محتشم — شعر آئینی و عرفانی؛ ساده و خوانا · mohtashamkashani.com
- شمارهٔ ۱ای عشق تو آتش زده در خرمن جانها
- شمارهٔ ۲یا غایة المقاصد یا منتهی المنی
- شمارهٔ ۳ای ماه برون آمده از مشرق بطحا
- شمارهٔ ۴از خود فنا نگشته نیابی بحق بقا
- شمارهٔ ۵وقت نماز ز عشق شنیدم عجب ندا
- شمارهٔ ۶برابر طور عشق ای دل ببین نور تجلی را
- شمارهٔ ۷اگر از چهره ذاتش برافتد برده اسما
- شمارهٔ ۸تا نقاب از مه رخسار تو برداشت صبا
- شمارهٔ ۹عاشق و رند و بیخودم تن تللا تلا تلا
- شمارهٔ ۱۰پیش از بنای دیر جهان دیر سالها
- شمارهٔ ۱۱می نماید هر زمان حسن دگر دلدار ما
- شمارهٔ ۱۲گر وصال دوست میخواهی دلا
- شمارهٔ ۱۳در باز شد ز میکده ناموس و نام را
- شمارهٔ ۱۴بهوای روی جانان دل و جان ماست شیدا
- شمارهٔ ۱۵ای دوست نقاب زلف بگشا
- شمارهٔ ۱۶تا جان مرا شد بغم عشق تولا
- شمارهٔ ۱۷ما می پرست یار و جهان می پرست ما
- شمارهٔ ۱۸کونین قطره ایست ز دریای ذات ما
- شمارهٔ ۱۹ای شاهبازکبریا زین ظلمت آباد هوا
- شمارهٔ ۲۰جامه بیگانگی پوشید یار آشنا
- شمارهٔ ۲۱افتخار ما به فقرست و فنا
- شمارهٔ ۲۲هر نفس آید صدای عشق کای عاشق درآ
- شمارهٔ ۲۳بردار ای صبا ز جمالش نقاب را
- شمارهٔ ۲۴چون جلوه روی تو برونست ز احصا
- شمارهٔ ۲۵تا حسن تو بنمود رخ از جمله اشیا
- شمارهٔ ۲۶جانا ز چین زلف گشا پیچ‌وتاب‌ها
- شمارهٔ ۲۷تا جان ما گذشت ازین قیل و قال‌ها
- شمارهٔ ۲۸عارف اسرار پنهانیم ما
- شمارهٔ ۲۹ز خورشید جمال عالم آرا
- شمارهٔ ۳۰ای پرتو جمال تو نورالیقین ما
- شمارهٔ ۳۱زد خیمه شاه عشق بصحرای جان ما
- شمارهٔ ۳۲ای رخ چون گلشن تو روضه رضوان ما
- شمارهٔ ۳۳ای بدیدار تو روشن دیده گریان ما
- شمارهٔ ۳۴عاشقیم و مست صهبای لقا
- شمارهٔ ۳۵جمال یار می بینم ز روی صورت و معنی
- شمارهٔ ۳۶ای روی چو خورشیدت تابان ز همه اشیا
- شمارهٔ ۳۷ای ذات تو ظاهر شده بر صورت اسما
- شمارهٔ ۳۸ای حسن ترا عالم و آدم شده مجلا
- شمارهٔ ۳۹دو عالم خواه زیر و خواه بالا
- شمارهٔ ۴۰مست و خرابم ساقیا در بازکن میخانه را
- شمارهٔ ۴۱ساقی بده می که بود مستیش فنا
- شمارهٔ ۴۲دل بسته بزلف یار بادا
- شمارهٔ ۴۴میرسد هر دم بعاشق صد جفا
- شمارهٔ ۴۶وقد کنتم و مامعکم من الا کوان ماکانا
- شمارهٔ ۴۷فی هواکم صارقلبی هایما
- شمارهٔ ۴۸گر وصال دوست خواهی در ره او شو فنا
