توحید و ستایش خدا
- فردوسی ۱
- ابوسعید ابوالخیر ۵
- ناصرخسرو قبادیانی ۱
- خواجه عبدالله انصاری ۲
- سنایی غزنوی ۱۹
- جمال‌الدین عبدالرزاق ۱
- عطار نیشابوری ۱۱۵
- قوامی رازی ۱۰
- کمال‌الدین اسماعیل ۱
- سعدی ۳
- همام تبریزی ۱
- امیر حسینی هروی ۲
- حکیم نزاری قهستانی ۳
- سیف فرغانی ۲
- خواجوی کرمانی ۴
- ابن یمین فریومدی ۴
- حسین خوارزمی ۱
- ابن حسام خوسفی ۳
- اسیری لاهیجی ۱
- اهلی شیرازی ۲۲
- فضولی بغدادی ۱۴
- محتشم کاشانی ۳
- عرفی شیرازی ۱۰
- شیخ بهایی ۱۱
- رضی‌الدین آرتیمانی ۵
- فیاض لاهیجی ۳
- فیض کاشانی ۶۸
- واعظ قزوینی ۶
- حزین لاهیجی ۵۶
- هاتف اصفهانی ۳
- نیر تبریزی ۳
- عمان سامانی ۴
- الهامی کرمانشاهی ۶
- صامت بروجردی ۷
- عبدالرحیم حائری ۴
- صغیر اصفهانی ۲۲
فردوسی قرن چهارم · ۱ شعر
ابوسعید ابوالخیر قرن چهارم · ۵ شعر
- شمارهٔ ۱۸۴بی شک الفست احد، ازو جوی مددرباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- شمارهٔ ۴۴۵یا رب چو به وحدتت یقین می‌دارمرباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- شمارهٔ ۷۱۵پاکی و منزهی و بی همتاییرباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- شمارهٔ ۷۲۱ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییرباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- شمارهٔ ۷۲۲سبحان‌الله به هر غمی یار توییرباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
ناصرخسرو قبادیانی قرن پنجم · ۱ شعر
خواجه عبدالله انصاری قرن پنجم · ۲ شعر
سنایی غزنوی قرن ششم · ۱۹ شعر
- شمارهٔ ۹در توحیدآراست جهاندار دگرباره جهان رادیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱۵این توحید به حضرت غزنین گفته شدای در دل مشتاقان از عشق تو بستان‌هادیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۶۹در وحدانیت ذات باریای ذات تو ناشده مصوردیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱۱۶در صفات ذات اقدس باریای خدایی که به جز تو ملک‌العرش ندانمدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱۵۴در تمجید و توحید حضرت باریایا از چنبر اسلام دایم برده سر بیروندیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱در توحید باری تعالیای درون پرور برون آرایحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۲فصل معرفتبه خودش کس شناخت نتوانستحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۳فصل وحدت و شرح عظمتاحدست و شمار از او معزولحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۴فصل تنزیه قِدمدهر بی‌قالب قدیمی اوحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۱۵فصل اندر تقدیسکاف و نون نیست جز نبشتهٔ ماحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۱۹فصل اندر صُنع و قدرتنقش بند برون گلها اوستحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۲۰فی تعظیم قدرهآتش و باد و آب و خاک و فلکحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۲۲در بی‌نیازی از غیر خدای‌تعالی و دست در وی زدن از سر حقیقتاز من و از تو کارسازی راحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۳۰اندر شُکر گویدآدمی سوی حق همی پویدحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۳۲فی‌اطّلاعه علی ضمائرالعباددانش او رهی رعایت کنحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۶۵فی‌الحمد والثناءدر دهان هر زبان که گویا شدحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۶۶فی‌الافتقار والتحیّرِ فی صفاتهمستمع نغمت نیاز از دلحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۶۹فی کرمه و فضلهای خداوند قایم و قدّوسحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
- شمارهٔ ۷۵فی نفی صفات المذمومِة عن‌الله تعالیدر حق حقّ غضب روا نبودحدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه › الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
جمال‌الدین عبدالرزاق قرن ششم · ۱ شعر
عطار نیشابوری قرن ششم · ۱۱۵ شعر
- شمارهٔ ۱فی التوحید باری تعالی جل و علاآفرین جان‌آفرین پاک رامنطق‌الطیر › فی التوحید باری تعالی جل و علا
- شمارهٔ ۱بسم الله الرحمن الرحیمبنام کردگار هفت افلاکالهی نامه › آغاز کتاب
- شمارهٔ ۱المقالة الاولی فی التوحیدبه نام آنک جان را نور دین داداسرارنامه › بخش اول
