غزل

حزین لاهیجی

۲۵۶ شعر

غزل ۲۵۶
قصیده ۴۳
قطعه ۹
مثنوی ۸۱
رباعی ۶۴
ترکیب‌بند ۱

شمارهٔ ۱ای نام تو زینت زبان‌هاغزلیات
شمارهٔ ۷می چون سبو کشید، لب می پرست ماغزلیات
شمارهٔ ۹خواهم درین گلستان، دستوری صبا راغزلیات
شمارهٔ ۱۳شق کرده ایم پردهٔ پندار خویش راغزلیات
شمارهٔ ۱۹نهفته ام به خموشی خیال روی تو راغزلیات
شمارهٔ ۲۱نمی فتد به دل، از محشر اضطراب مراغزلیات
شمارهٔ ۲۷داغ سودای تو دارد، دل دیوانهٔ ماغزلیات
شمارهٔ ۲۹گیرد شرار عبرت، از بی بقایی ماغزلیات
شمارهٔ ۳۳ز لوح سینه ستردیم، علم فتوا راغزلیات
شمارهٔ ۳۴همسر بوالهوس مدان، عاشق پاکباز راغزلیات
شمارهٔ ۳۹دهقان نبرد حاصلی از بوم و بر ماغزلیات
شمارهٔ ۴۰زان لب شکّرفشان شوری به جان داریم ماغزلیات
شمارهٔ ۴۳شور دل‌ها بود ترانهٔ ماغزلیات
شمارهٔ ۴۸چراغان کرده ام از داغ دل، ویرانهٔ خود راغزلیات
شمارهٔ ۵۱خداوندا تسلی کن، دل امّیدواران راغزلیات
شمارهٔ ۵۷زد حلقه عشق، بر در دولتسرای ماغزلیات
شمارهٔ ۶۱درین دریای بی پایان، درین طوفان شورافزاغزلیات
شمارهٔ ۶۳صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان راغزلیات
شمارهٔ ۶۶لازم بود مکان طربناک، شیشه راغزلیات
شمارهٔ ۶۹چو لاله با چمن حسن و عشق، خوست مراغزلیات
شمارهٔ ۷۴ساقی قدحی در ده، از خود بستان ما راغزلیات
شمارهٔ ۷۵آموخت چو اشکم روش ره سپری راغزلیات
شمارهٔ ۸۲نوشیده چمن دردی جام طربش راغزلیات
شمارهٔ ۸۳به آب از آتش می داده ام خاک مصلّا راغزلیات
شمارهٔ ۸۸به سر گسترده دارد ظلّ عالی، خیل نازش راغزلیات
شمارهٔ ۱۰۰افتاده دو عالم ز نظر، دیدهٔ ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۰۲ساقی دوباره پر کن، از باده گوی ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۰۷رهی ندارم بغیرکویت، الیک رجعی، لدیک زلفاغزلیات
شمارهٔ ۱۱۰نگاه ناز او فهمید، راز سینه جوشی راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۳به آب خضر مفروش آبروی پارسایی راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۵گلرنگ اگر خواهی، این چهره زرین راغزلیات
شمارهٔ ۱۱۷در دل تنگ بود جلوهٔ جانان ما راغزلیات
شمارهٔ ۱۲۳پس از ما تیره‌روزان روزگاری می‌شود پیداغزلیات
شمارهٔ ۱۲۴مکن دشوار از تن پروری آزادی جان راغزلیات
شمارهٔ ۱۳۲نیست هوای بوستان، کنج قفس خزیده راغزلیات
شمارهٔ ۱۴۹سنگ و سفال میکده گوهر کند شرابغزلیات
شمارهٔ ۱۵۰عاشق مهجور، وصل دلستان بیند به خوابغزلیات
شمارهٔ ۱۵۱کامم چشید هر چه نگاهش عتاب داشتغزلیات
شمارهٔ ۱۵۷ساقی از ورع کیشان، مطرب از خموشان استغزلیات
شمارهٔ ۱۵۸در مجلس ما خون دل است اینکه به جام استغزلیات
شمارهٔ ۱۶۵آوازه ام از رتبه گفتار بلند استغزلیات
شمارهٔ ۱۶۸بر سر خود دهدم جا، خم پاکیزه سرشتغزلیات
شمارهٔ ۱۷۴یاری که غمی می برد از یاد، شراب استغزلیات
شمارهٔ ۱۷۶عالم تمام از رخ جانانه روشن استغزلیات
شمارهٔ ۱۷۷احساس مبدل شد و محسوس همان استغزلیات
شمارهٔ ۱۷۸صبح را لمعهٔ نور از ید بیضای دل استغزلیات