- شمارهٔ ۴۹ساقی بیا که موسم عیش آمد و طرب
- شمارهٔ ۵۰من نخواهم شادی و عیش و طرب
- شمارهٔ ۵۱یارم از خانه برون آمد سرمست و خراب
- شمارهٔ ۵۲ای منکسف ز تاب جمال تو آفتاب
- شمارهٔ ۵۳ایهاالحیران فی وجه الحبیب
- شمارهٔ ۵۴مائیم ترا همیشه طالب
- شمارهٔ ۵۵ریزد مدام ساقی جانها شراب ناب
- شمارهٔ ۵۶تا بکی باشد نهان خورشید رویت در حجاب
- شمارهٔ ۵۷عالم چو سایه، نور رخت هست آفتاب
- شمارهٔ ۵۸ای در انوار جمالت گشته شیدا شیخ و شاب
- شمارهٔ ۵۹هر زمان نقشی نماید حسن دوست
- شمارهٔ ۶۰عشق توچاره ساز دل بیقرار ماست
- شمارهٔ ۶۱هرکس که از جفای غم عشق خایفست
- شمارهٔ ۶۲چون مظهرِ حسنِ تو رخِ ماه رُخانست
- شمارهٔ ۶۳قبله حاجات ما کوی خرابات آمده‌ست
- شمارهٔ ۶۴وهومعکم زین معیت حق چه خواست
- شمارهٔ ۶۵هرکه از درد و غم عشق تو دل افگارنیست
- شمارهٔ ۶۶چیست عالم جلوه گاه حسن دوست
- شمارهٔ ۶۷دلم ز شوق رخت بی سرو سامان است
- شمارهٔ ۶۸باکوی تو از روضه رضوان نتوان گفت
- شمارهٔ ۶۹با روی تو از جنت اعلی نتوان گفت
- شمارهٔ ۷۰یار ماباماست از ماکی جداست
- شمارهٔ ۷۱بنمود حسن دوست ز ما آنچنانکه هست
- شمارهٔ ۷۲از مطرب جمال تو آفاق پر صداست
- شمارهٔ ۷۳چه یارست و چه جان دلنوازست
- شمارهٔ ۷۴صیت جمال روی تو عالم فروگرفت
- شمارهٔ ۷۵(در مقام لی مع الله سیر نیست
- شمارهٔ ۷۶جان طالب جمال دلفروز یار ماست
- شمارهٔ ۷۷بما پیداست حسن طلعت ذات
- شمارهٔ ۷۸معشوق باز و رندم و قلاش و می پرست
- شمارهٔ ۷۹تعالی الله رویست و جمالست
- شمارهٔ ۸۰عشق ورزی مذهب ودین منست
- شمارهٔ ۸۱تا نقاب زلف از روی تو دور افتاده است
- شمارهٔ ۸۲خواهی که دیده باز کنی بر جمال دوست
- شمارهٔ ۸۳جهان از پرتو روی تو پیداست
- شمارهٔ ۸۴از آفتاب روی تو عالم پر از ضیاست
- شمارهٔ ۸۵مرادم وصل یار نازنین است
- شمارهٔ ۸۶روز فراق اگر ز قیامت علامت است
- شمارهٔ ۸۷هرکه از سر عشق آگاهست
- شمارهٔ ۸۸هرگز نبود حسن ترا مبداء و غایت
- شمارهٔ ۸۹ذرات کون پرتو خورشید مطلق است
- شمارهٔ ۹۰چون کون مکان بتو عیانست
- شمارهٔ ۹۱بقید زلف تا جانم اسیر است
- شمارهٔ ۹۲آفتاب روی تو تابان شدست
- شمارهٔ ۹۳ای جمله جهان شیفته حسن و جمالت
- شمارهٔ ۹۴اسیر عشق تو از هردوکون آزاد است
- شمارهٔ ۹۵ای آفتاب ذات تو تابنده از صفات
- شمارهٔ ۹۶در حسن چون رخت بجهان آفتاب نیست
- شمارهٔ ۹۷زمهر روی تو هر ذره ماه تابانست
