وحدت و فنا
- حسین خوارزمی ۴۲
- ابن حسام خوسفی ۳
- اسیری لاهیجی ۲۹۰
- اهلی شیرازی ۱۷
- فضولی بغدادی ۱۳
- محتشم کاشانی ۳
- عرفی شیرازی ۱۵
- شیخ بهایی ۱۷
- رضی‌الدین آرتیمانی ۳۱
- فیض کاشانی ۱۳۲
- حزین لاهیجی ۱۱۷
- هاتف اصفهانی ۳
- نیر تبریزی ۲
- عمان سامانی ۱۱
- الهامی کرمانشاهی ۲
- صامت بروجردی ۳
- غروی اصفهانی ۱۸
- عبدالرحیم حائری ۹
- صغیر اصفهانی ۶۰
حسین خوارزمی قرن نهم · ۴۲ شعر
- شمارهٔ ۱ای دور مانده از حرم خاص کبریادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۶دلا تا کی پزی سودا درون گنبد خضرادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۸ای صفات کبریایت برتر از ادراک مادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۹شه من بدرد عشقت بنواز جان ما رادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۵ای سوخته ز آتش عشقت جگر مرادیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۹ایکه جز حسن رخت پیرایه آفاق نیستدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۳۲منم و شورش و غوغا ز غمت تا بقیامتدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۵۴عید شد قافله را عزم حرم ساختنی ستدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۵۶دوست از حال دل آشفتگان آگاه نیستدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۶۷دوش چشم جانم از دیدار شه پرنور بوددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۶۹دوستان جان مرا جانب جانان آریددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۷۰عاشقان جان و دل خویش بدلدار دهیددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۸۰عشاق وفاپیشه اگر محرم مائیددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۸۳عجب که درد مرا هیچکس دوا سازددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۰۲عاشقان چون با خیال یار خود پرداختنددیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۱۷بگذار تا بمیرم بر خاک آستانشدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۱۹خوشا جانی که بستاند بدست خویش جانانشدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۳۷چون تیره گشت روزم بی آن چراغ محفلدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۴۴بوئی ز گلستان تو ما چون بشنیدیمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۷۱نبودم یکنفس طاقت که چشم از یار بربندمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۸۰در ره عشق تو با درد و الم ساخته ایمدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۸۵الا ای طایر سدره نشیمندیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۹۳اگر چه شد دل ریشم ز دست هجر تو خوندیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۰۰یارب مه تابان من یا نور ربانی است ایندیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۰۲ای در همه عالم پنهان تو و پیدا تودیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۰۹ای که در ظاهر مظاهر آشکارا کرده ایدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۱۱ای وجودت مظهر اسمای حسنی آمدهدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۲۶دلا تا کی ز نادانی همه نقش جهان بینیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۲۷گر تو روی دل خود آینه سیما بینیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۳۱گر عشق ازل بدرقه راه نبودیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۳۵بار دیگر فتنه ای در انس و جان انداختیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۳۸رخ خویش اگر نمائی دل عالمی ربائیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۴۰دوش مرا رخ نمود دلبر روحانئیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۴۳ای کاشکی غم تو نصیب دلم شدیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۴۵ایکاش در هوای تو من خاک گشتمیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۴۸شبی از روی دلداری اگر دیدار بنماییدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۶۱تا ز حسن خویش عکسی در جهان انداختیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۲۶۲دلا چون در خم چوگان عشق دوست چون گوئیدیوان اشعار › غزلیات، قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱فی الترجیعاتطلع العشق ایها العشاقدیوان اشعار › ترجیعات
- شمارهٔ ۲ترجیع بند دومای حریف شرابخانه عشقدیوان اشعار › ترجیعات
- شمارهٔ ۳ترجیع بند سومکس نشد آگه از بدایت عشقدیوان اشعار › ترجیعات
- شمارهٔ ۵ترجیع بند پنجمالا ای گوهر بحر مصفادیوان اشعار › ترجیعات
ابن حسام خوسفی قرن نهم · ۳ شعر
اسیری لاهیجی قرن نهم · ۲۹۰ شعر
- شمارهٔ ۱ای عشق تو آتش زده در خرمن جان‌هادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲یا غایة المقاصد یا منتهی المنیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴از خود فنا نگشته نیابی بحق بقادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵وقت نماز ز عشق شنیدم عجب ندادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶برابر طور عشق ای دل ببین نور تجلی رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷اگر از چهره ذاتش برافتد برده اسمادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸تا نقاب از مه رخسار تو برداشت صبادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹عاشق و رند و بیخودم تن تللا تلا تلادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰پیش از بنای دیر جهان دیر سال‌هادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱می نماید هر زمان حسن دگر دلدار مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲گر وصال دوست میخواهی دلادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴بهوای روی جانان دل و جان ماست شیدادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵ای دوست نقاب زلف بگشادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷ما می پرست یار و جهان می پرست مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸کونین قطره ایست ز دریای ذات مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹ای شاهبازکبریا زین ظلمت آباد هوادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰جامه بیگانگی پوشید یار آشنادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱افتخار ما به فقرست و فنادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲هر نفس آید صدای عشق کای عاشق درآدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳بردار ای صبا ز جمالش نقاب رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴چون جلوه روی تو برونست ز احصادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵تا حسن تو بنمود رخ از جمله اشیادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸عارف اسرار پنهانیم مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹ز خورشید جمال عالم آرادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴عاشقیم و مست صهبای لقادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵جمال یار می بینم ز روی صورت و معنیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶ای روی چو خورشیدت تابان ز همه اشیادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷ای ذات تو ظاهر شده بر صورت اسمادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸ای حسن ترا عالم و آدم شده مجلادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹دو عالم خواه زیر و خواه بالادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰مست و خرابم ساقیا در بازکن میخانه رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱ساقی بده می که بود مستیش فنادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲دل بسته بزلف یار بادادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶وقد کنتم و مامعکم من الا کوان ماکانادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸گر وصال دوست خواهی در ره او شو فنادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۰من نخواهم شادی و عیش و طربدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۶تا بکی باشد نهان خورشید رویت در حجابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۷عالم چو سایه، نور رخت هست آفتابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۸ای در انوار جمالت گشته شیدا شیخ و شابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۰عشق توچاره ساز دل بیقرار ماستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۱هرکس که از جفای غم عشق خایفستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۲چون مظهرِ حسنِ تو رخِ ماه رُخانستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۳قبله حاجات ما کوی خرابات آمده‌ستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۴وهومعکم زین معیت حق چه خواستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۶چیست عالم جلوه گاه حسن دوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۰یار