- شمارهٔ ۱ای پاکی تو منزّه از هر پاکیمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲در وصفِ تو، عقل، طبعِ دیوانه گرفتمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳ای هشت بهشت، یک نثارِ درِ تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴وصفت نه به اندازهٔ عقلِ کَهُن استمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵جان، محو شد و به هیچ رویت نشناختمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶دل زنده شود کز تو حیاتی طلبدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷عقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوستمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸وصف تو که سرگشتهٔ او هر فلکی استمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹بر وصف تو دستِ عقل دانا نرسدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰ای از تو فلک بی خور و بی خواب شدهمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۱خورشید، که او زیر و زبر می‌گرددمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۲عالم که فنای محض، سرمایهٔ اوستمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۳هر دل که ز لطف تو نشان یابد بازمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۴هر نقطه که در دایرهٔ قسمت توستمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۵هم گوهر بحر لطف بی‌پایانیمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۶نه عقل به کُنْهِ لایزال تو رسدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۷نه عقل، بدان حضرت جاوید رسدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۸آنجا که تویی هیچ مبارز نرسدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۹نه لایق کوی توست سیری که بودمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲۰گر با تو به هم‌دگر نباشد چه بودمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲۱ای غیر تو در همه جهان موئی نهمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲۲کس نیست که در دو کون مادون تو نیستمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲۳ای پیش تو صد هزار جان یک سرِ مویمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲۴در وصف تو عقل و دانش ما نرسدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲۵در معرفت تو دم زدن نقصان استمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲۶گردون ز تو، بی سر و بنی بیش نبودمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲۷یک لحظه که در گفت و شنید آئی تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲۸بی تو به وجود آرمیدن نتوانمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۲۹از بس که در انتظار تو گردون گشتمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳۰در مُلکتِ تو نیست دویی، ای همه تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳۱یا رب! همه اسرار، تو می‌دانی تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳۲ذاتت ز ازل تا به ابد قائم بسمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳۳کو عقل که در ره تو پوید آخرمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳۴ای عین بقا! در چه بقائی که نه‌ای؟مختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳۵در ذات تو سال‌ها سخن رانده‌ایممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳۶در راه تو معرفت خطا دانستیممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳۷کو چشم که ذرّه‌ای جمالت بیند؟مختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳۸اسرار تو در حروف نتواند بودمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۳۹ای آن که ز کفر، دین، تو بیرون آریمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴۰عالم که پر از حکمتِ تو می‌بینممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴۱ای رحمت و جودِ بینهایت از تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴۲ای شمّهٔ لطف تو بهشت افروزیمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴۳هم بر کف و دود، مُلْک بتوانی راندمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴۴ای آن که کمال خرده دانان دانیمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴۵ای آن که به حکم، ملک می‌رانی تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴۶جان حمد تو از میانِ جان می‌گویدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴۷گر دست دهد غم تو یک دم، آن بهْمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴۸هم در بر خود خواندگان داری تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۴۹ای گم شده دیوانه و عاقل، در تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵۰هم عقل ز کُنْه تو نشان می‌جویدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵۱چون نیست کسی در دو جهان دمسازتمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵۲چون حاضر غایبی فغان بر چه نهممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵۳ای خلق دو کون ذکر گویندهٔ تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵۴ای آن که چنانکه مصلحت می‌دانیمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵۵چون ذُلِّ من از من است و چون عزّ از تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵۶گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهیمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵۷در ملک دو کون پادشاهی می‌کنمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵۸ای در دلِ من نشسته جانی یا نهمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۵۹ملکِ غم تو هر دو جهان بیش ارزدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶۰جانا دایم میان جان بودی تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶۱هر قطره به کُنْهِ دُرِّ دریا نرسدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶۲سی سال به صد هزار تک بدویدیممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶۳کردم تک و پویِ بی عدد بسیاریمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶۴ای خورده غم تو یک به یک چندینیمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶۵جان‌ها چو ز شوق تو بسوزند همهمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶۶جان از طلب روی تو آبی گرددمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶۷دل خون کن اگر سَرِ بلای تو نداشتمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶۸کاری که ورای کفر و دین می‌دانممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۶۹هرجان که طریق پردهٔ راز نیافتمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷۰از سرِّ تو هر که با نشان خواهد بودمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷۱گم گشتن خود، از تو نشان بس بودممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷۲بی یادِ تو دل چو سایه در خورشید استمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷۳چون مونسِ من ز عالم اندوه تو بودمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷۴ای عقل شده در صفت ذات تو پستمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷۵چون عفو تو می‌توان مسلم کردنمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷۶گر فضلِ تو عقل را یقین می‌نشودمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷۷یک ذره هدایتِ تو می‌باید و بسمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷۸چون دردِ تو چاره‌ساز آمد جان رامختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۷۹جانا، که به جای تو تواند بودن؟مختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸۰من بی تو دمی قرار نتوانم کردمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸۱چون بیخبرم که چیست تقدیر مرامختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸۲نه در صفِ صادقان قراری دارممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸۳یا رب ما را راندهٔ درگاه مکنمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸۴رویی که به روز پنج ره می‌شوئیممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸۵زان روز که از عدم پدید آمده‌ایممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸۶یارب چو به صد زاری زار آمده‌ایممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸۷ای دایرهٔ حکم تو سرگردانیمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸۸ای آن که همه گشایشِ بندِ منیمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۸۹سیر این دل خسته کی شود از تو مرامختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹۰ای جانِ منِ سوخته‌دل زندهٔ تومختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹۱یا رب تو مرا مدد کن از یاریِ خویشمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹۲از هیبت تو این دل غمخواره بسوختمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹۳ای یادِ تو مرهم دل خستهٔ منمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹۴یا رب غم تو چگونه تقدیر کنممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹۵هم حلّهٔ فضل در برم می‌داریمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹۶ای بندگی تو پادشاهی کردنمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹۷یا رب جان را بیم گنه‌کاران هستمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹۸گر من به هزار اهرمن مانم بازمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۹۹ای در هر دم دو صد جهان پر چارهمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰۰جان در دو جهان کسی بجای تو نداشتمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰۱هم درد توام مایهٔ درمان بودستمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰۲یا رب! برهان ز نفس دشمن‌صفتممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰۳تا چند تنم پردهٔ بیچارگیممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰۴چون جملهٔ راه، کاروان من و توستمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰۵کو دل که بلای روزگارِ تو کشدمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰۶یا رب به حجاب زین جهانم نبریمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰۷می‌آیم و با دلی سیه می‌آیممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰۸یا رب چو مرا ز نفسِ خود سود نبودمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۰۹ای هفت زمین و آسمان‌ها ز تو پُرمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۱۰گر من ز گنه توبه کنم بسیاریمختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱۱۱نه در بتری نه در بهی می‌میرممختارنامه › باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
- شمارهٔ ۱فی التوحید باری عز اسمهحمد پاک از جان پاک آن پاک رامصیبت نامه › آغاز کتاب
قوامی رازی قرن ششم · ۱۰ شعر
- شمارهٔ ۱۰۱در اثبات صانع و توحید او و بیوفائی دنیا و یادآوری مرگ و موعظت و نصیحت گویدروزی دهی که بر دو جهان است پادشاگزیدهٔ اشعار آیینی
- شمارهٔ ۱۰۴در توحید و زهد و موعظت گویدپس از توحید جان افزای تا جانم به جا باشدگزیدهٔ اشعار آیینی
- شمارهٔ ۱۰۵قسمت اولی است از قصیده ای ؛ و موجود از آن در بیان توحید استپروردگار عالمیان است کردگارگزیدهٔ اشعار آیینی
- شمارهٔ ۱۰۹در عدل خدای تعالی و امامت ائمه اثنی عشر علیهم السلام و موعظت و نصیحت و مدح نقیب النقباء ری شرف الدین مرتضی گویدچهار دار امام ای پسر ولی سه چهارگزیدهٔ اشعار آیینی
- شمارهٔ ۱۱۴در توحید و پند و زهد گویدای از خدا عزوجل بر تو آفرینگزیدهٔ اشعار آیینی
- شمارهٔ ۱۱۶در ستایش و توحید خدای تعالی و درموعظت و نصیحت و مدح قطب الدین ابومنصور مظفربن اردشیر واعظ مروزی معروف به امیر عبادی گویدمدبری ملکی بر جهان جهانبان استگزیدهٔ اشعار آیینی
- شمارهٔ ۱۱۷از ترکیب بندی است در توحید و مناجات و پند و موعظت و منقبت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلمبدان خدای که جان آفرید و روزی دادگزیدهٔ اشعار آیینی
- شمارهٔ ۱۱۸ترکیب بندی است که در توحید و زهد و پند و منقبت پیغمبر «ص» و امیرالمؤمنین «ع» و شیعیانش گفتهجز آفریدگار جهان آفریده نیستگزیدهٔ اشعار آیینی
- شمارهٔ ۱۱۹در توحید و مناجات ومنقبت پیغمبر «ص» و امیرالمؤمنین «ع» و مدح منتجب الدین حسین بن ابوسعد ورامینی «ره» گویددارنده گردون و نگارنده اخترگزیدهٔ اشعار آیینی
- شمارهٔ ۱۲۰در توحید و مناجات گویدبس مبارک بود چو فر همایگزیدهٔ اشعار آیینی
کمال‌الدین اسماعیل قرن هفتم · ۱ شعر
سعدی قرن هفتم · ۳ شعر
همام تبریزی قرن هفتم · ۱ شعر
امیر حسینی هروی قرن هفتم · ۲ شعر
حکیم نزاری قهستانی قرن هفتم · ۳ شعر
سیف فرغانی قرن هشتم · ۲ شعر
خواجوی کرمانی قرن هشتم · ۴ شعر
- شمارهٔ ۱فی التوحیدای غرهٔ ماه از اثرِ صنعِ تو، غَرّاگزیدهٔ اشعار آیینی › صنایع الکمال › قصاید
- شمارهٔ ۲فی التوحید و النعت و مناقب الخلفاء الراشدین رضوان الله علیهم اجمعینای از تو پر گهر کف دریای پر خروشگزیدهٔ اشعار آیینی › صنایع الکمال › ترکیبات
- شمارهٔ ۱بنام ایزدای نهاده خشت زر بر روزن سیمین بامگزیدهٔ اشعار آیینی › بدایع الجمال › مدایح و مناقب
- شمارهٔ ۲۵فی التوحید الله عزّ اسمهای به قدرت سنگ را لعل بدخشان ساختهگزیدهٔ اشعار آیینی › بدایع الجمال › مدایح و مناقب
ابن یمین فریومدی قرن هشتم · ۴ شعر
- شمارهٔ ۱۳شمارهٔ ١٣ - وله ایضاً فی التوحیدایدل گرت شناختن راه حق هواستگزیدهٔ اشعار آیینی › قصاید
- شمارهٔ ۱۵شمارهٔ ١۵ - ایضاً فی التوحیدایدل غافل بدان کاحوال عالم هیچ نیستگزیدهٔ اشعار آیینی › قصاید
- شمارهٔ ۸۸شمارهٔ ٨٨ - قصیده فی التوحید و الزهد و نعت الرسول صلی الله علیه و سلمموسم پیری رسید ایدل جوانی ترک گیرگزیدهٔ اشعار آیینی › قصاید
- شمارهٔ ۶فی التوحید و المعرفهپیش از آندم که بُوَد کون و مکانگزیدهٔ اشعار آیینی › مثنویات
حسین خوارزمی قرن نهم · ۱ شعر
ابن حسام خوسفی قرن نهم · ۳ شعر
اسیری لاهیجی قرن نهم · ۱ شعر
اهلی شیرازی قرن دهم · ۲۲ شعر
- شمارهٔ ۱در توحید و حکمت و موعظه گویدبه شکر حق که کند شکر حق ستایی رادیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۳۲توحید و منقبت معصومینآن مبدعی که چشمه نطق از زبان گشاددیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۳۴در توحید و موعظه گویدمنت ایزد را که صنع او ز گل خار آورددیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱ترکیب بند در نعت حضرت رسالت و ایمه اثنا عشرکس عزیز من نشد واقف بر اسرار خدادیوان اشعار › اشعار ترکیبی
