۳در آتش آمدیم و فعانی نداشتیمغزلیات
- شمارهٔ ۵۲۸تا تیغ به کف یابی، بر نفس دو دستی زنغزلیات
- شمارهٔ ۵۳۰ای گریه، خون دل به کنار هوس مکنغزلیات
- شمارهٔ ۵۵۵بشتاب در راه طلب، بگذر ز هر آسودنیغزلیات
- شمارهٔ ۱۲غفلتای گهر گنج ادب نام مامثنویات
- شمارهٔ ۱۸حکایتعابدی از شمع هدی نور یابمثنویات
- شمارهٔ ۱۹حکایتانجمن آرای درون با یزیدمثنویات
- شمارهٔ ۲۴داستان رابعهرابعه آن مریم معنی مسیحمثنویات
شیخ بهایی قرن دهم · ۲۳ شعر
- شمارهٔ ۸یک گل ز باغ دوست، کسی بو نمیکنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹آنها که ربودهٔ الستنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷پای امیدم، بیابان طلب گم کردهایدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰مقصود و مراد کون دیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳یک دمک، با خودآ، ببین چه کسیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲از سمور و حریر بیزارمدیوان اشعار › مثنویات پراکنده
- شمارهٔ ۲۹ای در طلب علوم، در مدرسه چند؟دیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۳تا نیست نگردی، ره هستت ندهنددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۲از دام دفینه، خوب جستیم آخردیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۹کردیم دلی را که نبد مصباحشدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶۳خو کرده به خلوت، دل غم فرسایمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵ساز بر خود حرام، آسایشدیوان اشعار › مقطعات
- شمارهٔ ۱نان و حلوانان و حلوا چیست؟ جاه و مال تونان و حلوا
- شمارهٔ ۴فِی التَّأَسُّفِ وَ النّدامَةِ عَلیٰ صَرْفِ الْعُمرِ فیما لایَنْفَعُ فِی الْقِیامَةِ وَ تأْویلِ قَولِ النَّبیِّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم: «سُؤْرُ الْمُؤْمِنِ شِفاءٌ»قَدْ صَرَفْتَ الْعُمرَ فی قیلٍ وَ قالنان و حلوا
- شمارهٔ ۶فی قطع العلائق و العزلة عن الخلایقهر که را توفیق حق آمد دلیلنان و حلوا
- شمارهٔ ۸فی الفوائد المتفرقة فیما یتضمن الاشارة الی قوله تعالی ان الله یأمرکم أن تذبحوا بقرةابذلوا ارواحکم یا عاشقیننان و حلوا
- شمارهٔ ۹فی تأویل قول النبی صلی الله علیه و آله و سلم: حب الوطن من الایمانایّها المأسور فی قید الذنوبنان و حلوا
- شمارهٔ ۱۰فی أن البلایا و المحن فی هذا الطریق، وان کانت عسیرة، لکنها علی المحب یسیرة بل هی الراحة العظمی والنعمة الکبریایها القلب الحزین المبتلانان و حلوا
- شمارهٔ ۱۹فی ذم المتمکنین فی المناصب الدنیویة للحظوظ الواهیة الدنیةنان و حلوا چیست؟ ای فرزانه مردنان و حلوا
- شمارهٔ ۲۲فیما یتضمن الاشارة الی قول سید الاوصیاء صلوات الله علیه و آله: «ما عبدتک خوفا من نارک و لا طمعا فی جنتک، بل وجدتک اهلا للعبادة فعبدتک»نان و حلوا چیست؟ ای نیکو سرشتنان و حلوا
- شمارهٔ ۵فی العلم النافع فی المعادای مانده ز مقصد اصلی دور!شیر و شکر
- شمارهٔ ۶فی العلم وحدهای که هستی، روز و شب، جویای علمنان و پنیر
- شمارهٔ ۸فیالتحقیقای خوشا نفسی که شد در جستجونان و پنیر
رضیالدین آرتیمانی قرن دهم · ۱۲ شعر
- شمارهٔ ۵۹وصالش دمی گر شود حاصلمغزلیات
- شمارهٔ ۷۴روی یار است یا گل نسرینغزلیات
- شمارهٔ ۲۲رباعی شماره ۲۲هر دل که رهین تن بود او دل نیسترباعیات
- شمارهٔ ۲۳رباعی شماره ۲۳عشق است که بی زلزله وغلغله نیسترباعیات
- شمارهٔ ۴۶رباعی شماره ۴۶تا گلگون اشک و چهره کاهی نشودرباعیات
- شمارهٔ ۴۸رباعی شماره ۴۸در گوش هر آنکه این صدا بنشیندرباعیات
- شمارهٔ ۵۴رباعی شماره ۵۴در وادی معرفت نه گیر است و نه داررباعیات
- شمارهٔ ۶۳رباعی شماره ۶۳تا چند زمانی و مکانی باشیمرباعیات
- شمارهٔ ۸۲رباعی شماره ۸۲آنانکه جمال غیب دیدند همهرباعیات
- شمارهٔ ۸۵رباعی شماره ۸۵تا در ره دوست سر ز پا میدانیرباعیات
- شمارهٔ ۸۶رباعی شماره ۸۶تا جانب دوست رو ز هر سو نکنیرباعیات
- شمارهٔ ۹۸رباعی شماره ۹۸از دوری راه تا بکی آه کنیرباعیات
فیض کاشانی قرن یازدهم · ۱۰۴ شعر