ماباماست از ماکی جداستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۵(در مقام لی مع الله سیر نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۷بما پیداست حسن طلعت ذاتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۸معشوق باز و رندم و قلاش و می پرستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۰عشق ورزی مذهب ودین منستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۲خواهی که دیده باز کنی بر جمال دوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۳جهان از پرتو روی تو پیداستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۷هرکه از سر عشق آگاهستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۹ذرات کون پرتو خورشید مطلق استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۰چون کون مکان بتو عیانستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۵ای آفتاب ذات تو تابنده از صفاتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۰مستیم تا ابد شده از بیخودی ز دستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۲از حسن عالم گیراو کونین پرغوغاشدستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۳در سویدای دلم سودای عشقش جا گرفتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۴خورشید رخت از همه ذرات چو پیداستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۵دلم با دوست دایم در وصالستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۶جهان عکس رخ مه پیکر ماستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۷خیل غمت بجور و جفا ملک جان گرفتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۹خورشید رخت از همه ذرات عیانستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۱ای جمالت گشته پیدا از نقاب کایناتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۲گنج اسرار یقین در کنج خلوت حاصلستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۳بقید زلف تو جانم عجب گرفتارستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۴بی جمال روی تو دل را حیاتی هست نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۶ازپرتو جمال تو عالم منورستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۷ای مصحف جمال تو اوراق کایناتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۵روی تو ظاهرست بعالم نهان کجاستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۷رند و قلاشیم و مست و می پرستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۸میخانه از لعل لب تو پرشرو شور استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۹مهر روی تو که تابان ز همه ذراتستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۰ای نهان خورشید ذات تو در ابر کایناتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۳حسن خوبان جهان عکس رخ زیبای اوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۷ما ز جام باده عشقیم مخمورالستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۸ای ز خورشید جمالت گشته روشن کایناتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۲آنکه پنهان دل ز مردم می برد پیداست کیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۶دو عالم غرق انوار تجلی استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۷گشت تابان مهر ذاتش از صفاتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۳هر دل که از کدورت طبع و هوا برستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۸تا یار پرده از رخ چون ماه برگرفتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۰درد بی درمان بعالم دردماستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۱مانیستیم و هستی ما هستی خداستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۲ای دل دیوانه تاکی بیخودیها کردنتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۴عالم چو نقش موج ببحر وجود اوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۶اسرار یقین را بگمانی شده باحثدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۱با درد عشق جانان درمان چه کار دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۴زان پیشتر که دور جهان را مدار بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۱عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۳جان ما بربست رخت و سوی جانان میروددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۶از ما سخن کشف و کرامات مپرسیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۷چون از ازل نصیبه ما عشق یار بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۸چون جمال دوست خود را جلوه داددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۹یارم چو ز رخ نقاب بگشوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۱هر لحظه بروئی دگر آن روی نمایددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۲مهر رخسارت ز ذرات جهان پیدا بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۵چو مهر جمال تو در جلوه بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۰زان پیشتر که کون و مکان را ظهور بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۱حسن تو جلوه کرد و بعالم عیان شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۳هنوز هست جهان را به نیست مأوابوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۵عاشقان تا در میان زنار عشقت بسته‌انددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۹یار با ما پرتوی از نور روی خود نموددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱۶دوش یارم پرده از رخسار خود بگشاده بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱۹آنها که جهان آینه روی تو داننددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۰زان دم که باده خم وحدت بجام شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۱جمال روی تو هرگه نقاب بگشایددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۶ز شوقت جمله عالم بیقرارنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۷آنان که درد عشق تو برجان گزیده انددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۸جهان رانور رویت روشنی داددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۹ساقی جانها شراب ار زانکه زین دستان دهددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۷ساقیا می ده که هشیارم کنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۰حاجیان حرم وصل لقا یافته انددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۴والله لیس غیرک فی عرصة الوجوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۶جام تجلیش که بناگاه میدهنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۷اگر مخالف طبع و هواتوانی بوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۴۸شهباز روح قدسی از دام تن جدا شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۰مستم ز جام عشق و ندارم ز خود خبردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۲دیوانه عشق توام و ز عقل و دینم بی‌خبردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۳مثنوی عین الحیات است ای پسردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۵ای از جمال رویت کون و مکان منوردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۶نهال دوستی را در بر آوردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۷هرکسی کز لذت درد تو باشد با خبردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۹ای جمالت رو نموده هر زمان جائی دگردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۱ای ز خورشید جمالت هر دوعالم غرق نوردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۲بر صورت ذرات جهان گشت پدیداردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۷فوحدته فی کثرة الکون ظاهردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۹مائیم بعشق تو میان بسته بزناردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۰ای باد صبا ز روی دلداردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۱در خرابات آمدم دوشینه هنگام سحردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۲آمد برون ز خانه بصد ناز و عشوه یاردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۶تا که دریای قدم آمد بجوشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۹دلا در عاشقی مردانه می باشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۰تا شد سپر بلایش دل درویشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۱جفا بگذر و یار با وفا باشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۲ای دل به کوی نیستی چون خاک پست و خوار باشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۶راه عاشق نیست ای زاهد غلطدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۱گر بگرد کعبه کوی تو باشد یک طوافدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۲بگرفت صیت