فیاض لاهیجی

متکلم و حکیم شیعه در روزگار صفویه، شاگرد و داماد ملاصدرا که لقب «فیاض» را از استادش گرفت. نویسندهٔ گوهر مراد، سرمایهٔ ایمان و شوارق الالهام است. در ۱۰۷۲ قمری در قم درگذشت. در این سایت فقط اشعار آیینی او آمده است: قصیده‌ها و ترکیب‌بندها در ستایش خدا و مدح و مرثیهٔ پیامبر (ص) و اهل بیت (ع)؛ غزل‌های عاشقانه‌اش به سبک هندی وارد نشده‌اند.