- شمارهٔ ۱فیض نور خداست در دل مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲عشق گسترده است خوانی بهر خاصان خدادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵علم رسمی از کجا عرفان کجادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷ای کوی تو برتر از مکانهادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۴آنکه را هستی همیشه در طلبدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۶سالک راه حق بیا همت از اولیا طلبدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۰دلم گرفت ازین خاکدان پر وحشتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۹چراغ کلبه عاشق خیال دلدار استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۱دلم دیگر جنون از سرگرفته استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۲عشق در راه طلب راهبر مردانستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۴هر چه در عالم بود او راست مغز و پوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۶نیست از ما غیر نامی اوست خود را دوست دوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۳هر که در دوست زد دامن احسان گرفتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۸زِ شور عشق مرا در سرست شور قیامتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۶دلی که عشق ندارد وجود اوست عبثدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱۷اهتدوا بالعشق طلاب الرشددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۶کشد هر جنس جنس خود سخن گرد سخن گردددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۸مرغ خیال کس را کس بال و پر نه بندددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۹دل از ادنی کند آن کس که بر اعلی نظر بندددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۱عارف خدای دید در اصنام و حال کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۲خوشا آنکو انابت با خدا کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۴روی در روی یار باید کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۷خوش بود عدم هستی ما را که خبر کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۵توانی گر درین ره ترک جان کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۳عشق از دل گذشت تا جان شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۰خویش را از دست دادم روی او بنموده شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۴دوشم آن دلبر غمخوار به بالین آمددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۵دوای درد ما را یار دانددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۶چو من کسی که ره مستقیم میدانددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۷خوشا آنان که ترک کام کردنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۹عاشقان از لب خوبان می مستانه زدنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۱این دل سرگشته خود را جستجو کی میکنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۲اهل معنی همه جان هم و جانان همنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۵شاهدان گر جلوه بر ایمان کننددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۶دل عالم حسن تو کی رنج و تعب بینددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۷آنان که ره عالم ارواح بپوینددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۵ای خوش آن صبحی که چشمم بر جمالت وا شوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۴شود شود که دلم سوی حق ربوده شوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۵جان سوختهٔ روئیست پروانه چنین بایددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۶عاشقی را جگری میبایددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۹بیاد یار در خلوت نشستم تا چه پیش آیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۱هر که راه عشق پوید هم ز عشقش بر برویددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۹بهر جا راه گم کردم بر آوردم ز کویت سردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۹ای که در گل زار حسنش میخرامی مست نازدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۱ای دل ار بگذری ز عشق مجازدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۶ای خفته رسید یار برخیزدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۳سلسله فکر را در ره دانش بکشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۸ای دل اندر راه او ده اسبه ران را جل مباشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸۹چو جان ز قدس سرازیر گشت با دلریشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۹۹عشقت ره و رهنماست ای فیضدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۱۲یار بما نظر نکرد صبر و شکیب را وداعدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۳۱شکرلله که شد عیان ره حقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۴۱درد دل مرا نکند به دوای خلقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۶۴منزلگه یار است دل ماوای دلدارست دلدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۷۲بخوشی بگذریم از هر کامدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۷۷از بوی می عشق برنگ آمدهامدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۸۱گه جلوه لاهوت دهد جام شرابمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۰۳تن دادم او را جان شدم جان دادمش جانان شدمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۲۷خویشتن را در هوا کردیم گمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۳۳از آن ز صحبت یاران کشیده دامانمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۳۹عمر عزیز تا یکی صرف در آرزو کنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۴۰از دور بر خرامش قدت ثنا کنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۴۵فرمان نمیبرد این دل چهسان کنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۵۷زین جهان پست بالا میرومدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۵۹رعیتی است چو خاری بیا امیر شومدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۷۱ما ز مافوق فلک در بحر و بر افتادهایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۷۴تا آتش عشق رخت در جان و دل افروختیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۷۶بکوی یار بیپروا گذشتیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۸۱ما را ره توفیق نمودند و بریدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۸۲بس جور کشیدیم در این ره که بریدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۸۳دردا که درین راه بسی رنج کشیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۸۴چشم بر هر چه گشادیم رخ خوب تو دیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۹۶ایخوش آنروزی که ما جان در ره جانان کنیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۹۷گر شود روزی شبی کان ماهرا مهمان کنیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۰۱کی باشد از جهان بدن سوی جان رویمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۰۲خیز تازین خاکدان بیرون رویمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۰۶در ره دانش بفکر تا بتوان گام زندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۰۹در حریم قدس جانرا نیست بار از ننگ تندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۳۶تیره شد در چشمم از دنیا بدر باید شدندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۴۵بیا بمیکده تأثیر را تماشا کندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۸۲سوی ما آکه نباشد سفری بهتر از یندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۹۸خاهم که خاک راه شوم زیر پای تودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۰۹ای عشق رسوا کن مرا گو نام بر من ننگ شودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۱۰راه حق را مرد باید مرد کودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۱۸خوشه چین حسنم من گرد خرمنت ای ماهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۲۹بیا زاهد مرا با حضرت تو کار افتادهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۳۰بر آن رخسار تا آن طره طرار افتادهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۳۶بدل گفتم سوی دلبر نشان دهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۳۸خوشا دلی که ز غیر خداست آسودهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۴۳شدم آگه ز راه الحمداللهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۴۹رفتم بخرابات توکلت علیاللهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۵۵از دست شد ز شوقت دستی بر این دلم نهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۵۸اگر کنی تو بجان طاعت خدای علیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۷۱بر جمال از پرتو رویت نقاب انداختیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۱۰وزد بر اهل دلی گر نسیم درویشیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۱۱کسی که یافت نسیم نعیم درویشیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۱۴نیست تاج عشقرا شایسته هرجا تارکیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۳۴دلا بگذر ز دنیا تا ز عقبی عیش جان بینیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۵۱بیا بیمار خود را ده شفائیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۶۱ای بجهان نهان چو جان روشنی جهان توئیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸در راه طلب تمام دردم دردمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۴یکچند بگرد خویشتن گردیدمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۹از نور نبی واقف این راه شدیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۵شادی و طرب به غم سرائی میکندیوان اشعار › رباعیات
