ابوسعید ابوالخیر

عارف نامدار خراسان. در ۳۵۷ قمری در میهنه زاده شد و در ۴۴۰ قمری همان‌جا درگذشت. فرزندانش در «اسرار التوحید» گفته‌اند که او جز چند بیت شعری نسروده و آنچه در مجالس می‌خوانده از دیگران بوده است؛ پس رباعیات منسوب به او بیشتر از شاعران دیگر است. در این سایت فقط رباعی‌ها و بیت‌های آیینی منسوب به او آمده است: توحید، مناجات و توسل.