محتشم — شعر آئینی و عرفانی؛ ساده و خوانا · mohtashamkashani.com
- شمارهٔ ۱جاء البرید مبشرا من بعد ما طال المدا
- شمارهٔ ۲ای خاک درت سرمهٔ ارباب بصارت
- شمارهٔ ۳به عالم هر دلی کاو هوشمند است
- شمارهٔ ۴بگذر ز علم رسمی، که تمام قیل و قال است
- شمارهٔ ۶آنانکه شمع آرزو در بزم عشق افروختند
- شمارهٔ ۷دگر از درد تنهایی، به جانم یار می‌باید
- شمارهٔ ۸یک گل ز باغ دوست، کسی بو نمی‌کند
- شمارهٔ ۹آنها که ربودهٔ الستند
- شمارهٔ ۱۱نگشود مرا ز یاریت کار
- شمارهٔ ۱۲آتش به جانم افکند، شوق لقای دلدار
- شمارهٔ ۱۴الهی الهی، به حق پیمبر
- شمارهٔ ۱۷پای امیدم، بیابان طلب گم کرده‌ای
- شمارهٔ ۱۸من آینهٔ طلعت معشوق وجودم
- شمارهٔ ۱۹به شهر عافیت، مأوی ندارم
- شمارهٔ ۲۰مقصود و مراد کون دیدیم
- شمارهٔ ۲۲تازه گردید از نسیم صبحگاهی، جان من
- شمارهٔ ۲۳یک دمک، با خودآ، ببین چه کسی
- شمارهٔ ۲۴مضی فی غفلة عمری، کذلک یذهب الباقی
- شمارهٔ ۲۵ساقیا! بده جامی، زآن شراب روحانی