غزل

فضولی بغدادی

۳۶ شعر

  1. شمارهٔ ۱بِاسمک اللهم یا فتاح اَبوابُ المنا
  2. شمارهٔ ۲ای ذکر ذوق بخش تو زیب زبان ما
  3. شمارهٔ ۳ای بسته دانش تو زبان سوآل ما
  4. شمارهٔ ۴زهی فیض وجود از پرتو ذات تو عالم را
  5. شمارهٔ ۴۴سویم شب هجران گذری نیست کسی را
  6. شمارهٔ ۴۶رسم زهد و شیوه تقوی نمی دانیم ما
  7. شمارهٔ ۶۰قرآن صفات جاه و جلال محمد است
  8. شمارهٔ ۶۱جانم در آن آرزوی وصال محمد است
  9. شمارهٔ ۶۸زلال فیض بقا رشحه ز جام منست
  10. شمارهٔ ۷۹بتی که شیوه خوبی به از تو داند نیست
  11. شمارهٔ ۱۰۱ناله زاری که در دلها اثر دارد کجاست
  12. شمارهٔ ۱۰۹بهترین سیرها سیر بیابان فناست
  13. شمارهٔ ۱۱۰جانی که هست رسته ز آزار او کجاست
  14. شمارهٔ ۱۱۳ملولم از تو نمی پرسیم که حال تو چیست
  15. شمارهٔ ۱۱۵هست ما را زندگی از جوهر شمشیر دوست
  16. شمارهٔ ۱۲۰ای مرضهای معاصی ز تو محتاج علاج
  17. شمارهٔ ۱۸۵گفتمش دل ز غمت زار و حزین می‌باید
  18. شمارهٔ ۱۹۳دل که سوزان بود خندان از رخ آن ماه شد
  19. شمارهٔ ۲۰۱یار خواهی دلا ز جان بگذر
  20. شمارهٔ ۲۰۹دلا بمهر رخش دیده پر آب انداز
  21. شمارهٔ ۲۱۳چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوس
  22. شمارهٔ ۲۱۴نه من مقید آن سرو گلعذارم و بس
  23. شمارهٔ ۲۱۶یارب بحق حرمت رندان درد نوش
  24. شمارهٔ ۲۳۸بود درد دل از سودای عشقت حاصل عاشق
  25. شمارهٔ ۲۵۶نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرم
  26. شمارهٔ ۲۶۱نه آنچنان شده محو خیال آن دهنم
  27. شمارهٔ ۲۶۲در هستی بقفل نیستی بر خود چنان بستم
  28. شمارهٔ ۲۶۵جان را به لعل چون شکرت تا سپرده‌ام
  29. شمارهٔ ۲۸۹دایم تویی مقابل آیینه دلم
  30. شمارهٔ ۳۲۲چیست جرم من که باز از چشم یار افتاده‌ام
  31. شمارهٔ ۳۵۸ای بر فراز مسند عزت مکان تو
  32. شمارهٔ ۳۵۹ای بر فراز چرخ برین بارگاه تو
  33. شمارهٔ ۳۶۹از آن دو پاره بانگشت معجزت شد ماه
  34. شمارهٔ ۳۷۹غیر از درت پناه نداریم یا نبی
  35. شمارهٔ ۳۸۶ورد منست نام تو یا مرتضی علی
  36. شمارهٔ ۳۹۹مه من بی خبر از حال دل شیدایی