شمارهٔ ۱۸۰تلقین حجت از لب جانانم آرزوستغزلیات
شمارهٔ ۱۸۶پیغام غنچه با دم مشکل گشای کیست؟غزلیات
شمارهٔ ۱۸۸گرمی مهر، به ویرانه و آباد یکی ستغزلیات
شمارهٔ ۱۸۹حق را بطلب مسجد و میخانه کدام است؟غزلیات
شمارهٔ ۱۹۱به تن ز بادهٔ عشق تو رنگ و بو کافی ستغزلیات
شمارهٔ ۱۹۷در دل چو به یاد رخ او نور فرو ریختغزلیات
شمارهٔ ۲۰۰زانرو که زد به بلبل پرشور، پشت دستغزلیات
شمارهٔ ۲۰۳بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۰۸دل گواه است که در پرده دلارایی هستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۱عاشق حریف حملهٔ شیر دلیر نیستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۶می عشق است که عالم همه میخانهٔ اوستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۸گرتو را روی زمین خواهش ماوای خوشی ستغزلیات
شمارهٔ ۲۱۹ای تازه به دیدار تو ایمان خراباتغزلیات
شمارهٔ ۲۳۵روزی که حجت از خلق، خواهند در قیامتغزلیات
شمارهٔ ۲۳۶زاهد از ساغر شراب گریختغزلیات
شمارهٔ ۲۳۷کون و مکان به زیر نگین قناعت استغزلیات
شمارهٔ ۲۳۹هیچ معلوم نشد، دیده تماشایی کیست؟غزلیات
شمارهٔ ۲۴۷بتی دارم که دل دیوانهٔ اوستغزلیات
شمارهٔ ۲۵۰اسرار تو با زاهد و ملّا نتوان گفتغزلیات
شمارهٔ ۲۵۵تا شمع دل، افروخته بزم حضور استغزلیات
شمارهٔ ۲۵۶برهمن مذهبان زنار بندانند از مویتغزلیات
شمارهٔ ۲۵۷الهی به قربان سرگشتگانتغزلیات
شمارهٔ ۲۶۰آزادی ما از غم کونین کران داشتغزلیات
شمارهٔ ۲۶۵برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات استغزلیات
شمارهٔ ۲۸۵آسان نه به پیمانهٔ سرشار شود سرخغزلیات
شمارهٔ ۲۸۹چون نخل تو از ناز گرانبار برآیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۲طرب ای دل که یار می آیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۳صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می‌آیدغزلیات
شمارهٔ ۲۹۷سحر ز هاتف میخانه ام سروش آمدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۰شبی ز هجر تو ما را به سر نمی‌آیدغزلیات
شمارهٔ ۳۰۱عشق سرکش، به فغان، زین دل ناشاد آمدغزلیات
شمارهٔ ۳۱۱ز خاموشی دلم را پاس الفت مدعا باشدغزلیات
شمارهٔ ۳۱۳گر رخ به ما نمایی، ای خوش لقا چه باشد؟غزلیات
شمارهٔ ۳۱۷دل آزاده، باخدا باشدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۰نشان وحشی من در دل بی کینه پیدا شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۴از سبزه سبز، پشت لب جویبار شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۵درکارگاه غیب چو طرح لباس شدغزلیات
شمارهٔ ۳۲۸فقرم کجا ز جلوهٔ دنیا زبون شود؟غزلیات
شمارهٔ ۳۲۹جگر تشنه ام از لعل تو سیراب شودغزلیات
شمارهٔ ۳۳۶در دیدهٔ من غیر رخ یار نگنجدغزلیات
شمارهٔ ۳۴۲بوی زلفی به گریبان صبا ریخته اندغزلیات
شمارهٔ ۳۴۵درکشوری که مهر و وفا می فروختندغزلیات
شمارهٔ ۳۵۳اهل نظر، از آن در یکتا چه دیده اندغزلیات