حزین لاهیجی قرن دوازدهم · ۶۷ شعر
- شمارهٔ ۲۶در مدح حضرت امیر مومنان و یاد وطن و رنج عربتمژده یاران که ازین منزل ویران رفتمقصاید
- شمارهٔ ۳۴همسر بوالهوس مدان، عاشق پاکباز راغزلیات
- شمارهٔ ۶۳صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان راغزلیات
- شمارهٔ ۱۲۴مکن دشوار از تن پروری آزادی جان راغزلیات
- شمارهٔ ۱۳۲نیست هوای بوستان، کنج قفس خزیده راغزلیات
- شمارهٔ ۱۶۵آوازه ام از رتبه گفتار بلند استغزلیات
- شمارهٔ ۱۶۸بر سر خود دهدم جا، خم پاکیزه سرشتغزلیات
- شمارهٔ ۲۰۳بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیستغزلیات
- شمارهٔ ۲۱۶می عشق است که عالم همه میخانهٔ اوستغزلیات
- شمارهٔ ۲۳۵روزی که حجت از خلق، خواهند در قیامتغزلیات
- شمارهٔ ۲۳۷کون و مکان به زیر نگین قناعت استغزلیات
- شمارهٔ ۲۵۵تا شمع دل، افروخته بزم حضور استغزلیات
- شمارهٔ ۲۶۵برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات استغزلیات
- شمارهٔ ۲۹۷سحر ز هاتف میخانه ام سروش آمدغزلیات
- شمارهٔ ۳۰۱عشق سرکش، به فغان، زین دل ناشاد آمدغزلیات
- شمارهٔ ۳۱۱ز خاموشی دلم را پاس الفت مدعا باشدغزلیات
- شمارهٔ ۳۱۳گر رخ به ما نمایی، ای خوش لقا چه باشد؟غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۸فقرم کجا ز جلوهٔ دنیا زبون شود؟غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۳اهل نظر، از آن در یکتا چه دیده اندغزلیات
- شمارهٔ ۳۶۱بی پا و سر ز قدر و شرف کام می بردغزلیات
- شمارهٔ ۳۸۳همّت ما مدد پیر و جوان خواهد بودغزلیات
- شمارهٔ ۳۹۱آن یار بی حقیقت، پاس وفا نداردغزلیات
- شمارهٔ ۳۹۹دل در خم زلف او سودای دگر داردغزلیات
- شمارهٔ ۴۰۵در دل سخت تو هر چند که جا نتوان کردغزلیات
- شمارهٔ ۴۲۲کاش خضری به من بادیه پیما برسدغزلیات
- شمارهٔ ۴۲۷بود آیا که ره مهر و وفا بگشایند؟غزلیات
- شمارهٔ ۵۰۴مباحث نظری مرد داد می خواهدغزلیات
- شمارهٔ ۵۸۳سالک، ز سراغ ره مقصود خمش باشغزلیات
- شمارهٔ ۵۸۴از چشم خویش باشد، باغ و بهار درویشغزلیات
- شمارهٔ ۶۲۰از دیده ی دل پرده ی پندارگرفتیمغزلیات
- شمارهٔ ۶۴۷پریشان خاطرم از همنشینان عزلتی دارمغزلیات
- شمارهٔ ۶۵۰ز بس راز تو را پنهان ازین نامحرمان دارمغزلیات
- شمارهٔ ۶۵۳جز ذکر تو ساقی، دگر اوراد ندارمغزلیات
- شمارهٔ ۶۶۳رفتیم و به آن قامت رعنا نرسیدیمغزلیات
- شمارهٔ ۶۷۷به یاد جلوهٔ شوخی، سبک ز جا رفتمغزلیات
- شمارهٔ ۶۸۱ما چاک به دامن زدهٔ تهمت عشقیمغزلیات
- شمارهٔ ۶۸۹هست چو شبنم از خودی، ننگ حجاب بر سرمغزلیات
- شمارهٔ ۷۲۸شد فاش ز گلبرگ لبت راز نهانمغزلیات
- شمارهٔ ۷۳۴حساب از سختی آرام فرسا برنمی دارمغزلیات
- شمارهٔ ۷۷۲ز درویشی بقا دارد دل روشن ضمیر منغزلیات
- شمارهٔ ۷۸۹جان را سپند ساز و به آتش نثار شوغزلیات
- شمارهٔ ۸۱۹سر چه باشد که تو در راه وفا نگذاریغزلیات
- شمارهٔ ۸۲۲ای عهد شکن، با تو اگر کار نبودیغزلیات
- شمارهٔ ۸۳۰تو و زهد خشک زاهد، من و عشق و می پرستیغزلیات
- شمارهٔ ۸۶۱به قید آب وگل ای جان ناتوان چونی؟غزلیات
- شمارهٔ ۹۰۵خاصان تمام مستند، ساقی صلای عامیغزلیات
- شمارهٔ ۹۰۸ای از شرار عشق تو هر سینه آتشخانهایغزلیات
- شمارهٔ ۵۱دردانهٔ دریای حقیقت درد استرباعیات
- شمارهٔ ۶۱آن دیده، که بازاری عشاقش خوسترباعیات
- شمارهٔ ۶۳مردی که میان دردمندان فرد استرباعیات
- شمارهٔ ۱۲۴از گوشهٔ عزلتم جدا نتوان کردرباعیات
- شمارهٔ ۱۹۴بشتاب دلا برگ سفر ساز کنیمرباعیات
- شمارهٔ ۱۹۵بار خودی افکنم، سبکتاز رومرباعیات
- شمارهٔ ۲۱۳معنی طلبی، بساط صورت ته کنرباعیات
- شمارهٔ ۲۱۸ای رهرو عشق، کاهلی پیشه مکنرباعیات
- شمارهٔ ۲۴۴ای دل، ره و رسم عاشقان نگذاریرباعیات
- شمارهٔ ۲۴۷شوق ار به دیارت نرساند نرسیرباعیات
- شمارهٔ ۲۹۱باده بیار و هوش را، از سر ما روانه کنغزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱۹حکایتکنون یاد می آیدم آن زمانمثنویات › صفیر دل
- شمارهٔ ۲۵حکایتگذشتم به شب زنده داری سحرمثنویات › صفیر دل
