محتشم — شعر آئینی و عرفانی؛ ساده و خوانا · mohtashamkashani.com
- شمارهٔ ۹ساقیا می ده که جز می نشکند پرهیز را
- شمارهٔ ۲۲ما باز دگرباره برستیم ز غم‌ها
- شمارهٔ ۲۴از آن می خوردن عشقست دایم کار من هر شب
- شمارهٔ ۲۹از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست
- شمارهٔ ۳۰ای مسلمانان مرا در عشق آن بت غیرت‌ست
- شمارهٔ ۳۶بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراست
- شمارهٔ ۴۰راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکل‌ست
- شمارهٔ ۵۷عشقْ بازیچه و حکایت نیست
- شمارهٔ ۵۸ای پسر! عشق را بدایت نیست
- شمارهٔ ۵۹هرکه را دردِ بی‌نهایت نیست
- شمارهٔ ۶۰چون درد عاشقی به جهان هیچ درد نیست
- شمارهٔ ۶۸عشق ازین معشوقگان بی وفا دل بر گرفت
- شمارهٔ ۶۹هر آن روزی که باشم در خرابات
- شمارهٔ ۷۰تا سوی خرابات شد آن شاه خرابات
- شمارهٔ ۷۱چه خواهی کرد قرایی و طامات
- شمارهٔ ۷۲نخواهم من طریق و راه طامات
- شمارهٔ ۷۵رازی ز ازل در دل عشاق نهانست
- شمارهٔ ۷۶راه فقر است ای برادر فاقه در وی رفتن است
- شمارهٔ ۷۸اندر دل من عشق تو چون نور یقین است
- شمارهٔ ۷۹شور در شهر فکند آن بت زُنّارپرست
- شمارهٔ ۸۰در کوی ما، که مسکنِ خوبان سعتری‌ست
- شمارهٔ ۸۱ای سنایی خواجگی در عشق جانان شرط نیست
- شمارهٔ ۸۲هر که در راه عشق صادق نیست
- شمارهٔ ۸۴در دل آن را که روشنایی نیست
- شمارهٔ ۸۷معشوق به سامان شد تا باد چنین باد
- شمارهٔ ۹۳ایام چو من عاشق جانباز نیابد
- شمارهٔ ۹۶آنکس که ز عاشقی خبر دارد
- شمارهٔ ۹۸آنرا که خدا از قلم لطف نگارد
- شمارهٔ ۱۲۰از دوست به هر جوری بیزار نباید شد
- شمارهٔ ۱۲۱دل به تحفه هر که او در منزل جانان کشد
- شمارهٔ ۱۲۲ما را ز مه عشق تو سالی دگر آمد
- شمارهٔ ۱۳۳از هر چه گمان برد دلم یار نه آن بود
- شمارهٔ ۱۳۴نور تا کیست که آن پردهٔ روی تو بود
- شمارهٔ ۱۳۵با او دلم به مهر و مودت یگانه بود
- شمارهٔ ۱۳۷هر زمان از عشقت، ای دلبر! دل من خون شود
- شمارهٔ ۱۴۰تا رقم عاشقی در دلم آمد پدید
- شمارهٔ ۱۴۲اقتدا بر عاشقان کن گر دلیلت هست درد
- شمارهٔ ۱۴۳معشوق مرا ره قلندر زد
- شمارهٔ ۱۴۵هر که در کوی خرابات مرا بار دهد
- شمارهٔ ۱۴۶دوش ما را در خراباتی شب معراج بود
- شمارهٔ ۱۴۷هر که در عاشقی تمام بود
- شمارهٔ ۱۴۸هر که در بند خویشتن نبود
- شمارهٔ ۱۴۹هر کو به راه عاشقی اندر فنا شود
- شمارهٔ ۱۵۰هر کو به خرابات مرا راه نماید
- شمارهٔ ۱۵۱جمع خراباتیان! سوزِ نفس کم کنید
- شمارهٔ ۱۵۳بیهوده چه نشینید اگر مرد مصافید
- شمارهٔ ۱۵۶ای من غلام عشق که روزی هزار بار
- شمارهٔ ۱۶۰ای سنایی خیز و در ده آن شراب بی‌خمار
- شمارهٔ ۱۷۷ای سنایی کفر و دین در عاشقی یکسان شمر
- شمارهٔ ۱۸۱سکوت معنویان را بیا و کار بساز
- شمارهٔ ۱۸۳تا جایزی همی نشناسی ز لایجوز
- شمارهٔ ۱۸۴دلبر من عین کمالست و بس