شمارهٔ ۳۵۷بهار شد که چمن جام ارغوان گیردغزلیات
شمارهٔ ۳۶۱بی پا و سر ز قدر و شرف کام می بردغزلیات
شمارهٔ ۳۶۵صباحت کو که گل را بر سرم شور جنون سازد؟غزلیات
شمارهٔ ۳۷۴تهمت برق تجلی ست که بر طور زدندغزلیات
شمارهٔ ۳۷۵بیخودان بانگ اناالحق که درین دار زدندغزلیات
شمارهٔ ۳۸۰محرومی وصال تو دل را نوید بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۲طاق میخانهٔ مستان خم ابروی تو بودغزلیات
شمارهٔ ۳۸۳همّت ما مدد پیر و جوان خواهد بودغزلیات
شمارهٔ ۳۹۱آن یار بی حقیقت، پاس وفا نداردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۸نیم ز افسردگی عاشق ولی دل یاد او داردغزلیات
شمارهٔ ۳۹۹دل در خم زلف او سودای دگر داردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۰حریفان هر که را دیدیم در دل کلفتی داردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۲نکهت زلف تو را شمال نداردغزلیات
شمارهٔ ۴۰۵در دل سخت تو هر چند که جا نتوان کردغزلیات
شمارهٔ ۴۱۳سر زلفی به عالم دام کردندغزلیات
شمارهٔ ۴۱۴اشکم نمک به دامن ناسور می کندغزلیات
شمارهٔ ۴۱۸شامی که مست صبح امیدش نمی کنندغزلیات
شمارهٔ ۴۲۱ساقی بگو چکیدهٔ دل در سبو کنندغزلیات
شمارهٔ ۴۲۲کاش خضری به من بادیه پیما برسدغزلیات
شمارهٔ ۴۲۴به کف شاخ ز گل جام رسیدغزلیات
شمارهٔ ۴۲۵خفته بودم به سرم دولت بیدار رسیدغزلیات
شمارهٔ ۴۲۷بود آیا که ره مهر و وفا بگشایند؟غزلیات
شمارهٔ ۴۳۰بیان روشنی چون شمع دارم خصم جان خودغزلیات
شمارهٔ ۴۳۳تن دیده اند از من و جانم ندیده اندغزلیات
شمارهٔ ۴۳۵خدا در ماتم آسودگی شادم نگه داردغزلیات
شمارهٔ ۴۳۶دل در شکن زلفت، صبح طربی داردغزلیات
شمارهٔ ۴۳۷سرگرم فنا فکر دگر هیچ نداردغزلیات
شمارهٔ ۴۴۰مطرب ره مستی زد هشیار نباید شدغزلیات
شمارهٔ ۴۴۲به عهد بی وفایان، آشتی رنجیدنی داردغزلیات
شمارهٔ ۴۴۶دهد ساقی اگر ساغر چنین، مخمور نگذاردغزلیات
شمارهٔ ۴۴۷کجا پاس حجاب از زاهد بی‌پیر می‌آید؟غزلیات
شمارهٔ ۴۵۴خالی دمی ز درد تو این ناتوان نبودغزلیات
شمارهٔ ۴۵۸دور عذار تو، خط وجود نداردغزلیات
شمارهٔ ۴۶۳هرکس به خاک میکده مست و خراب مُردغزلیات
شمارهٔ ۴۶۸عشق تو که صد برهمن از کیش برآوردغزلیات
شمارهٔ ۴۷۵بهار اسباب شورم را به سامان کرده می آیدغزلیات
شمارهٔ ۴۷۸بر سر تربتم آن نوگل خندان آریدغزلیات
شمارهٔ ۴۸۱کی از ما چشم صورت بین مردم حال می بیند؟غزلیات
شمارهٔ ۴۸۲کی صرفه ز ما خصم سبک سر به دغا برد؟غزلیات
شمارهٔ ۴۸۴من از دل و دین باختگانم چه توان کرد؟غزلیات
شمارهٔ ۴۹۱نسیم حالت آور، پای کوبان، تردماغ آمدغزلیات
شمارهٔ ۴۹۸زاهد از حلقهٔ ما چون دگران برخیزدغزلیات
شمارهٔ ۵۰۱معشوق اگر میل وفا داشته باشدغزلیات
شمارهٔ ۵۰۴مباحث نظری مرد داد می خواهدغزلیات
شمارهٔ ۵۰۵دارم از عشق و جنون سلسله جنبانی چندغزلیات
شمارهٔ ۵۲۱خورشید بندهٔ توست، اقرار می نمایدغزلیات
شمارهٔ ۵۳۷بی تو در پیرهن نامیه، خار است بهارغزلیات
شمارهٔ ۵۳۸سبز شد خط لبّ یار، بهار است بهارغزلیات
