غزل

نیر تبریزی

۴۲ شعر

  1. شمارهٔ ۱۲وداع جناب سکینه با جناب علی اکبرالوداع ای سرو ناز گلشن جان الوداعلآلی منظومه
  2. شمارهٔ ۱۷ایضااگر صبح قیامت را شبی هست آن شب است امشبلآلی منظومه
  3. شمارهٔ ۲چشمت به غمزه کشت دو صد بیگناه راغزلیات
  4. شمارهٔ ۳بستی برشته سر مو پای و دست ماغزلیات
  5. شمارهٔ ۴بجان دوست که از درمران گدائی راغزلیات
  6. شمارهٔ ۱۶گیرم اندر دل پر درد هزاران غم از اوستغزلیات
  7. شمارهٔ ۱۷چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستغزلیات
  8. شمارهٔ ۲۲لوحش الله صنما این چه دهان است و لب استغزلیات
  9. شمارهٔ ۲۳گر باده کشانرا طرب از باده ناب استغزلیات
  10. شمارهٔ ۳۴ز غمت خون دلی نیست که در جامم نیستغزلیات
  11. شمارهٔ ۳۹آنرا که بپای تو سهی سرو سری نیستغزلیات
  12. شمارهٔ ۴۲چند عمر اندر پی آب سکندر بگذردغزلیات
  13. شمارهٔ ۴۴آن نه مست است که می خورد و ببازار افتادغزلیات
  14. شمارهٔ ۴۹دودی ز آهم ار بدرون نی اوفتدغزلیات
  15. شمارهٔ ۵۱نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشدغزلیات
  16. شمارهٔ ۵۲ساقی مجلس گشود زلف سمن سودغزلیات
  17. شمارهٔ ۵۶یاد موی توام از دیده به در می‌نرودغزلیات
  18. شمارهٔ ۵۷زلف به ملک حسن به سر تا کله نهادغزلیات
  19. شمارهٔ ۵۹خیل خیال تست که بر چشم ما رودغزلیات
  20. شمارهٔ ۶۵جز دل ما که ز یاد تو به پرواز آیدغزلیات
  21. شمارهٔ ۷۰نه من از تنگی دام است که در فریادمغزلیات
  22. شمارهٔ ۷۱خیز تا معتکف خانهٔ خمار شویمغزلیات
  23. شمارهٔ ۷۵افسرده دلان شورت نادیده بسر داردغزلیات
  24. شمارهٔ ۷۹در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شودغزلیات
  25. شمارهٔ ۸۷بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیرغزلیات
  26. شمارهٔ ۸۹نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگرغزلیات
  27. شمارهٔ ۹۲ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریشغزلیات
  28. شمارهٔ ۹۳گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشغزلیات
  29. شمارهٔ ۹۶عاشق که رنج عشق نداند ز راحتشغزلیات
  30. شمارهٔ ۹۸دل من کنعان است و چاه سینهٔ زندانشغزلیات
  31. شمارهٔ ۱۰۸می بنالم که بسر وقت رسد صیادمغزلیات
  32. شمارهٔ ۱۰۹خیز تا معتکف خانه خمار شویمغزلیات
  33. شمارهٔ ۱۱۱به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارمغزلیات
  34. شمارهٔ ۱۱۶من ای حریف نه مرد شراب گلگونمغزلیات
  35. شمارهٔ ۱۱۷خون شد دل از علایق ناسوت کثرتمغزلیات
  36. شمارهٔ ۱۲۱ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنغزلیات
  37. شمارهٔ ۱۲۳بگذار تا بماند چشمم به رهگذارانغزلیات
  38. شمارهٔ ۱۲۵دلا گر گوهر مقصود خواهی دیده دریا کنغزلیات
  39. شمارهٔ ۱۳۵امشب اگر ای نائی آهنگ دگر داریغزلیات
  40. شمارهٔ ۱۳۶دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتیغزلیات
  41. شمارهٔ ۱۴۲شبی پرسیدم از خلوت نشینیغزلیات
  42. شمارهٔ ۱۴۴من خود مجرّد از همه نام و نشانمیغزلیات