- شمارهٔ ۱کس از سرشت بدو نیک خلق آگه نیستدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳در حقیقت دیده حق بین نبیند غیر حقدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۵جهان طفیل وجود محمدست و علیدیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۹مظهر حقند اشیا جملگی و اندر ظهوردیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۳۳ذات محمد و علی آیینه حق انددیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۸۹الف را ذات یکتا دان که اصل و فرع اشیا شددیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱۴۸ای با تو عدم وجود هر چیز که هستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۴۹آسوده در لطف حق از هر سوریستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۵۰خوشباش که بنده گر نکویانه نکوستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۷۸از هر چه در این دایره موجود بوددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۳۹هر چیز که در علم تو معلوم بوددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۴۲هر چیز که در جهان نمودی دارددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۴۸با علم خدا عین یقین میبایددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۵۷۱یا رب بکرم نگاهدارنده توییدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱شمع و پروانهبنام آنکه ما را از عنایتشمع و پروانه
- شمارهٔ ۲سحر حلال مولانا اهلی شیرازیای همه عالم بر تو بی‌شکوهسحر حلال
- شمارهٔ ۳در توحید باریتعالی گویدای که بر اسرار تو دانا کمندسحر حلال
- شمارهٔ ۱ساقی قدحی که کار سازست خداساقینامهٔ رباعی
فضولی بغدادی قرن دهم · ۱۴ شعر
- شمارهٔ ۴۳زبان خوشست که توحید حق کند به بیاندیوان اشعار فارسی › قصاید
- شمارهٔ ۱بِاسمک اللهم یا فتاح اَبوابُ المنادیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲ای ذکر ذوق بخش تو زیب زبان مادیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۳ای بسته دانش تو زبان سوآل مادیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱۳چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوسدیوان اشعار فارسی › غزلیات
- شمارهٔ ۴حمد بیحد احدی را که کمال کرمشدیوان اشعار فارسی › مقطعات
- شمارهٔ ۱ای کرده بلطف خود مکرم ما رادیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۲ای معرفتت وسیله خلقت مادیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۱۷ای دل اگرت هوای این درگاه استدیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۳۲ای ملک تو فارغ از شریک و وارثدیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۳۳ای امر تو عقد بند پیوند مزاجدیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۳۴هستی بوجود تو دلیلیست صریحدیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۷۰ای در دل ما ز ذوق قرب تو نشاطدیوان اشعار فارسی › رباعیات
- شمارهٔ ۷۱ای سر محبت تو در جان محفوظدیوان اشعار فارسی › رباعیات
محتشم کاشانی قرن دهم · ۳ شعر
عرفی شیرازی قرن دهم · ۱۰ شعر
- شمارهٔ ۴۱۴گر بگویم ز نظر یار نهان است، غلطغزلیات
- شمارهٔ ۵۵۴ای نه فلک ز خوشهٔ صنع تو دانه‌ایغزلیات
- شمارهٔ ۱ای متاع درد در بازار جان انداختهای متاع درد در بازار جان انداختهقصیده‌ها
- شمارهٔ ۱ذوق دریوزه!نه از آن دیر بخشد ایزد کامقطعات
- شمارهٔ ۲مثنویاتبسم اله الرحمن الرحیممثنویات
- شمارهٔ ۳در ستایش آفریدگارای همه عین تو و پاک از همهمثنویات
- شمارهٔ ۴در حمد حق سبحانه و تعالیای تو بامرزش و آلوده مامثنویات
- شمارهٔ ۹درصفت آفرینشبلبل طبعم زند این نغمه بازمثنویات
- شمارهٔ ۱۰نعت حق سبحانه تعالیبود تو مقصود وجودست بسمثنویات
- شمارهٔ ۲۷توحیدبنام آنکه بار دل گران کردمثنویات
شیخ بهایی قرن دهم · ۱۱ شعر
- شمارهٔ ۱مخمستا کی به تمنای وصال تو یگانهدیوان اشعار
- شمارهٔ ۹آنها که ربودهٔ الستنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۸من آینهٔ طلعت معشوق وجودمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱ای صاحب مسئله! تو بشنو از مادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۵تا منزل آدمی سرای دنیاستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۳۸لطف ازلی، نیکی هر بد خواهددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۷تمثیلبی‌نمازی با یکی از اهل رازنان و پنیر
- شمارهٔ ۱۰در توحیددست او، طوق گردن جانتنان و پنیر
- شمارهٔ ۱۱باقی سخن در توحیدمی‌برد تا به خدمت ذوالمننان و پنیر
- شمارهٔ ۱۳فی ماهیة الذواتهر یک از موجود، با طوری وجودنان و پنیر
- شمارهٔ ۱۴فی مجانسة الذوات بالصفاتداشت هر ذاتی، چو در علم ازلنان و پنیر
رضی‌الدین آرتیمانی قرن دهم · ۵ شعر
فیاض لاهیجی قرن یازدهم · ۳ شعر
فیض کاشانی قرن یازدهم · ۶۸ شعر