شمارهٔ ۵۴۰من خراباتیم ای شوخ، مرا یار مگیرغزلیات
شمارهٔ ۵۴۷سحر ز بستر نسرین سبک عنان برخیزغزلیات
شمارهٔ ۵۶۴دارم ز ریزش مژه، جیب و کنار خوشغزلیات
شمارهٔ ۵۶۹بی نشانی همه شان است به عنقا مفروشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۴کرده ام خاک در میکده را بستر خویشغزلیات
شمارهٔ ۵۷۸بود یارم غم دیرینهء خویشغزلیات
شمارهٔ ۵۸۳سالک، ز سراغ ره مقصود خمش باشغزلیات
شمارهٔ ۵۸۴از چشم خویش باشد، باغ و بهار درویشغزلیات
شمارهٔ ۵۸۵سپندآسا در آتشخانه می‌رقصغزلیات
شمارهٔ ۵۸۹نی می سرود با دل پرشور در سماعغزلیات
شمارهٔ ۵۹۷همه فیض است می پرستی عشقغزلیات
شمارهٔ ۶۰۰زلف پریشان نهد، سلسله بر پای عشقغزلیات
شمارهٔ ۶۰۲چون وصل در نگنجد، هجران کجاست لایق؟غزلیات
شمارهٔ ۶۰۷چو بر سر زند شاخ، مستانه گلغزلیات
شمارهٔ ۶۱۴شدم ز توبهٔ بی صرفه در بهار خجلغزلیات
شمارهٔ ۶۱۵حاجت اگر بری، در دولتسراست دلغزلیات
شمارهٔ ۶۲۰از دیده ی دل پرده ی پندارگرفتیمغزلیات
شمارهٔ ۶۲۷برخیز سوی عالم بالا برون رویمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۲ز خود دور آن دلارا را نمی دانم نمی دانمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۳غم دنیا ندارم، در پی عقبا نمی مانمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۴ای دوست به هر منزل، همخانه تو را یابمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۵موسی صفت به داغ ظهور تو سوختیمغزلیات
شمارهٔ ۶۳۶پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۳برق آهی ز جگر در شب تاری نزدیمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۷پریشان خاطرم از همنشینان عزلتی دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۴۸نیم صورت پرست، اینجا تماشای دگر دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۰ز بس راز تو را پنهان ازین نامحرمان دارمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۳جز ذکر تو ساقی، دگر اوراد ندارمغزلیات
شمارهٔ ۶۵۸برخیز راه میکده ی عشق سرکنیمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۰برخیز که دامان سحرگاه بگیریمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۱دل را به نهانخانهٔ دیدار فرستیمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۳رفتیم و به آن قامت رعنا نرسیدیمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۴چو صنعان مشق سودا می رسانمغزلیات
شمارهٔ ۶۶۸کی راست به میزان وجود و عدم آیم؟غزلیات
شمارهٔ ۶۷۵گلستان محبت را ز دیرین عندلیبانمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۷به یاد جلوهٔ شوخی، سبک ز جا رفتمغزلیات
شمارهٔ ۶۷۹صبح آینهٔ طلعت نیکوی تو دیدیمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۱ما چاک به دامن زدهٔ تهمت عشقیمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۶عقل دور است از آن جهان که منمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۷به امّیدی که لعل جرعه‌نوشی می‌زند خونمغزلیات
