واعظ قزوینی
میرزا محمد رفیع‌الدین واعظ قزوینی
فقیه، واعظ و شاعر روزگار صفویه. در ۱۰۲۷ قمری در قزوین زاده شد و به‌سبب شهرتش در وعظ و خطابه «واعظ» را تخلص گرفت. کتاب ابواب الجنان از اوست. در ۱۰۹۰ قمری در قزوین درگذشت. در این سایت فقط اشعار آیینی او آمده است: ستایش خدا، مناجات، و مدح و مرثیهٔ پیامبر (ص) و اهل بیت (ع)؛ غزل‌های پند و زهد و عاشقانه‌اش وارد نشده‌اند.
آثار
اشعار بر اساس قالب
اشعار این شاعر در فهرست موضوعی
- مناجات و دعا ۱۴
- توسل و استغاثه ۳
- توحید و ستایش خدا ۶
- عشق الهی ۲
- محرم و عاشورا ۲
- ماه رمضان و شبهای قدر ۲
- شهادتها ۲
- پیامبر اکرم (ص) ۵
- امیرالمؤمنین علی (ع) ۸
- حضرت فاطمه (س) ۳
- امام حسن مجتبی (ع) ۴
- امام حسین (ع) ۴
- امام سجاد (ع) ۳
- امام باقر (ع) ۳
- امام صادق (ع) ۳
- امام کاظم (ع) ۳
- امام رضا (ع) ۵
- امام جواد (ع) ۳
- امام هادی (ع) ۳
- امام حسن عسکری (ع) ۲
- امام زمان (عج) ۳