- شمارهٔ ۱۲وصف تو چه میکنم نگارادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳یارا یارا ترا چه یارادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۶ترا سزاست خدایی نه جسم را و نه جان رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰آسمان را یکسر پرشور میدانیم مادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴ای در هوای وصل تو گسترده جان‌ها بال‌هادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷ای کوی تو برتر از مکان‌هادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۸ای لال ز وصف تو زبان‌هادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۴آنکه را هستی همیشه در طلبدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۰از عتاب تو پناهم خوی تستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۲ای که در راه خدایت چشم غیرت رهبرستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۰۸جمال یار که پیوسته بی‌قرار خود استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۱۱ذره ذره نور حق را جلوه گاهی دیگر استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۰عرصه لامکان سرای من استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۶هر جا معشوق تازه روئی استدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۷هر چه تو میکنی همه خوبستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۲۸جان روشندلان که مظهر تستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳۳نه فلک چرخ زنان سودائی تستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۴هر چه در عالم بود او راست مغز و پوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۶نیست از ما غیر نامی اوست خود را دوست دوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۴۸ای که سرمیکشی زخدمت دوستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۳آنکه پنهانست از چشم کسان پیداست کیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۴در پردهٔ عاشقی نهان کیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۶اینجهانرا غیر حق پروردگاری هست نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۸غیردلدار وفا دار کسی دیگر نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۰۵این جهان بی بقا هیچست هیچدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۱۴جز خدا را بندگی تلخ است تلخدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۸۲همه را خود نوازد و سازددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۰۹نور ازل ظهور کرد رحمت خاص عام شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۱۸چو مهر دوست بر دل تافت این ویرانه روشن شددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۳۶از سر ازل پرده به بوی تو گشادنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۴۹ای خنک آن نیستی کو دعوی هستی کنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۵۶افلاک را جلالت تو پست میکنددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۰۷دلم از کشمکش خوف و رجا بسکه طپیددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۱۲شکر تو چسان کنم که شایددیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۳۹بهر جا راه گم کردم بر آوردم ز کویت سردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۴۵فروغ نور جمال تو در دل بیداردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۲ز حق جوئی نشان الله اکبردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۵۳گفتی مرا که چیست ز خوبان عجیب‌تردیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۴۷۶در میکده دوش رند قلاشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۲۶جز خدا را بندگی حیفست حیفدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۴۳ارانی اراک و لست اراکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۴۶بهوای تو می‌شویم هلاکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۴۷چه بنشینم چه برخیزم قعودی لک قیامی لکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۵۳پرورد گارا بنده‌ام الملک لک و الحمد لکدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۵۸۲تا بعشق تو جان و دل بستمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۶۱۷من واله جمال فروزان یک کسمدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۱۶ای برون از سرای کون و مکاندیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۹۶خورشید ذره‌ایست ز نور جمال تودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۱۷ز حق رسید ندا لا اله الا هودیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۱۸خوشه چین حسنم من گرد خرمنت ای ماهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۴۱سکینهٔ دل و جان لا اله الا اللهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۵۱در کشور حسن آن یگانهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۵۲بنه سر بحکم خدای یگانهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۵۴گفتی مرا کن ذکر هو سبحانه سبحانهدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۶۱شور عشقی در جهان افکنده‌ایدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۶۲ای آنکه در ازل همه را یار