- شمارهٔ ۹۸امید من به لطف عمیم تو واثق است
- شمارهٔ ۹۹در بزم وصل یار مرا گرچه بارنیست
- شمارهٔ ۱۰۰مستیم تا ابد شده از بیخودی ز دست
- شمارهٔ ۱۰۱دل ز بند غم دمی آزاد نیست
- شمارهٔ ۱۰۲از حسن عالم گیراو کونین پرغوغاشدست
- شمارهٔ ۱۰۳در سویدای دلم سودای عشقش جا گرفت
- شمارهٔ ۱۰۴خورشید رخت از همه ذرات چو پیداست
- شمارهٔ ۱۰۵دلم با دوست دایم در وصالست
- شمارهٔ ۱۰۶جهان عکس رخ مه پیکر ماست
- شمارهٔ ۱۰۷خیل غمت بجور و جفا ملک جان گرفت
- شمارهٔ ۱۰۸یارب ز چه روروی تو در پرده نهانست
- شمارهٔ ۱۰۹خورشید رخت از همه ذرات عیانست
- شمارهٔ ۱۱۰درد تو دوای دل و هم مرهم جانست
- شمارهٔ ۱۱۱ای جمالت گشته پیدا از نقاب کاینات
- شمارهٔ ۱۱۲گنج اسرار یقین در کنج خلوت حاصلست
- شمارهٔ ۱۱۳بقید زلف تو جانم عجب گرفتارست
- شمارهٔ ۱۱۴بی جمال روی تو دل را حیاتی هست نیست
- شمارهٔ ۱۱۵با خیال زلف تو در خلوت تارم خوشست
- شمارهٔ ۱۱۶ازپرتو جمال تو عالم منورست
- شمارهٔ ۱۱۷ای مصحف جمال تو اوراق کاینات
- شمارهٔ ۱۱۸گر مهر فاحببت بذرات نه ساریست
- شمارهٔ ۱۱۹جان ما عاشق سروقد جانانه شدست
- شمارهٔ ۱۲۰شفای این دل بیمار جز لقای تو نیست
- شمارهٔ ۱۲۱نیست ما را هیچ فکری جز لقای روی دوست
- شمارهٔ ۱۲۲دایما درد تو همراه منست
- شمارهٔ ۱۲۳بیا جانا که بی تو جان خرابست
- شمارهٔ ۱۲۴گردیدن گردون یقین از عشق جانان بوده است
- شمارهٔ ۱۲۵روی تو ظاهرست بعالم نهان کجاست
- شمارهٔ ۱۲۶روی چو مهت کاینه جان و جهانست
- شمارهٔ ۱۲۷رند و قلاشیم و مست و می پرست
- شمارهٔ ۱۲۸میخانه از لعل لب تو پرشرو شور است
- شمارهٔ ۱۲۹مهر روی تو که تابان ز همه ذراتست
- شمارهٔ ۱۳۰ای نهان خورشید ذات تو در ابر کاینات
- شمارهٔ ۱۳۱تا نقد دارضرب معارف کلام ماست
- شمارهٔ ۱۳۲تا که خورشید جمال از برج رویت طالعست
- شمارهٔ ۱۳۳حسن خوبان جهان عکس رخ زیبای اوست
- شمارهٔ ۱۳۴مقبل کسی که شادی وصل تو دیده است
- شمارهٔ ۱۳۵ای که کوی یارمیجویی دو عالم کوی اوست
- شمارهٔ ۱۳۶جانا بیا که صحبت جانانم آرزوست
- شمارهٔ ۱۳۷ما ز جام باده عشقیم مخمورالست
- شمارهٔ ۱۳۸ای ز خورشید جمالت گشته روشن کاینات
- شمارهٔ ۱۳۹تا بعشق تو جان گرفتارست
- شمارهٔ ۱۴۰عاشقان را در طریق عشق حالی دیگرست
- شمارهٔ ۱۴۱هرکه عاشق نیست مرد کار نیست
- شمارهٔ ۱۴۲آنکه پنهان دل ز مردم می برد پیداست کیست