- شمارهٔ ۲۶حکایتشبی در نشابور مأوای منمثنویات › صفیر دل
- شمارهٔ ۴در تحسر فرقت رفتگان و تذکر حال گذشتگان گویدکجا رفت آیین مردان حق؟مثنویات › خرابات
- شمارهٔ ۹حکایت در توسّلی کلّی به حریم جلال قادر بی همتا و تجافی از ماسواسفر پیشم آمد شبی فصل دیمثنویات › خرابات
- شمارهٔ ۱۸حکایت از واردات خویشفتادم شبی در بیابان حیمثنویات › خرابات
- شمارهٔ ۲۱هر که خواهد در انفس و آفاقمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۳۰ز ابتدای حدوث خود انسانمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۶دمیدن صبح تجلّی از افق هویّت ذات بر تنویر ظلمتکدهٔ انیّت جهانفیض نخستین که فروغ وجودمثنویات › مطمح الانظار
هاتف اصفهانی قرن دوازدهم · ۴ شعر
عمان سامانی قرن سیزدهم · ۱۱ شعر
- شمارهٔ ۱دیباچهدردا که ما ز مقصد خود دورتر شدیمگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۳نه فلک راست مسلم نه ملک را حاصلگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۱۴باز آن گوینده گفتن ساز کردگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۱۹سری اندر گوش هر یک، باز گفتگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۲۱در اول، نفس چون زنبور کافر داشتم لیکنگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۲۳باز از میخانه، دل بویی شنیدگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۲۴نه هر پرنده به پروانه میرسد در عشقگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۲۶هیچ میدانی تو ای صاحب یقینگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۳۲خواهرش بر سینه و بر سرزنانگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۳۸ساقی ای قربان چشم مست توگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۷تمثیل اولکرد روزی شمس دین در دید و حالمعراج نامه
الهامی کرمانشاهی قرن سیزدهم · ۲ شعر
صامت بروجردی قرن سیزدهم · ۲ شعر
غروی اصفهانی قرن چهاردهم · ۱۴ شعر
- شمارهٔ ۳۷ای در طلبت همه عالم گمدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷من ز مجنون و تو در حسن سبق برده ز لیلیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۶۴فدائیان ره عشق دوست مرد رهنددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۶۶مرا در سر بود شوری که در هر سر نمیگنجددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۷۹هله ای نیازمندان که گه نیاز آمددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۸۰فرهٔ غرای تو چشم مرا خیره کرددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۸۲عاکفان حرمت قبلهٔ اهل کرمنددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۹۷هر که را عشق بود ساقی و عقلست ندیمدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۰تا شد آواره ز اقلیم حقیقت پدرمدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۹لوح دل را جان من از نقش کثرت ساده کندیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۰سرم را پر کن از سودای عشق و سربلندم کندیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۸ای که بر اوج نه فلک دام هوس فکندهایدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۸گر سوی ملک عدم باز بیابی راهیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۹در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهیدیوان کمپانی › غزلیات
عبدالرحیم حائری قرن چهاردهم · ۱۳ شعر
- شمارهٔ ۴فی الاستعانه من اللّه تعالیای خداوند رئوفِ مهربانمشرق الانوار
- شمارهٔ ۵توضیحعقل و عشق از بهرتکمیل وجودمشرق الانوار
- شمارهٔ ۱۴درعشرت خلوت شبباز شب آمد کلید قفل رازمشرق الانوار
- شمارهٔ ۳۵نکتهٔ سخن شیخ ابویزید بسطامی که گفت از رنج تحصیل هر فضیلتی بهرهمند شدم مگر زُهد از دنیااین شنیدستم که روزی بایزیدمشرق الانوار
- شمارهٔ ۴۰حکایتگفت اگر خواهان دیدار منیمشرق الانوار
- شمارهٔ ۳قصائد و غزلیاتنه عاشق است که فارغ بود ز سوی طَلبمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۱۲شعر دهمدست طلب ز دامن مردان ره مگیرمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۱۴شعر دوازدهمدر برِ یاری و به خود مشغولیمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۲۲شعر بیستمتَرک سر گفتم و پا در ره جانانه زدممجمع الاسرار