بوده‌ایدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۷۱بر جمال از پرتو رویت نقاب انداختیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۷۷گهی نان را فدای جان فرستیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۸۹۲ای دلبر هر دلبری ای برتر از هر برتریدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۱۹در دیده‌ام چه نور روانست آن یکیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۵۲هم تو بیننده هم تو بینائیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۶۰هیچیم ما بخویش و نمودار ما توئیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۹۶۱ای بجهان نهان چو جان روشنی جهان توئیدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱ای حسن تو جلوه‌گر ز اسما و صفاتدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴دیدم دیدم که معرفت توحید استدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۷دیدم دیدم که هر چه دیدم حق بوددیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۷مستم ز ندای لا اله الا هودیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۴۸دیدیم جمال لا اله الا اللهدیوان اشعار › رباعیات
واعظ قزوینی قرن یازدهم · ۶ شعر
- شمارهٔ ۹۳ای بار داده کعبه کویت به راه‌هاگزیدهٔ اشعار آیینی › غزلیات
- شمارهٔ ۱۳هر ذره ز مهر تست جانی بی‌تابگزیدهٔ اشعار آیینی › رباعیات
- شمارهٔ ۱۱۰موجود، کسی به جز تو نشمارم من!گزیدهٔ اشعار آیینی › رباعیات
- شمارهٔ ۱۱۷از بهر شناساییت از لطف الهگزیدهٔ اشعار آیینی › رباعیات
- شمارهٔ ۱۳۰گر در طلب معرفت یزدانیگزیدهٔ اشعار آیینی › رباعیات
- شمارهٔ ۱سپاس یزدانسزاوار شکر آفریننده ییستگزیدهٔ اشعار آیینی › مثنویات
حزین لاهیجی قرن دوازدهم · ۵۶ شعر
- شمارهٔ ۲در توحید باری تعالیغیر، نفی غیرت یکتای بی همتاستیقصاید
- شمارهٔ ۱ای نام تو زینت زبان‌هاغزلیات
- شمارهٔ ۲۹۳صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می‌آیدغزلیات
- شمارهٔ ۳۱۷دل آزاده، باخدا باشدغزلیات
- شمارهٔ ۳۹۱آن یار بی حقیقت، پاس وفا نداردغزلیات
- شمارهٔ ۶۰۲چون وصل در نگنجد، هجران کجاست لایق؟غزلیات
- شمارهٔ ۶۳۲ز خود دور آن دلارا را نمی دانم نمی دانمغزلیات
- شمارهٔ ۶۳۴ای دوست به هر منزل، همخانه تو را یابمغزلیات
- شمارهٔ ۶۶۰برخیز که دامان سحرگاه بگیریمغزلیات
- شمارهٔ ۶۷۹صبح آینهٔ طلعت نیکوی تو دیدیمغزلیات
- شمارهٔ ۶۹۸عشق عالی مقام را نازمغزلیات
- شمارهٔ ۷۲۸شد فاش ز گلبرگ لبت راز نهانمغزلیات
- شمارهٔ ۷۹۲هله من جان جهانم، تنه ناها یاهوغزلیات
- شمارهٔ ۷۹۶مطلوب در لباس طلبکار آمدهغزلیات
- شمارهٔ ۸۰۱از ما نهان ز فرط ظهوری، چه فایده؟غزلیات
- شمارهٔ ۸۰۳عشق تو بانگ زد به زمین و زمان همهغزلیات
- شمارهٔ ۸۴۴کمند جذبه اش نگذاشت مجنونی به صحراییغزلیات
- شمارهٔ ۸۵۸دوشینه دلم داشت به یاد تو سرودیغزلیات
- شمارهٔ ۸۷۷حیران لقایی شدم امروزکه دانیغزلیات
- شمارهٔ ۸۸۴مست صهبای الستم یللیغزلیات
- شمارهٔ ۸۸۸در دیده و دل، از دل و از دیده جداییغزلیات
- شمارهٔ ۹۰۸ای از شرار عشق تو هر سینه آتشخانه‌ایغزلیات
- شمارهٔ ۱۴دانم که به جز خدای قهّاری نیسترباعیات
- شمارهٔ ۳۶یار است که در ظلمت امکان شمع استرباعیات
- شمارهٔ ۴۱یار آینه حسن دلارای خود استرباعیات
- شمارهٔ ۱۰۴از عکس رخ تو، گلستان پیدا شدرباعیات
- شمارهٔ ۱۱۶آنجا که رسوم ما و من برخیزدرباعیات
- شمارهٔ ۱۴۵جانان چو هوای جلوه ی ناز کندرباعیات
- شمارهٔ ۱۷۶پنهان به سیه خانهٔ حرف است نقطرباعیات
- شمارهٔ ۲۲۴حق ظاهر و خلق در حجاب افزودنرباعیات
- شمارهٔ ۲۲۹ای در دل هر قطره تمنّا از تورباعیات
- شمارهٔ ۲۴۶ای دوست چراغ چشم بیدار توییرباعیات
- شمارهٔ ۲۴۸هم درد و دوای دل افگار توییرباعیات
- شمارهٔ ۱مثنوی مسمّی به چمن و انجمنبه نام آن که آذر را چمن ساختمثنویات › چمن و انجمن
- شمارهٔ ۱مثنوی تذکرهٔ العاشقینساقی ز می موحّدانهمثنویات › تذکرة العاشقین
- شمارهٔ ۱فرهنگ نامهبه نام نگارنده هست و بودمثنویات › فرهنگ نامه
- شمارهٔ ۱مثنوی صفیر دلثناهای شایسته دلدار رامثنویات › صفیر دل
- شمارهٔ ۱مثنوی ودیعهٔ البدیعه که حزین آن را به تقلید از حدیقهٔ سنایی در هفتاد سالگی سروده استکلّ ما فی الوجود لیس سواهمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲ای رخت در نقاب اسماییمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۶حق ز ادراک خلق مستور استمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۷ﭼﻮﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻧﺮﺳﺪمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۸بر حقایق در وجود گشودمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۹صورت از عارض است بر مرآتمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۰هستی بر مقیدات از حقمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۱گر به هستی نظر کند عارفمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۲بسته