حسن تو از قاف تا بقافدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۳زان غمزه ناوکی بمن آید ز هر طرفدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۵ز جام عشق سرمستم زهی ذوقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۶ببحر هست مطلق تا شدم غرقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۷عاشقان را دین و مذهب شد وفاقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۸خواهی که شود کشف برت سراناالحقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۰بر جانان فشان جان را اگر هستی دلا عاشقدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۶تا جامه هستی ز غم عشق نشد پاکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۹بریخت ساقی وحدت می محبت پاکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۹ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوالدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۴واین الاثافی و این الطلالدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۵همه صورت همه معنی همه حسنی و جمالدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۸ما عاشق و رند و جان فشانیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۹هنگام آن آمد که من این پرده ها را بردرمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۰من بحسنت ز ازل واله و شیدا بودمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۱ما در دو جهان غیر تو مطلوب ندیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۲ما آینه کون و مکان روی تو دیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۳مشرق انوار روحانی منمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۴ای عاشقان ای عاشقان من عاشق شوریده‌امدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۸شهباز لامکانم من در مکان نگنجمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۹ما عاشق مست آن لقائیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۰ز خود فانی و در عین بقائیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۱غرق بحر وحدتیم، من، من نیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۲گه مست و بیخبر ز می صاف وحدتیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۳ما در دو جهان غیر تو دیار ندیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۵من درون درد درمان یافتمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۶زنگ دویی ز آینه دل زدوده‌ایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۹باز از سودای زلفش بی سرو سامان شدمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۹روی تو به نقشهای محکمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۱تجلی جمالش را اگر آئینه شد عالمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۲من ز تاب آتش عشق تو ناپرواستمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۹چون بفضل حق رهی در ملکت جان یافتمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۰زین دامِ تن گهی که چو شهباز برپرمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۱دو عالم پرتوی از نور ذاتمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۳ما در ازل بعشق تو افسانه بوده ایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۴ما رند خراباتی بی نام و نشانیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۶ما حسن روی یار ز هر روی دیده‌ایمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۹ز شوق روی جانان آنچنانمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۴تا در طریق عشق تو من جان فشان شدمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۹ای یافته ز پرتو رویت جهان نظامدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۰ما حاوی سرکن فکانیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۷من ذات بحت مطلقم، هم وصف و هم اسماستمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۸چونکه بخود نظرکنم، من نه ز جانم و تنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۰تا بنای عاشقی در کاینات انداختیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۱من مستم و میخوارم گو خلق بدانیدمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۲من مست عشقم زاهدا با ما مگو از عقل و دیندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۳پیداست حسن دوست ز ذرات کن فکاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۴ای صبح تجلی جمالت رخ انساندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۵آن یار رو ز ما بچه رو می کند نهاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۶ای اسیران غم عشق تو آزاد از جهاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۷حسن جان افزای روی او عیاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۸رخسار دوست بنگر و حسن و جمال بیندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۱آفتاب روی تو تابان شد از ذرات کوندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۲مرآت روی دوست نظرکن جهان ببیندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۷از جمله ذرات جهان مهر جمالت شد عیاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۸آئینه جمال تو شد صورت حسندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۲۹ای وصالت آرزوی جان غم پرورد مندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۱تا بما دیدی جمال خویشتندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۳دل من ز ذوق دردت نکند هوای درماندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۴هر تار زلف سرکشت کفر دگر کرده عیاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۶ای ز درک کنه تو عاجز عقول عاقلاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۰رب زدنی حیرة فیکم چه می خواهی بداندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۲ز خلوتخانه وحدت چو بنهادی قدم بیروندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۴جهانرا حسن رویت داد آئیندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۶از حد گذشت نوبت هجران جان ستاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۷ای حسن تو ظاهر شده برصورت احسندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۸واله رخسار جانانست جان عاشقاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۹همچو خاک ره بعشقش خوار می باید شدندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۰فی مقامی این کیف، این ایندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۱ای دل به درد عاشقی مردانه شو، مردانه شودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۳قد تجلی العشق فی کل المجالی فانظروادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۶ای هر دوکون لمعه از نور ذات تودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۷یار ما دوشینه آمد پرده افکنده ز رودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۳جمال یار برانداخت پرده از ناگاهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۴منم ز شوق جمال تو مست و دیوانهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۷یک رو که درصد آینه بینی هرآینهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۶۹ای جمالت پرتوی برهر دو کون انداختهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۰رویت چو آفتابی پیدا بود همیشهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۱رویش ببین زلف گرفتار آمدهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۴من آفتاب وحدتم تابان بانسان آمدهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۵ما را چه شک درین که بغیر از تو هیچ نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۶ای پرتو جمالت حسن بتان جانیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۸چو در بحر توئی مائی است فانیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸۰ای دل تو همیشه در وصالیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸۳ببرد آخر دل و دینم بغارت ترک یغمائیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۹۲سقانی شرابا من کؤوس المحبةدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۹۳تغربت عن داری فیا طول غربتیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۹۴مظهر کل ظهورش گرنه نفس ماستیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱از ما نبود نشان و نامی پیدادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴ای ملک فراق جای دیرینه مادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵ای ذات تو برتر از خیال من و مادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶مائیم مجرد از اضافات و نسبدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۳مائیم منزه از قیود ملکوتدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۲آنجا که منم نه ذات باشد نه صفاتدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۳ظاهر ز مظاهر جهات ذات منستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۶تا مهر جمال تو هویدا شده استدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۹آن دم که ظهور یار و اغیار نبوددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۰روی تو نهان بپرده عالم شددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۲یارم ز همه جهان مرا روی نموددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۹ما کاشف رمز علم الاسمائیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۰جامی که می دو کون را جاست منمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۷روی تو ز مرآت جهان می بینمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۰واصل بجهان بی مثالی مائیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۱بینا بحقایق معانی مائیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۶ناظر بکتاب روی خوبان زانیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۷ما جمله جهان مصحف ذاتت دانیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۸جانا ز جهان جمال تو می بینمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۹عالم ز جمال تو منور بینمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶۶ای روی ترا جمله جهان آئینهدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶۷ذاتست و صفات بیحد و اندازهدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۷۵بحرست مرا جام می و حق ساقیدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۷۶ای در دل هر ذره ز تو سودائیدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۷۷تا مستی هستیت نگردد لاشیدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲چو شاه از جای خود عزم سفر کرددیوان اشعار › ترجیعات
- شمارهٔ ۲یارم چو نقاب از رخ چون ماه گشودستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۷چو از عالم جمال او عیانستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۸مائیم و عشق و مهر و وفا هر کجا که هستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۱۱یارم چو بناز و عشوه برخاستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۱۲مرا با دوزخ و جنت چه کار استدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۱۳منادی در منادی این ندایستدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۱۷هر جا ظهور یافت کمال و صفای دلدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۱۹ما دل و دین در قمار عشق جانان باختیمدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۲۱ساقی شراب عشق ده تا از خرد یکسو شومدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۲۳من آن رند خراباتم که هشیارانه می نوشمدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۲۴ما دو عالم را همه لا دیده ایمدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۲۵ای دل بیا بکوی خرابات جا کنیمدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۲۶ای عاشقان ای عاشقان مائیم عشق دلبراندیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۲۸توئی که مشرق انوار و ذات اسمائیدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۳۳در هر چه نظر کنم ترا می بینمدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۳۴مخمور شراب جام وحدت مائیمدیوان اشعار › ملحقات
- شمارهٔ ۲مناجات و استدعا به متابعت امر ادعونی استجب لکم و اشارت به بعضی از احوال و اطوار صوری و معنوی سالکان راه طریقت کثرهم اللّه تعالی بین الانامیا الهی انت منان الکریماسرار الشهود
- شمارهٔ ۵در نصیحت و تحریض در سلوک و ریاضت و تهذیب اخلاق سیهٔ بحسنه و مخالفت نفس و هوی و متابعت پیر کامل رهنما و بیان روش اولیا و طریق وصول به مقامات عرفاپاک شو از نخوت و حرص و حسداسرار الشهود
- شمارهٔ ۹در تحریض متابعت قطب عالم که شیخ مرشد کامل زمانه استگر وصال دوست می خواهی بیااسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۲حکایت بایزید بسطامی قدس اللّه سرهوالی اقلیم عرفان بایزیداسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۸در بیان اقسام سالکان راه اله و تفاوت مراتب ایشانچار قسم اند سالکان راه دیناسرار الشهود
- شمارهٔ ۱۹حکایت زاهدی که به وقت بایزید در بسطام وحید التقوی بودزاهدی در وقت سلطان بایزیداسرار الشهود
- شمارهٔ ۲۰حکایت به خواب دیدن ذات گرامی حق را بایزید بسطامیبایزید آن حجت اسلام و دیناسرار الشهود
- شمارهٔ ۲۱در بیان وصف الحال و تحریض در ریاضت و اشارت به موت اختیاری بحکم موتوا قبل ان تموتوامن درین ره چون که گشتم محو عشقاسرار الشهود
- شمارهٔ ۲۲در بیان قیامات انفسی و منازل و مراتب سیر سالکاننفس اماره چو مرد از خوی بداسرار الشهود
- شمارهٔ ۲۶در جامعیت انسان و تطابق میان آفاق و انفس به مقتضای سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتی یتبین لهم انه الحق و طریق معرفت نفس و خدا بحکم: من عرف نفسه فقد عرفه ربه.تو به معنی جان جمله عالمیاسرار الشهود
- شمارهٔ ۳۴در بیان آنکه جمیع افعال به تقدیر الهی است و اشاره به مسائل مختلف فیه میان اشعری و معتزلی و سنی و شیعی و محقق و مقلد و ایماء اصطلاحات صوفیه و منع از اظهار اسرار و تحریص به اخفاء آن بحکم:و رب جوهر علم لو ابوح بهاسرار الشهود
- شمارهٔ ۴۰در بیان حدیث نبوی که: لو لم تذنبوا لخشیت علیکم اشد من الذنب الا و هو العجب العجب العجب، بیزارم از آن طاعتی که مرا به عجب آورد. خوشا معصیتی که مرا به عذر آورد. «انین المذنبین احب الی اللّه من زجل المسبحین» چه هر چه موجب نیستی و عجز است به حقیقت طاعت مقبول است.طاعتی که عجب آورد یا غروراسرار الشهود
- شمارهٔ ۴۶درویشی که از عشق عابدی را مدهوش دیدگفت درویشی که روزی از قضااسرار الشهود
- شمارهٔ ۴۷در بیان مراتب صحو و محو و فرق و جمع و صحو بعد المحو و فرق بعد الجمع و اشارت به مشاهدهٔ کاملان و توحید حقیقی و تنبیه بر آنکه یک حقیقت که به صورت کثرت تجلی نموده و عین همه گشتهمحو وصحو و فرق و جمع و جمع جمعاسرار الشهود
- شمارهٔ ۴۸حکایتسائلی که از پیر بسطامی سئوال کردآن یکی از پیر بسطامی سئوالاسرار الشهود
- شمارهٔ ۴۹وصف الحال آنچه در روش اهل طریقت بر این فقیر روی نموده جه تنبیه طالبان و عاشقان ذکر کرده می‌شود.چونکه درد عشق دامانم گرفتاسرار الشهود
- شمارهٔ ۵۱حکایت ابراهیم ادهمشاه ملک دین و اقلیم یقیناسرار الشهود
- شمارهٔ ۵۵حکایتیک جوانی دلربایی ماهرواسرار الشهود
- شمارهٔ ۶۰حکایت ذوالنون مصریشیخ ذوالنون مقتدای خاص و عاماسرار الشهود
- شمارهٔ ۶۱تمثیلپیر بسطامی چو در میدان شتافتاسرار الشهود
- شمارهٔ ۶۳در بیان آنکه انسان هر چه از نیک و بد می‌کند صورت همه در عالم معنی به وی بازگشت خواهد نمود. و تحریض بر آنکه نیکی دربارهٔ خلایق موجب رضای خالق است.از خدا تبلی السر ائر می شنواسرار الشهود
اهلی شیرازی قرن دهم · ۱۷ شعر
- شمارهٔ ۳۴۷تن عاشق همای لامکان استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۴۳عاشقان ره بسر گنج الهی دارنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۸۸گر به بتخانه درآیی و موافق باشیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸در موعظه گویدکسی کز خود نشد آگه چه فیض از ملک اسرارشدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۳در حقیقت دیده حق بین نبیند غیر حقدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۹مظهر حقند اشیا جملگی و اندر ظهوردیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۴۵بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافتدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۴۷ذره خاکی که دست قدرت او را برگرفتدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳ای همچو گهر در صدف سینه مادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۹۶در مذهب عشق مست و مستوره یکیستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۲۵مقصود خدا ز خلق اسرار دل استدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۷۸از هر چه در این دایره موجود بوددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۴۲هر چیز که در جهان نمودی دارددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۴۶در طور فنا چو موسی از خود بگسلدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۶۸در عشق زبونی از زبردستی بهدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶۱۰عاشق شوی آنزمان که تن خاک کنیدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۹۲ساقی هم زخم طعنه شد مستی منساقینامهٔ رباعی
فضولی بغدادی قرن دهم · ۱۳ شعر
- شمارهٔ ۱۲هر که را از لوح دل نقش تعلق زایل استدیوان اشعار فارسی › قصاید
- شمارهٔ ۴۰منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدمدیوان اشعار فارسی › قصاید