شمارهٔ ۶۸۹هست چو شبنم از خودی، ننگ حجاب بر سرمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۰در غمت ترک گفتگو کردمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۵آن نرگس میگسار دیدمغزلیات
شمارهٔ ۶۹۸عشق عالی مقام را نازمغزلیات
شمارهٔ ۷۰۳ز مستی های صهبای ازل میخانهٔ خویشمغزلیات
شمارهٔ ۷۰۹ز بستر تا به کی پهلو پی تسکین بگردانمغزلیات
شمارهٔ ۷۱۳ز حیلت سازی نفس صلاح اندیش می ترسمغزلیات
شمارهٔ ۷۱۴زاهد از پای خم باده چه سان برخیزم؟غزلیات
شمارهٔ ۷۱۶به خون خود چو گل آغشته دامن تا گریبانمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۰فال فرخنده بیایید به دیدار زنیمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۲خشت خرد به روزنه قال می زنیمغزلیات
شمارهٔ ۷۲۸شد فاش ز گلبرگ لبت راز نهانمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۲خرقه را در گرو ساغر لبریز کنیمغزلیات
شمارهٔ ۷۳۴حساب از سختی آرام فرسا برنمی دارمغزلیات
شمارهٔ ۷۴۶کوتاه ماند دست تمنّا در آستینغزلیات
شمارهٔ ۷۴۷آیین عشق چیست؟ دلیرانه سوختنغزلیات
شمارهٔ ۷۵۱ز فیض آبرو سبز است، نخل مدعای منغزلیات
شمارهٔ ۷۵۵دیدی چهاکرد، غم با دل من؟غزلیات
شمارهٔ ۷۷۲ز درویشی بقا دارد دل روشن ضمیر منغزلیات
شمارهٔ ۷۷۴خارم که نیست گلشن صورت سرای منغزلیات
شمارهٔ ۷۸۷کام دلی به عالم ناپایدار کو؟غزلیات
شمارهٔ ۷۸۸ساقی می عارفانه ات کو؟غزلیات
شمارهٔ ۷۸۹جان را سپند ساز و به آتش نثار شوغزلیات
شمارهٔ ۷۹۲هله من جان جهانم، تنه ناها یاهوغزلیات
شمارهٔ ۷۹۴در ملک جسم روشنی جان به نیم جوغزلیات
شمارهٔ ۷۹۵من در میان نبودم، دل بود و یار هر دوغزلیات
شمارهٔ ۷۹۶مطلوب در لباس طلبکار آمدهغزلیات
شمارهٔ ۷۹۸دل، سیه مست به سودای تو از جا رفتهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۱از ما نهان ز فرط ظهوری، چه فایده؟غزلیات
شمارهٔ ۸۰۲روضه خلد خدایا به نکوکاران دهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۳عشق تو بانگ زد به زمین و زمان همهغزلیات
شمارهٔ ۸۰۷سحر آمد ندا ز میخانهغزلیات
شمارهٔ ۸۱۲نمی بینم کسی از آشنارویان به جا ماندهغزلیات
شمارهٔ ۸۱۹سر چه باشد که تو در راه وفا نگذاریغزلیات
شمارهٔ ۸۲۲ای عهد شکن، با تو اگر کار نبودیغزلیات
شمارهٔ ۸۲۴به قید جسم ز جان جهان چه می دانی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۲۵لوح دل را اگر از نقش دویی ساده کنیغزلیات
شمارهٔ ۸۳۰تو و زهد خشک زاهد، من و عشق و می پرستیغزلیات
شمارهٔ ۸۳۳من رند خراباتم،سر مست و خراب اولیغزلیات
شمارهٔ ۸۴۰ای سوختهٔ عشق چرا کم ز سپندی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۴۲ای کعبهٔ جان از تو کلیسای فرنگیغزلیات
شمارهٔ ۸۴۳اگر از دیده ابنای زمان مستوریغزلیات
شمارهٔ ۸۴۴کمند جذبه اش نگذاشت مجنونی به صحراییغزلیات