- شمارهٔ ۱۸۵چون تو نمودی جمال عشق بتان شد هوس
- شمارهٔ ۱۹۰ای سنایی دل بدادی، در پی دلدار باش
- شمارهٔ ۱۹۱ای دل اندر نیستی چون دم زنی خمّار باش
- شمارهٔ ۱۹۴ای سنایی جان ده و در بند کام دل مباش
- شمارهٔ ۲۱۲خویشتن‌داری کنید ای عاشقان! با درد عشق
- شمارهٔ ۲۱۳تا دل من صید شد در دام عشق
- شمارهٔ ۲۱۴از حل و از حرام گذشتست کام عشق
- شمارهٔ ۲۲۶بستهٔ یار قلندر مانده‌ام
- شمارهٔ ۲۲۹دگر بار ای مسلمانان به قلاشی در افتادم
- شمارهٔ ۲۳۰تا من به تو ای بت اقتدی کردم
- شمارهٔ ۲۳۲ما عاشق همت بلندیم
- شمارهٔ ۲۳۳خیز تا ما یک قدم بر فرق این عالم زنیم
- شمارهٔ ۲۳۴خیز تا بر یاد عشق خوبرویان می زنیم
- شمارهٔ ۲۳۶خیز تا در صف عقل و عافیت جولان کنیم
- شمارهٔ ۲۴۷چو آمد روی بر رویم که باشم من که من باشم
- شمارهٔ ۲۵۱چو دانستم که گردنده‌ست عالم
- شمارهٔ ۲۵۳در راه عشق ای عاشقان خواهی شفا خواهی الم
- شمارهٔ ۲۵۴مسلم کن دل از هستی مسلم
- شمارهٔ ۲۶۸بی صحبت تو جهان نخواهم
- شمارهٔ ۲۷۱لبیک زنان عشق ماییم
- شمارهٔ ۲۷۲خورشید تویی و ذره ماییم
- شمارهٔ ۲۷۵از پی تو ز عدم ما به جهان آمده‌ایم
- شمارهٔ ۲۷۷تا ما به سر کوی تو آرام گرفتیم
- شمارهٔ ۲۷۸چشم روشن بادمان کز خود رهایی یافتیم
- شمارهٔ ۲۸۱ما فوطه و فوطه پوش دیدیم
- شمارهٔ ۲۸۸گرچه از جمع بی نیازانیم
- شمارهٔ ۲۹۲سنایی را یکی برهان ز ننگ و نام جان ای جان
- شمارهٔ ۲۹۷عاشقی گر خواهد از دیدار معشوقی نشان
- شمارهٔ ۲۹۹چنگ در فتراک عشق هیچ بت رویی مزن
- شمارهٔ ۳۰۰جام را نام ای سنایی گنج کن
- شمارهٔ ۳۰۲خانهٔ طامات عمارت مکن
- شمارهٔ ۳۰۳قومی که به افلاس گراید دل ایشان
- شمارهٔ ۳۰۶همه جانست سر تا پای جانان
- شمارهٔ ۳۱۱ای به راه عشق خوبان گام بر میخواره زن
- شمارهٔ ۳۱۲ای سنایی در ره ایمان قدم هشیار زن
- شمارهٔ ۳۱۳ای برادر در ره معنی قدم هشیار زن
- شمارهٔ ۳۱۴ای هوایی یار یک ره تو هوای یار زن
- شمارهٔ ۳۱۶عاشقا! قفل تجرد بر درِ آمال زن
- شمارهٔ ۳۱۷خیز ای بت و در کوی خرابی قدمی زن
- شمارهٔ ۳۲۲ایا معمار دین اول دل و دین را عمارت کن
- شمارهٔ ۳۲۸ساقیا برخیز و می در جام کن
- شمارهٔ ۳۳۳ای دل ار مولای عشقی یاد سلطانی مکن
- شمارهٔ ۳۳۵ای نموده عاشقی بر زلف و چاک پیرهن
- شمارهٔ ۳۵۹ای گشته ز تابش صفای تو
- شمارهٔ ۳۷۷ای سنایی خیز و بشکن زود قفل میکده
- شمارهٔ ۳۸۵عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره‌ای
- شمارهٔ ۳۹۵بتا پای این ره نداری چه پویی
- شمارهٔ ۴۰۶ای راه تو را دلیل دردی
- شمارهٔ ۴۰۷تا معتکف راه خرابات نگردی
- شمارهٔ ۴۱۴در ره‌روی عشق چه میری چه اسیری
- شمارهٔ ۴۱۵عشق و شراب و یار و خرابات و کافری
- شمارهٔ ۴۱۹ای سنایی چو تو در بند دل و جان باشی
- شمارهٔ ۴۲۱به درگاه عشقت چه نامی چه ننگی
- شمارهٔ ۴۲۶ای زبدهٔ راز آسمانی
- شمارهٔ ۴۲۸گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی