محتشم — شعر آئینی و عرفانی؛ ساده و خوانا · mohtashamkashani.com
- شمارهٔ ۱نواب کز و نیم مه و سال جدا
- شمارهٔ ۲ای کرده قدوم تو سرافراز مرا
- شمارهٔ ۳ای نورده آیینهٔ احساس مرا
- شمارهٔ ۴گفتند ز حادثات این دیر خراب
- شمارهٔ ۸ای قصرِ بلندِ آسمان پیشِ تو پست
- شمارهٔ ۹آصف که مهین سوادِ اقلیمِ بقاست
- شمارهٔ ۱۲خانی که سپهرش به سجود آمده است
- شمارهٔ ۱۴این عید حضور خان چو ملک افروزست
- شمارهٔ ۱۸گردون که به امر کن فکان چاکرتست
- شمارهٔ ۱۹آن فتنه که در سربلند افسرتوست
- شمارهٔ ۲۰سلطان جهان که ماه تا ماهی ازوست
- شمارهٔ ۲۲ای گشته وثاق کمترین مولایت
- شمارهٔ ۲۳خسرومنشی که دور خواندش فرهاد
- شمارهٔ ۲۴فرهاد ز کوه کندن بی‌بنیاد
- شمارهٔ ۲۵خورشید سپهر سر بلندی بهزاد
- شمارهٔ ۲۶آزار تو دور از تن زیبای تو باد
- شمارهٔ ۲۷بی‌تحفه نبرد اگرچه زین خسته نهاد
- شمارهٔ ۲۸در عهد تو کامرانی خواهم کرد
- شمارهٔ ۳۰خواهمچو جزا طرح عقاب اندازد
- شمارهٔ ۳۵آن خسرو فرهاد لقب کز ره جود
- شمارهٔ ۳۶عفوی که ز اندازه بدر خواهد بود
- شمارهٔ ۳۷این بنده که ملک نظم پیوستش بود
- شمارهٔ ۳۸آن ابر عطا که حاتمش کرده سجود
- شمارهٔ ۴۶ای صید سگ شیر شکار تو پلنگ
- شمارهٔ ۴۸می‌کرد چو سکه حی صاحب تنزیل
- شمارهٔ ۴۹در تکیه‌گه واسع این بزم جلیل
- شمارهٔ ۵۰از ملک ملوک ما درین بیت جلیل
- شمارهٔ ۵۱این ساعی اگرچه باشد از حسن قلیل
- شمارهٔ ۵۲آن راه که از حال سهیلی است جمیل
- شمارهٔ ۵۳المنة لله که از سعی جمیل
- شمارهٔ ۵۵بر پیکر آن سرور خورشید علم
- شمارهٔ ۵۶ای نام تو در هر لغتی ذکر انام
- شمارهٔ ۵۷ای درگه خاصت از شرف کعبه عام
- شمارهٔ ۶۴دارد ز خدا خواهش جنات نعیم
- شمارهٔ ۶۷از لطف تو سهل است کرم ورزیدن
- شمارهٔ ۷۲ای شیخ که هست دایم از نخوت تو
- شمارهٔ ۷۳گفتم چو رسد کوکبهٔ دولت تو
- شمارهٔ ۷۴هرچند که بهر پاس جمیعت تو
- شمارهٔ ۷۵لی شیر فلک اسیر صیادی تو
- شمارهٔ ۷۸ای خامه ورق چون به مداد آرائی
- شمارهٔ ۸۱از الفت درد اگرچه کلفت داری
- شمارهٔ ۸۳عید آمد و بانگ نوبت سلطانی
- شمارهٔ ۸۴هر نجم که بر فلک رود ز آیت وی
- شمارهٔ ۸۵ای شمع سراپردهٔ شاهنشاهی