شمارهٔ ۸۵۱چرا ازشام زلف آن صبح تابان بر نمی آری؟غزلیات
شمارهٔ ۸۵۳خصم آسودگیم، ای غم جانان مددیغزلیات
شمارهٔ ۸۵۵تا شکن از دور روزگار نیابیغزلیات
شمارهٔ ۸۵۷خواست شاهد می پرستم، یللیغزلیات
شمارهٔ ۸۵۸دوشینه دلم داشت به یاد تو سرودیغزلیات
شمارهٔ ۸۶۱به قید آب وگل ای جان ناتوان چونی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۶۲حین طفت حول الحی اذ مررت بالجانیغزلیات
شمارهٔ ۸۶۳برده ست غمت، دست و دل ازکار، کجایی؟غزلیات
شمارهٔ ۸۷۷حیران لقایی شدم امروزکه دانیغزلیات
شمارهٔ ۸۷۸ز عاشق شکوه ای جز مهر ورزیدن نمی دانیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۴مست صهبای الستم یللیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۵بدا ما قد بدا فی الحبّ من بیداءِ اشواقیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۶نمی ماند به مصر از پیرهن، جز تهمت چاکیغزلیات
شمارهٔ ۸۸۸در دیده و دل، از دل و از دیده جداییغزلیات
شمارهٔ ۸۹۰ای ناله، خوشا بخت رسایی که تو داریغزلیات
شمارهٔ ۸۹۲چو فرهاد ار به تیغ بیستون مردانه آویزیغزلیات
شمارهٔ ۸۹۴خاطر از دردسر بیهده آزاده کنیغزلیات
شمارهٔ ۸۹۸گر سینه شود سینا، بی تاب و توانستیغزلیات
شمارهٔ ۹۰۵خاصان تمام مستند، ساقی صلای عامیغزلیات
شمارهٔ ۹۰۸ای از شرار عشق تو هر سینه آتشخانه‌ایغزلیات
شمارهٔ ۴۹نباشد ناقه ای جز شوق، مجنون الهی راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۳با اشک روان، قطره زنان است دل ماغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۸به ما مگذار ساقی، تقوی دیرینهٔ ما راغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۰۹نشئهٔ فیض، در آب و گِل درویشان استغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۴روشن از حیرت دل شد که دلارایی هستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۱۶طوفان فتنه است و کسی دستگیر نیستغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۴۸نقاب آنجا که از رخسارهٔ جانانه برخیزدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۸تن سختی کشم چون در خروش آید، روان رقصدغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۲۹ساغر ای عشق به اندازهٔ مخمور بیارغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۳زبان و سود، شد در عشق بی پروا فراموشمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۷۸بیهوده نگشتم به سراپای دو عالمغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹۱باده بیار و هوش را، از سر ما روانه کنغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۳صبح است و عزم کوی خرابات کرده‌ایغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۱۶من بلبلم و گلبن من یار منستیغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴۱نی می دهد از اصل مقامات صداییغزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۴۲بنواخت نی را، لبهای ناییغزلیات ناتمام