- شمارهٔ ۴۶رسم زهد و شیوه تقوی نمی دانیم مادیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۹بهترین سیرها سیر بیابان فناستدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۱نه آنچنان شده محو خیال آن دهنمدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۲در هستی بقفل نیستی بر خود چنان بستمدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۵جان را به لعل چون شکرت تا سپرده‌امدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۹دایم تویی مقابل آیینه دلمدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷ای دل اگرت هوای این درگاه استدیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۴۰روزی که ز هر چه هست آثار نبوددیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۴۵جانانه بچشم ما در اطوار وجوددیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۴نشأه جام دومبیا ساقی آن راحت‌افزای روحساقی نامه
- شمارهٔ ۹مناظره با عودشبی خواستم بزمی آراستمساقی نامه
محتشم کاشانی قرن دهم · ۳ شعر
عرفی شیرازی قرن دهم · ۱۵ شعر
- شمارهٔ ۱۶۰منصور و اناالحق زدن و دار و دگر هیچغزلیات
- شمارهٔ ۱۷۷کو فنا تا زخم‌ها شمشیر بر مرهم نهندغزلیات
- شمارهٔ ۲۳۷برهمن کی ره اسلام از بیم و ستم گیردغزلیات
- شمارهٔ ۲۶۶اهل همت لب از دعا بستندغزلیات
- شمارهٔ ۲۸۳عشق کو کز دل و دین نام و نشان گم باشدغزلیات
- شمارهٔ ۲۸۶گفتگو عین صداع است ، ار چه سر گوشی بودغزلیات
- شمارهٔ ۲۸۹بهشت خاص شما زاهدان، نماز کنیدغزلیات
- شمارهٔ ۴۲۱صد مُهر می نهم به لب گفت و گوی دلغزلیات
- شمارهٔ ۴۵۷صد پردهٔ تصور باطل شکافتیمغزلیات
- شمارهٔ ۴۶۱صد شکر کز حلاوت هستی گذشته ایمغزلیات
- شمارهٔ ۵۲۸تا تیغ به کف یابی، بر نفس دو دستی زنغزلیات
- شمارهٔ ۱۴آن کز نظرش حجاب صورت بر خاسترباعیها
- شمارهٔ ۵۴هر کس که سرش نه در گریبان فناسترباعیها
- شمارهٔ ۷۰مستوری دل طلب که مستی این جاسترباعیها
- شمارهٔ ۷۳از عشق شراب نیستی جوید روحرباعیها
شیخ بهایی قرن دهم · ۱۷ شعر
- شمارهٔ ۹آنها که ربودهٔ الستنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸من آینهٔ طلعت معشوق وجودمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱ای صاحب مسئله! تو بشنو از مادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۰خوش آن که صلای جام وحدت در داددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۰کاری ز وجود ناقصم نگشایددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۶۵امشب بوزید باد طوفان آییندیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۷۳خواهم که علیرغم دل کافر تودیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۷۷تا از ره و رسم عقل، بیرون نشویدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۰هرچه در عالم بود، لیلی بوددیوان اشعار › مقطعات
- شمارهٔ ۱بسم الله الرحمن الرحیمای مرکز دایرهٔ امکانشیر و شکر
- شمارهٔ ۳فی نصیحة نفس الامارة و تحذیرها من الدنیا الغدارةای باد صبا، به پیام کسیشیر و شکر
- شمارهٔ ۶فی المناجاة و الشوق الی صحبة أصحاب الحال و ارباب الکمالعشاق جمالک احترقواشیر و شکر
- شمارهٔ ۳فی‌العقلچیست دانی عقل در نزد حکیم؟نان و پنیر
- شمارهٔ ۱۰در توحیددست او، طوق گردن جانتنان و پنیر
- شمارهٔ ۱۲فی التکلیف والشوقهان، مدان بیگار تکلیفان عامنان و پنیر
- شمارهٔ ۱۳فی ماهیة الذواتهر یک از موجود، با طوری وجودنان و پنیر
- شمارهٔ ۱۴فی مجانسة الذوات بالصفاتداشت هر ذاتی، چو در علم ازلنان و پنیر
رضی‌الدین آرتیمانی قرن دهم · ۳۱ شعر
- شمارهٔ ۴۸بهوش باش که در بارگاه رد و قبولغزلیات
- شمارهٔ ۶۰چون دم از سودای جانان میزنمغزلیات
- شمارهٔ ۶۱آنچه من از تو، خدا می‌بینمغزلیات
- شمارهٔ ۲رباعی شماره ۲در دین حق ار نبوده‌ای مادر زارباعیات
- شمارهٔ ۳رباعی شماره ۳شوخی که تمام پای بستم او رارباعیات
- شمارهٔ ۸رباعی شماره ۸ای گشته تو را صفات، مانع از ذاترباعیات
- شمارهٔ ۱۲رباعی شماره ۱۲بی عشق مباش اگر چه محض سخن استرباعیات
- شمارهٔ ۱۵رباعی شماره ۱۵یک حرف مگو اگر هزارت سخن استرباعیات
- شمارهٔ ۱۷رباعی شماره ۱۷ما را غم دی و محنت فردا نیسترباعیات
- شمارهٔ ۲۰رباعی شماره ۲۰آنکو به زبان خلق جز عیب نداشترباعیات
- شمارهٔ ۲۴رباعی شماره ۲۴در عشق حکایت غم انگیز نیسترباعیات
- شمارهٔ ۲۵رباعی شماره ۲۵از ذرهٔ سرگشته، قرار تو کجاسترباعیات
- شمارهٔ ۲۶رباعی شماره ۲۶این دار فنا بلند از پستی ما استرباعیات
- شمارهٔ ۳۰رباعی شماره ۳۰عاشق به گدائی نه شهی میخواهدرباعیات
- شمارهٔ ۳۲رباعی شماره ۳۲آنانکه علم به عالم تجریدندرباعیات
- شمارهٔ ۳۴رباعی شماره ۳۴ز آئینهٔ دل چو زنگ اغیار زدودرباعیات
- شمارهٔ ۴۰رباعی شماره ۴۰خاکم که به هیچ کس گذارم نبودرباعیات
- شمارهٔ ۵۳رباعی شماره ۵۳صد شکر که یادت همه از یادم بردرباعیات
- شمارهٔ ۶۲رباعی شماره ۶۲هر دل که درین زمانه درویش ترکرباعیات
- شمارهٔ ۶۶رباعی شماره ۶۶هر چند که پوشیده ترم، عورترمرباعیات
- شمارهٔ ۶۷رباعی شماره ۶۷آنی که به فکر در نیائی چکنم؟رباعیات
- شمارهٔ ۷۰رباعی شماره ۷۰تا کی غم طیلسان و اطلس بخوریمرباعیات
- شمارهٔ ۷۵رباعی شماره ۷۵ما ناب گلابیم، گل آلود نه‌ایمرباعیات
- شمارهٔ ۷۶رباعی شماره ۷۶یک کوچه شده‌است خلوت و بازارمرباعیات
- شمارهٔ ۸۰رباعی شماره ۸۰نی در غم فرزند و زن و خویشم منرباعیات
- شمارهٔ ۸۳رباعی شماره ۸۳لیلی خواهی به تربت مجنون شورباعیات
- شمارهٔ ۸۹رباعی شماره ۸۹صد حیف ایدل که مرد دیدار نه‌ایرباعیات
- شمارهٔ ۹۶رباعی شماره ۹۶ای آنکه به دل تخم امل را کشتیرباعیات
- شمارهٔ ۱۷ما بهر هلاک خود هلاکیممقطعات و غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۰هرگز نگرفتیم به خوبان سر راهیمقطعات و غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۷قید و اطلاق دلم سوخت ندانم چکنممفردات
فیض کاشانی قرن یازدهم · ۱۳۲ شعر
- شمارهٔ ۳۴دارد شرف بر انجم و افلاک خاک مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴ای در هوای وصل تو گسترده جانها بال‌هادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۴آنکه را هستی همیشه در طلبدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۵در وصل تو میزنند احبابدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۸تن خاک راه دوست کنم حسبی الحبیبدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۳یک نظر مستانه کردی عاقبتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۳یارب چمن حسن تو خرم ز چه آبستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۴آهنگ جانان کرد جان ای مطرب آهنگی بس استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۳شوریدگان عشق را ای مطرب آهنگ فناستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۰در غمزه مستانه ساقی چه شرابستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۲صورت انسان دگر معنی آن دیگر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۱ذره ذره نور حق را جلوه گاهی دیگر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۰عرصه لامکان سرای من استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۸جان روشندلان که مظهر تستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۳نه فلک چرخ زنان سودائی تستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۴از غم هستی چو رستم غمگسار آمد بدستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۸مگو که چهره او را نقاب در پیشستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۹باز آمدم با نقل و می سرمست از جام الستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۳آنکه پنهانست از چشم کسان پیداست کیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۴در پردهٔ عاشقی نهان کیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۶اینجهانرا غیر حق پروردگاری هست نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۸غیردلدار وفا دار کسی دیگر نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۶از من و ما نمی توانم گفتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۸جز تنعم بغم یار عبث بود عبثدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۶من و یاد خدا دگر همه هیچدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱۹هرکجا بود خوبی در فنون حسن استاددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۲ز خویش دست نداریم هرچه بادا باددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۳تن در بلای عشق دهم هر چه باد باددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۵ز قرب دوست چگویم که مو نمی‌گنجددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲۶کشد هر جنس جنس خود سخن گرد سخن گردددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۰نمی‌بینم در این میدان یکی مرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۳۵تا جان نشود ز این و آن فرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۷خوش بود عدم هستی ما را که خبر کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۲دم بدم از تو یاد خواهم کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۲همه را خود نوازد و سازددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۶ما سرّ کُن فَکانیم ما را که می‌شناسد؟دیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۰خوش آنکه هستی من بر باد رفته باشددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۹نور ازل ظهور کرد رحمت خاص عام شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۰از می عشق مست خواهم شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۴شراب عشقم اندر کام جان شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۶از سر ازل پرده به بوی تو گشادنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۹ای خنک آن نیستی کو دعوی هستی کنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۸زور بازوی یقینش رفع هر شک میکنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۱این دل سرگشته خود را جستجو کی میکنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۶۷آنان که ره عالم ارواح بپوینددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۴عید است و هرکس از غلط غیری گرفته یار خوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۲کجا میرود روح و کی میروددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۹بهر جا راه گم کردم بر آوردم ز کویت سردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۲آمدم کآتش زنم در بیخ جبر و اختیاردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۵فروغ نور جمال تو در دل بیداردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۶ساقی قدحی بیار سرشاردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۲ز حق جوئی نشان الله اکبردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸۴رفتیم من و دل دوش ناخوانده بمهمانشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸۹چو جان ز قدس سرازیر گشت با دلریشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۹۰ای که میجویی برون از خویشتن دلدار خویشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۹۶سمآء الناس المعشاق ارضدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۹۹عشقت ره و رهنماست ای فیضدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۰۸هر آنکه سوی تو آمد شد از فنا محفوظدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۴۳ارانی اراک و لست اراکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۴۶بهوای تو می‌شویم هلاکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۵۹عاشق و معشوق را راهی بود از دل بدلدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۷۰هر رنج که میرسد بجانمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۸۲تا بعشق تو جان و دل بستمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۸۳کبیره‌ایست که خود را گمان کنم هستمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۸۶در عهد تو ای توبه شکن عهد شکستمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۹۰نبود این تنگنا جای خوشی در غم فرو رفتمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۹۲غم عشقت به حلاوت خورم و دلشادمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۹۵چو دل در عشق می‌بستم ز خود خود را رها کردمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۹۷دل و جان منزل جانانه کردمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۰۳تن دادم او را جان شدم جان دادمش جانان شدمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۰۵خم ابروی تو محراب رکوع است و سجودمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۰۸امروز دگر در سر سودای دگر دارمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۱۶اگر آهی کشم دریا بسوزمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۲۶کنم اندیشهٔ دنیا شود عقبا فراموشمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۲۸بشست یار و زلف یار در بندم خوشا حالمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۳۵وه که جان یا تنم نمیدانمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۳۸چنان شدم که قبیح از حسن نمیدانمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۵۱از شراب عشق مستی میکنمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۵۴بسوی او نگرم کان ناز می‌بینمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۵۵در چهرهٔ مهرویان انوار تو می‌بینمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۵۶حسن رخ مه رویان از روی تو می‌بینمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۶۱باده در باده مست چون نشومدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۶۷کو عشق کو سودای عشق تا در جهان غوغا نهمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۷۵ما سر مستان مست مستیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۸۳دردا که درین راه بسی رنج کشیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۸۵از غیبب عدم رخت بهستی چو کشیدیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۹۲کی آیدم می در نظر مست جمال ساقیمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۹۹روزها در طلبت می‌پویمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۰۱کی باشد از جهان بدن سوی جان رویمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۱۲ز نهار مکن ای جان این درد مرا درماندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۱۴بهار آمد بهار آمد چمن شد پر گل و ریحاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۱۵تنم از خاک شد پیدا شود در خاک هم پنهاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۲۷تا چند بر باطل نهی ایدل مدار خویشتندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۳۸نخست آید بدل پیک شنیدندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۳۹ای که داری هوس طلعت جانان دیدندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۴۲دلا برخیز و پائی بر بساط خود نمائی زندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۶۵ای دوای درد بی‌درمان مندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۶۶ای که هم دردی و هم درمان مندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۷۲گرد جهان گردیده من چون روی تو نادیده مندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۸۴از سرّ وحدت دم زدم هذا جنون العاشقیندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۹۲گر برفت اندر غمت دل گو برودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۹۴گه سوی طاعت روم گه سوی عصیان اودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۰۶من نزد توام حاضر هر جای چه جوئی تودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۲۶دل بعشق خدای یکتا دهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۴۲گرفتم ملک جان الحمداللهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۴۵ساقی باقی ما داد صلا بسم اللهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۵۴گفتی مرا کن ذکر هو سبحانه سبحانهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۶۵در عشق دوست ای دل شیدا چگونه‌ایدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۶۶با جذب دوست ای دل شیدا چگونه‌ایدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۷۵از حسن خورشید ازل عالم چنین زیباستیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۸۲ایکه درد مرا دوا کردیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۸۶حبیبی انت ذو من وجودیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۸۷دل چه بستم در تو رستم از خودیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۹۴در دل و جان من چه جا داریدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۰۳ای فدای غم جان تو کسیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۰۵در حسن بتان دلبر ما بلکه تو باشیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۰۷گفتم رخت ندیدم گفتا ندیده باشیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۲۰گر ز خود و عقل خود یکدو نفس رستمیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۳۵روی جانان مگر از دیدهٔ جانان بینیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۴۴ز تو کی توان جدایی چو تو هست و بودِ ماییدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۵۲هم تو بیننده هم تو بینائیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۶۰هیچیم ما بخویش و نمودار ما توئیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱ای حسن تو جلوه‌گر ز اسما و صفاتدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴دیدم دیدم که معرفت توحید استدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۷دیدم دیدم که هر چه دیدم حق بوددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۷با من بودی منت نمی‌دانستمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۳دیدم دیدم که هرچه کردم کردمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۵در بحث بسی بگفتگو پیچیدمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۷کو همت عالئی که تا پست شومدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۷مستم ز ندای لا اله الا هودیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۸دیدیم جمال لا اله الا اللهدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۴ای نسخهٔ اصل خوبی و یکتائیدیوان اشعار › رباعیات
