غزل
- شمارهٔ ۴جان به جانان کی رسد جانان کجا و جان کجا
- شمارهٔ ۲۶مطلب و مقصود ما از دو جهان، اوست اوست
- شمارهٔ ۳۸به ره او چه غم آن را که ز جان می‌گذرد
- شمارهٔ ۶۴گه ره دیر و گهی راه حرم می‌پویم
- شمارهٔ ۷۱منم آن رند قدح نوش که از کهنه و نو
- شمارهٔ ۷۸شکست پیر مغان گر سرم به ساغر می
- شمارهٔ ۸۲شستم ز می‌در پای خم، دامن ز هر آلودگی
- شمارهٔ ۸۸زهی از رخ تو پیدا همه آیت خدایی