- شمارهٔ ۳۴رباعی سومگر راهروئی براستی این، راه استمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۴۶رباعی پانزدهمبطاعت کوش اگر خواهی در توحید بگشائیمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۵۲مثنوی (معراج نامه)دوش پیری، زِیت فکر افروز شدمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۶۲ادامه گلزار اسرار حائرینخست از فکر خویشم در تَحَیُّرمجمع الاسرار
صغیر اصفهانی قرن چهاردهم · ۴۲ شعر
- شمارهٔ ۴۰در مدح مولیالموالی حضرت امیرالمؤمنین (ع)تسلیم کن باهل دل از کف عنان دلدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۲۸من از دل رخ نتابم زانکه یارم رخ نمود اینجادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵دل بدست آر دلا کعبهٔ مقصود دل استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۲آدمی را ز شرف تاج کرامت بسر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۷جز مقام نیستی چون مأمنی در کار نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۲غیر از تو میان تو و او فاصله ای نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۵دل بدست آر دلا کعبهٔ مقصود دل استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۲آدمی را ز شرف تاج کرامت بسر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۷جز مقام نیستی چون مأمنی در کار نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۲غیر از تو میان تو و او فاصله ای نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۸روزگاریست که چون حلقه مقیمم بدرتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۳ایخوش آنعارف سالک که ز راه آگاهستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۴قضا چو جاری و ساری بنا رضا و رضاستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۴دلبرم شانه بگیسوی شبه گون زده استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۵تنها براه دوست نباید ز جان گذشتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۴از حرم بگذر که اینجا خرگه آن شاه نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۱من و خاک سر آنکوی که دلدار آنجاستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۱دل مسوزان که ز هر دل به خدا راهی هستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۷رندان عمل برای رضای خدا کننددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۵مست ساقی ز سر آب عنب میگذرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۷همره قافلهٔی روبرهی باید کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۵هر آنکو سر بخاک درگه پیر مغان دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۵دانی که دل بدلبر جانی چسان رسیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۹می بنوش اکنون که چون هنگام محشر میشوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۴بخدا رسد هر آن دل که پی هوا نباشددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۱خدا را جمع نتوان با هوا کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۴کس از آن زلف و از آن خال نیارد دم زددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۵اهل دل بر در دل حلقه چو رندانه زدنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۳خبر عشق ز هر دل بهوا بسته مپرسدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۵من و ترا بسخن کرده او بهانهٔ خویشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۲سلطان نفس خود شو و مالک رقاب باشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۷بی دوست دست میندهد بهر ما نشاطدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۸ای رخت باغ بهشت و لب لعلت تسنیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۹چگونه سر ز در پیر فقر بردارمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۵مرغ قدسم من که در دام بلا افتادهامدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۳خبرم نیست ز سر تا شده سودائی تودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۲ما را چو از عدم بوجود اوفتاد راهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۸چیست دنیا در ره سیل فنا ویرانهایدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۰منه به زمرهٔ انعام نام انسانیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰اسباب درویشیبوالهوس دل به هوا بستهئیدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۴۱خودبینیاسب سواری لب آبی رسیددیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشدروسوی حقیقت کن و بگذر ز مجازدیوان اشعار › رباعیات