حزین لاهیجی قرن دوازدهم · ۱۱۷ شعر
- شمارهٔ ۲در توحید باری تعالیغیر، نفی غیرت یکتای بی همتاستیقصاید
- شمارهٔ ۸تجدید مطلعای نفس کجا بود تو را مولد و منشا؟قصاید
- شمارهٔ ۱۳شق کرده ایم پردهٔ پندار خویش راغزلیات
- شمارهٔ ۲۷داغ سودای تو دارد، دل دیوانهٔ ماغزلیات
- شمارهٔ ۳۴همسر بوالهوس مدان، عاشق پاکباز راغزلیات
- شمارهٔ ۶۱درین دریای بی پایان، درین طوفان شورافزاغزلیات
- شمارهٔ ۷۴ساقی قدحی در ده، از خود بستان ما راغزلیات
- شمارهٔ ۸۳به آب از آتش می داده ام خاک مصلّا راغزلیات
- شمارهٔ ۱۰۰افتاده دو عالم ز نظر، دیدهٔ ما راغزلیات
- شمارهٔ ۱۰۷رهی ندارم بغیرکویت، الیک رجعی، لدیک زلفاغزلیات
- شمارهٔ ۱۶۵آوازه ام از رتبه گفتار بلند استغزلیات
- شمارهٔ ۱۷۶عالم تمام از رخ جانانه روشن استغزلیات
- شمارهٔ ۱۸۸گرمی مهر، به ویرانه و آباد یکی ستغزلیات
- شمارهٔ ۱۸۹حق را بطلب مسجد و میخانه کدام است؟غزلیات
- شمارهٔ ۱۹۷در دل چو به یاد رخ او نور فرو ریختغزلیات
- شمارهٔ ۲۰۸دل گواه است که در پرده دلارایی هستغزلیات
- شمارهٔ ۲۳۹هیچ معلوم نشد، دیده تماشایی کیست؟غزلیات
- شمارهٔ ۲۶۰آزادی ما از غم کونین کران داشتغزلیات
- شمارهٔ ۲۸۵آسان نه به پیمانهٔ سرشار شود سرخغزلیات
- شمارهٔ ۲۹۲طرب ای دل که یار می آیدغزلیات
- شمارهٔ ۳۰۰شبی ز هجر تو ما را به سر نمی‌آیدغزلیات
- شمارهٔ ۳۱۳گر رخ به ما نمایی، ای خوش لقا چه باشد؟غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۰نشان وحشی من در دل بی کینه پیدا شدغزلیات
- شمارهٔ ۳۲۵درکارگاه غیب چو طرح لباس شدغزلیات
- شمارهٔ ۳۳۶در دیدهٔ من غیر رخ یار نگنجدغزلیات
- شمارهٔ ۳۷۴تهمت برق تجلی ست که بر طور زدندغزلیات
- شمارهٔ ۳۷۵بیخودان بانگ اناالحق که درین دار زدندغزلیات
- شمارهٔ ۴۰۰حریفان هر که را دیدیم در دل کلفتی داردغزلیات
- شمارهٔ ۴۳۳تن دیده اند از من و جانم ندیده اندغزلیات
- شمارهٔ ۴۳۷سرگرم فنا فکر دگر هیچ نداردغزلیات
- شمارهٔ ۴۴۶دهد ساقی اگر ساغر چنین، مخمور نگذاردغزلیات
- شمارهٔ ۴۵۸دور عذار تو، خط وجود نداردغزلیات
- شمارهٔ ۴۶۸عشق تو که صد برهمن از کیش برآوردغزلیات
- شمارهٔ ۴۸۱کی از ما چشم صورت بین مردم حال می بیند؟غزلیات
- شمارهٔ ۴۸۴من از دل و دین باختگانم چه توان کرد؟غزلیات
- شمارهٔ ۵۰۴مباحث نظری مرد داد می خواهدغزلیات
- شمارهٔ ۵۸۹نی می سرود با دل پرشور در سماعغزلیات
- شمارهٔ ۶۰۲چون وصل در نگنجد، هجران کجاست لایق؟غزلیات
- شمارهٔ ۶۲۷برخیز سوی عالم بالا برون رویمغزلیات
- شمارهٔ ۶۳۳غم دنیا ندارم، در پی عقبا نمی مانمغزلیات
- شمارهٔ ۶۳۴ای دوست به هر منزل، همخانه تو را یابمغزلیات
- شمارهٔ ۶۳۵موسی صفت به داغ ظهور تو سوختیمغزلیات
- شمارهٔ ۶۳۶پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیمغزلیات
- شمارهٔ ۶۴۷پریشان خاطرم از همنشینان عزلتی دارمغزلیات
- شمارهٔ ۶۴۸نیم صورت پرست، اینجا تماشای دگر دارمغزلیات
- شمارهٔ ۶۶۸کی راست به میزان وجود و عدم آیم؟غزلیات
- شمارهٔ ۶۸۱ما چاک به دامن زدهٔ تهمت عشقیمغزلیات
- شمارهٔ ۶۸۶عقل دور است از آن جهان که منمغزلیات
- شمارهٔ ۶۸۷به امّیدی که لعل جرعه‌نوشی می‌زند خونمغزلیات
- شمارهٔ ۶۸۹هست چو شبنم از خودی، ننگ حجاب بر سرمغزلیات
- شمارهٔ ۷۰۳ز مستی های صهبای ازل میخانهٔ خویشمغزلیات
- شمارهٔ ۷۱۳ز حیلت سازی نفس صلاح اندیش می ترسمغزلیات
- شمارهٔ ۷۲۸شد فاش ز گلبرگ لبت راز نهانمغزلیات
- شمارهٔ ۷۳۴حساب از سختی آرام فرسا برنمی دارمغزلیات
- شمارهٔ ۷۵۱ز فیض آبرو سبز است، نخل مدعای منغزلیات
- شمارهٔ ۷۵۵دیدی چهاکرد، غم با دل من؟غزلیات
- شمارهٔ ۷۸۷کام دلی به عالم ناپایدار کو؟غزلیات
- شمارهٔ ۷۹۲هله من جان جهانم، تنه ناها یاهوغزلیات
- شمارهٔ ۷۹۴در ملک جسم روشنی جان به نیم جوغزلیات
- شمارهٔ ۷۹۵من در میان نبودم، دل بود و یار هر دوغزلیات
- شمارهٔ ۸۰۱از ما نهان ز فرط ظهوری، چه فایده؟غزلیات
- شمارهٔ ۸۰۳عشق تو بانگ زد به زمین و زمان همهغزلیات
- شمارهٔ ۸۱۹سر چه باشد که تو در راه وفا نگذاریغزلیات
- شمارهٔ ۸۲۴به قید جسم ز جان جهان چه می دانی؟غزلیات
- شمارهٔ ۸۲۵لوح دل را اگر از نقش دویی ساده کنیغزلیات
- شمارهٔ ۸۳۰تو و زهد خشک زاهد، من و عشق و می پرستیغزلیات
- شمارهٔ ۸۴۰ای سوختهٔ عشق چرا کم ز سپندی؟غزلیات
- شمارهٔ ۸۴۳اگر از دیده ابنای زمان مستوریغزلیات
- شمارهٔ ۸۵۸دوشینه دلم داشت به یاد تو سرودیغزلیات
- شمارهٔ ۸۷۷حیران لقایی شدم امروزکه دانیغزلیات
- شمارهٔ ۸۸۴مست صهبای الستم یللیغزلیات
- شمارهٔ ۸۸۵بدا ما قد بدا فی الحبّ من بیداءِ اشواقیغزلیات
- شمارهٔ ۸۸۸در دیده و دل، از دل و از دیده جداییغزلیات
- شمارهٔ ۵در دیدهٔ هر که شق کند پردهٔ خوابرباعیات
- شمارهٔ ۳۶یار است که در ظلمت امکان شمع استرباعیات
- شمارهٔ ۴۰هستی بزمی ست، انجمن سازی هسترباعیات
- شمارهٔ ۴۱یار آینه حسن دلارای خود استرباعیات
- شمارهٔ ۷۳اندوه جهان و شادمانی همه هیچرباعیات
- شمارهٔ ۸۷آمد به برم یار و چه زیبا آمد!رباعیات
- شمارهٔ ۱۰۴از عکس رخ تو، گلستان پیدا شدرباعیات
- شمارهٔ ۱۱۶آنجا که رسوم ما و من برخیزدرباعیات
- شمارهٔ ۱۴۴گردد چو خراب تن، چه غم؟ جان باشدرباعیات
- شمارهٔ ۱۴۵جانان چو هوای جلوه ی ناز کندرباعیات
- شمارهٔ ۱۴۹خوش آن که پیام ارجعی گوش کندرباعیات
- شمارهٔ ۱۵۰مستان لقا چو ارجعی گوش کنندرباعیات
- شمارهٔ ۱۵۶گر جلوهٔ دوست می کند عاشق سیررباعیات
- شمارهٔ ۱۹۰آنم که به ملک نیستی سلطانمرباعیات
- شمارهٔ ۱۹۱آنم که ز ذوق نیستی دلشادمرباعیات
- شمارهٔ ۲۰۳از ظلمت هستی خود آزاده منمرباعیات
- شمارهٔ ۲۲۴حق ظاهر و خلق در حجاب افزودنرباعیات
- شمارهٔ ۲۲۹ای در دل هر قطره تمنّا از تورباعیات
- شمارهٔ ۱۱۴روشن از حیرت دل شد که دلارایی هستغزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۳۱۶من بلبلم و گلبن من یار منستیغزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۱مثنوی تذکرهٔ العاشقینساقی ز می موحّدانهمثنویات › تذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۲۷اشارت به سلوک سبیل عجز و مسکینی و ترک خودی و خودبینیاگر بنده را سربلندی رسدمثنویات › صفیر دل
- شمارهٔ ۶ذکر تلقین ارشادمآب استادی نوٌر الله مضجعهمرا داد روشن روانی سبقمثنویات › خرابات
- شمارهٔ ۶حق ز ادراک خلق مستور استمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۷ﭼﻮﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻧﺮﺳﺪمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۸بر حقایق در وجود گشودمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۹صورت از عارض است بر مرآتمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۰هستی بر مقیدات از حقمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۱گر به هستی نظر کند عارفمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۲بسته بودم زبان ولی ناچارمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۳می نیارد عدم شود موجودمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۴هر حقیقت که برگشود جمالمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۵در مراتب اصول موجوداتمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۶هستی از غیب خویش و از اطلاقمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۷پس نماید عروج را آهنگمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۸نور ارواح و عالم اجسادمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۱هر که خواهد در انفس و آفاقمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۲اشرف و احسن صحف، قرآنمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۳فی الوجود الّذی هو المالکمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۴در بدایت چو سر بود نشآتمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۷هرچه ادراک آن حواس کندمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۸غفلت از خویش داشت بی خبرتمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۹هست میزان عبارت از معیارمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۶دمیدن صبح تجلّی از افق هویّت ذات بر تنویر ظلمتکدهٔ انیّت جهانفیض نخستین که فروغ وجودمثنویات › مطمح الانظار
هاتف اصفهانی قرن دوازدهم · ۳ شعر
نیر تبریزی قرن سیزدهم · ۲ شعر
عمان سامانی قرن سیزدهم · ۱۱ شعر
- شمارهٔ ۶دیگر از ساقی نشان باقی نبودگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۸باز گوید رسم عاشق این بودگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۱۵گوید او چون باده خواران الستگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۱۷باز هستی، طاقتم را طاق کردگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۲۶هیچ میدانی تو ای صاحب یقینگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۲۷چو ممکن گرد هستی برنشاندگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۲۹خوش نباشد از تو شمشیر آختنگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۳۴خودنمایی کن که طاقت طاق شدگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۳۵قابل اسرار دید آن سینه راگنجینة الاسرار