بودم زبان ولی ناچارمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۳می نیارد عدم شود موجودمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۴هر حقیقت که برگشود جمالمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۵در مراتب اصول موجوداتمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۶هستی از غیب خویش و از اطلاقمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۷پس نماید عروج را آهنگمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۱۸نور ارواح و عالم اجسادمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۲اشرف و احسن صحف، قرآنمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲۳فی الوجود الّذی هو المالکمثنویات › ودیعة البدیعه
- شمارهٔ ۲فی التوحیدای رقمت سلسله بند وجودمثنویات › مطمح الانظار
- شمارهٔ ۶دمیدن صبح تجلّی از افق هویّت ذات بر تنویر ظلمتکدهٔ انیّت جهانفیض نخستین که فروغ وجودمثنویات › مطمح الانظار
هاتف اصفهانی قرن دوازدهم · ۳ شعر
نیر تبریزی قرن سیزدهم · ۳ شعر
عمان سامانی قرن سیزدهم · ۴ شعر
الهامی کرمانشاهی قرن سیزدهم · ۶ شعر
- شمارهٔ ۱در توحید حضرت باری تعالی – عز اسمه و عظم سلطانه –گویدبه نام خداوند بینش طرازشاهدنامه (چهار خیابان باغ فردوس) › خیابان اول
- شمارهٔ ۱توحید یه مقدمه ی خیابان دومبه یکتا جهانداور دادراستشاهدنامه (چهار خیابان باغ فردوس) › خیابان دوم
- شمارهٔ ۱خیابان سومیگانه خداوند رابنده ایمشاهدنامه (چهار خیابان باغ فردوس) › خیابان سوم
- شمارهٔ ۱در ستایش حضرت پروردگار و شرح خونخواهی مختار وفادار از قاتلین فرزند احمد مختار (ص)سر نامه را نامی افسر بودشاهدنامه (چهار خیابان باغ فردوس) › خیابان چهارم
- شمارهٔ ۱ای از تو محیط مرکز خاکگزیدهٔ منظومهٔ «حسن منظر»
- شمارهٔ ۱به نام آنکه جان را داد مسکنگزیدهٔ منظومهٔ «بستان ماتم»
صامت بروجردی قرن سیزدهم · ۷ شعر
- شمارهٔ ۱بحر طویلبند اولافتتاح ریاض الشهاده (دیوان صامت)
- شمارهٔ ۳ترکیب بند قصد در توحید باری عزاسمهحمداً لک یا رب تبارک و تعالیافتتاح ریاض الشهاده (دیوان صامت)
- شمارهٔ ۱مسمط در ستایش پروردگاراولِ ایجاد، چون خدایِ تعالیاشعار مصیبت
- شمارهٔ ۱۰در توحید و مدح ائمه طاهرین علیهم السلامافراخت عَلَم پادشهِ گل به چمن بازاشعار مصیبت
- شمارهٔ ۲و برای او همچنینای خالقی که صانع ارض و سما توییکتاب المناجات با قاضی الحاجات
- شمارهٔ ۴۰گر لقمه نان شود به یکصد تومانکتاب المواد و التاریخ
- شمارهٔ ۵۱ایه شت بهشت رحمتت را سببیکتاب المواد و التاریخ
عبدالرحیم حائری قرن چهاردهم · ۴ شعر
صغیر اصفهانی قرن چهاردهم · ۲۲ شعر
- شمارهٔ ۱بحر طویل غدیریهحمد بیرون ز حد آن قادر فرد احدی را که بیک لفظ کن افراخت ز هستی علم انگ…دیوان اشعار
- شمارهٔ ۱ای در طلبت صد چاک از غصه گریبان‌هادیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱۰در مدح امیرالمؤمنین امام المتقین حضرت علی علیه‌السلامآنکه می‌گوید مؤثر بهر این آثار نیستدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱۱در منقبت امام المتقین امیرالمؤمنین اسدالله الغالب علی علیه‌السلامنقاش نقش بی‌عدد ما سوا یکی استدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۴۱در مدح شمع شبستان هدایت شاه سریر ولایتیکی گشای دو چشم ار که نیستی احولدیوان اشعار › قصاید
- شمارهٔ ۱ای ازلی ذات از عیوب مبرادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲ز ممکنات توان دید طلعت او رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳چه مایه میدهد اردی‌بهشت بستان رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲۵خدای ساخته گنجینه گهر ما رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۷اگر مشاهده خواهی جمال یزدان رادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۳۹ای نام عاشق‌سوز تو ورد زبان‌هادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۷بگو بدشمن خفاش خوی مکر اندیشدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۷۹ای نام عاشق‌سوز تو ورد زبان‌هادیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۱۶۳ای آنکه با وجود تو دیگر وجود نیستدیوان اشعار › غزلیات
- شمارهٔ ۲بسمه تعالی شانهای همه هستی همه هستی توئیدیوان اشعار › مثنویات
- شمارهٔ ۱۱۰در اثبات معاد جسمانیای بشر ایکه جهان شرف و شوکت و شانیدیوان اشعار › ماده تاریخ‌ها و قطعات مناسبتی
- شمارهٔ ۳۰قطعهبود قرآن کتابی پای تا سردیوان اشعار › قطعات
- شمارهٔ ۱شد دور چو از نظر غبار من و مادیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۳خرم دل آنکس که ز خود آگاه استدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۷از ذات خداوند کسی آگه نیستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۲۶ای آنکه ز علم تو برون هستی نیستدیوان اشعار › رباعیات
- شمارهٔ ۱۲خواهی که ز توحید نمانی محرومدیوان اشعار › رباعیات