شمارهٔ ۱۰۵

کو دل که بلای روزگارِ تو کشد

کو جان که عقوبتِ شمارِ تو کشد

من ننگِ زنان مستحاضه شده‌ام

کو گردنِ امردان که بارِ تو کشد