شمارهٔ ۱۲۲

رباعی

جز مدح علی نمی‌توانم گفتن

جز این گوهر نمی‌توانم سفتن

گر صیقل مدحش نبود گرد ملال

ز آیینه دل نمی‌توانم رفتن