- شمارهٔ ۳قصیده فریده در مدح یعسوب دین امیرالمؤمنین علی(ع)به پرده بود جمالِ جمیل، عَزَّ و جَلّگزیدهٔ اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۶گر سیر کعبه و دیر ور خانقاه کردمگزیدهٔ اشعار › غزلیات
الهامی کرمانشاهی قرن سیزدهم · ۲ شعر
صامت بروجردی قرن سیزدهم · ۳ شعر
غروی اصفهانی قرن چهاردهم · ۱۸ شعر
- شمارهٔ ۱۲چشمی که ز عشق نمی دارددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱ای محور دایره ملکوتدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸هرجا که بسوی تو می بینمدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰از جان بگذر جانان بطلبدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷من ز مجنون و تو در حسن سبق برده ز لیلیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۵۰کعبهٔ کوی تو رشک خلد برین استدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۶۳ما را به جهان جز به تو کاری نبوددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۷۸تجلی کرد یارم تا که گیتی را بیارایددیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۹۴هر سو نگریدیم کسی چون تو ندیدیمدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۹لوح دل را جان من از نقش کثرت ساده کندیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۰سرم را پر کن از سودای عشق و سربلندم کندیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۴مائیم مست باده روز الست تودیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۵صورت شاهد ازل جلوه گر از جمال تودیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۰ای شاهد عالم‌سوز در حسن و دلاراییدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۸گر سوی ملک عدم باز بیابی راهیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۹در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۱خواهی اگر بکوی حقیقت سفر کنیدیوان کمپانی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۳صفحات دفتر کن فکان ز کتاب حسن تو آیتیدیوان کمپانی › غزلیات
عبدالرحیم حائری قرن چهاردهم · ۹ شعر
- شمارهٔ ۱۴درعشرت خلوت شبباز شب آمد کلید قفل رازمشرق الانوار
- شمارهٔ ۲۲فی آداب السُلوکرو از این خودبینی استغفار کنمشرق الانوار
- شمارهٔ ۳۷فی التَّسلیممُلکِ تسلیم است، مُلکِ ایمنیمشرق الانوار
- شمارهٔ ۱۳شعر یازدهمای حُسن تو را دیدهٔ ما گشته پدیدارمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۱۴شعر دوازدهمدر برِ یاری و به خود مشغولیمجمع الاسرار
- شمارهٔ ۱۷شعر پانزدهمازعَدم آمده را راحله و زاد عدممجمع الاسرار
- شمارهٔ ۲۸شعر بیست و ششمای نالهٔ افکار من، با هِجر او مَربوق شومجمع الاسرار
- شمارهٔ ۳۲رباعیّاتآن گنج نهان خواست نماید شانرامجمع الاسرار
- شمارهٔ ۴۵رباعی چهاردهمتا آنکه تو از هستی خود با خبریمجمع الاسرار
صغیر اصفهانی قرن چهاردهم · ۶۰ شعر
- شمارهٔ ۳در مدح اعلیحضرت شاه ولایت علی علیه‌السلامالا تا خویشتن بینی نبینی روی جانان رادیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۳۶قصیده در مدح حضرت مولی‌الموالی علی علیه‌السلامغیر انسان هرچه باشد ظل انسان است و بسدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۴۱در مدح شمع شبستان هدایت شاه سریر ولایتیکی گشای دو چشم ار که نیستی احولدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۴۹در مدح مولی‌الموالی حضرت امیرالمؤمنین (ع)مظهری گردید ظاهر دوش بر عین الیقینمدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱مدتی بود در سرای وجوددیوان اشعار › ترجیعات
- شمارهٔ ۳در ازل علم و قدرت یزداندیوان اشعار › ترجیعات
- شمارهٔ ۲ز ممکنات توان دید طلعت او رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۲ویرانهٔ آن گنج نهان است دل مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵رفت اختیار ما به نگاهی ز دست مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷جمله خوبی های عالم در محبت مضمر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸ای بشر چیست بغیر از تو که ان آن تو نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۰زنده نبود آنکه او را معرفت در کار نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۱گرچه در پیش نظر قطره قرین بایم نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۲آدمی را ز شرف تاج کرامت بسر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۷جمله خوبی های عالم در محبت مضمر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۸ای بشر چیست بغیر از تو که ان آن تو نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۰زنده نبود آنکه او را معرفت در کار نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۱گرچه در پیش نظر قطره قرین بایم نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۲آدمی را ز شرف تاج کرامت بسر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۸روزگاریست که چون حلقه مقیمم بدرتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۳ایخوش آنعارف سالک که ز راه آگاهستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۴قضا چو جاری و ساری بنا رضا و رضاستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۲ببزم قرب چو دیدم میانهٔ من و دوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۳با ما مگو که دیر کجا و حرم کجاستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۴از حرم بگذر که اینجا خرگه آن شاه نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۵آنکه بهر جا عیان طلعت نیکوی اوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۵۰نی همین از خود براه یار میباید گذشتدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۸ببزم دل چو برافروختم ز عشق سراجدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۷۹قربان آن زمان که زمان و مکان نبوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸۱غیر آن سر که سری با کف پایی دارددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۳آینه چون جلوه گاه روی جانان می‌شوددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۷هر که با او آشنا شد خود ز خود بیگانه کرددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵۴کس از آن زلف و از آن خال نیارد دم زددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۷۳خبر عشق ز هر دل بهوا بسته مپرسدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۷بی دوست دست می‌ندهد بهر ما نشاطدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۹۶گم گردد آسمان و زمین در فضای دلدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۸جز رخ دلستان نمی‌بینمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۰به هر چه می‌نگرم حسن یار می‌بینمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۲۶گر من از هر دو جهان دست بیکبار کشمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷۷دی گفت زاهد از دو جهان چون گذشته‌ایدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۸۲زالعلم حجاب الاکبر‌ام د عقل سودائیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹۲ای می‌فروش گر نظری سوی ما کنیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷آیت کبریای بشر ای آیت کبرای حقدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۴۰اسباب درویشیبوالهوس دل به هوا بسته‌ئیدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۵۶در محبتمحبت جلوهٔ اول ز حق داندیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۵۷در همین مقامکسی پرسید از من سر خلقتدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۵قطعه ذیل بجهه تمثال مبارک حضرت قطب العارفینبیا تمثال قطب عارفان بیندیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱شد دور چو از نظر غبار من و مادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۹حقا که علی بحق بود مظهر ذاتدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۵روزی به وطن‌پرست دل داده ز دستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۰۱این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشدپرسید کسی ز من بگو عرش کجاستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۳خرم دل آنکس که ز خود آگاه استدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۷در خوش چو بر مغز رسیدم از پوستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۴افلاک نه مست ماست مست دگری استدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۳در کعبه و در کنشت موجود علی استدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۸چندت بطریق ناصوابست بسیچدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۴چون بهر وجود موج زن ز اسما شددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱جان عشق و محبت است جانرا بشناسدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۹یکچند به دنیای دنی دل بستیمدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱رباعی بجهت پرده درب حرم حضرت ثامن‌الائمه علیه‌السلام سروده شدهاز دیدهٔ دل اگر رضا را بینیدیوان اشعار › رباعیات