- شمارهٔ ۱۴۳زاد راه عاشقان سوز و نیاز و زاریست
- شمارهٔ ۱۴۴با غم معشوق ما را کارهاست
- شمارهٔ ۱۴۵صورت یاربخواب امد و در گوشم گفت
- شمارهٔ ۱۴۶دو عالم غرق انوار تجلی است
- شمارهٔ ۱۴۷گشت تابان مهر ذاتش از صفات
- شمارهٔ ۱۴۸پیش عارف که ز آفات طریق اگاهست
- شمارهٔ ۱۴۹هرکه او پیوسته با یاد خداست
- شمارهٔ ۱۵۰از شوق رخت در همه جا غلغله هست
- شمارهٔ ۱۵۱جمله عالم رو بما دارند و مارا روبدوست
- شمارهٔ ۱۵۲دل را بجمال رخ تو مهر تولاست
- شمارهٔ ۱۵۳هر دل که از کدورت طبع و هوا برست
- شمارهٔ ۱۵۴بختم مدد نداد که بینم وصال دوست
- شمارهٔ ۱۵۵ای برده سبق از همه خوبان به ملاحت
- شمارهٔ ۱۵۶دل را که داغ عشق ندارد نشان کجاست
- شمارهٔ ۱۵۷ای بیخبر از حالت رندان خرابات
- شمارهٔ ۱۵۸تا یار پرده از رخ چون ماه برگرفت
- شمارهٔ ۱۵۹تا که خورشید جمالت بجهان تابان گشت
- شمارهٔ ۱۶۰درد بی درمان بعالم دردماست
- شمارهٔ ۱۶۱مانیستیم و هستی ما هستی خداست
- شمارهٔ ۱۶۲ای دل دیوانه تاکی بیخودیها کردنت
- شمارهٔ ۱۶۳ای طلعت تو مطلع انوار سعادات
- شمارهٔ ۱۶۴عالم چو نقش موج ببحر وجود اوست
- شمارهٔ ۱۶۶اسرار یقین را بگمانی شده باحث
- شمارهٔ ۱۶۷دوستانم باز خواهد گشت یارم الغیاث
- شمارهٔ ۱۶۸این حیله سازی فلک کینه دار هیچ
- شمارهٔ ۱۶۹جان ما را در ازل دادند با عشق امتزاج
- شمارهٔ ۱۷۰گر نداند درد عشق دوست را عاشق فلاح
- شمارهٔ ۱۷۱با درد عشق جانان درمان چه کار دارد
- شمارهٔ ۱۷۲از شاهد و می گر خبری هست بگوئید
- شمارهٔ ۱۷۳دوشم از میخانه پیر میکده آواز داد
- شمارهٔ ۱۷۴زان پیشتر که دور جهان را مدار بود
- شمارهٔ ۱۷۵از قید غم جهان شد آزاد
- شمارهٔ ۱۷۶ساقی چه شد که جمله جهان می پرست شد
- شمارهٔ ۱۷۷جانم اسیر دام سر زلف یار شد
- شمارهٔ ۱۷۸بیا که یار ز رخسار پرده را بگشود
- شمارهٔ ۱۷۹دل ما وایه روی تو دارد
- شمارهٔ ۱۸۰ره روانی که راه حق پویند
- شمارهٔ ۱۸۱عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کند
- شمارهٔ ۱۸۲زهی جمال و ملاحت که یار ما دارد
- شمارهٔ ۱۸۳جان ما بربست رخت و سوی جانان می‌رود
- شمارهٔ ۱۸۴چون سوز عشقت پایان ندارد
- شمارهٔ ۱۸۵چو حسن روی او جلوه گری کرد
- شمارهٔ ۱۸۶از ما سخن کشف و کرامات مپرسید
- شمارهٔ ۱۸۷چون از ازل نصیبه ما عشق یار بود
- شمارهٔ ۱۸۸چون جمال دوست خود را جلوه داد
- شمارهٔ ۱۸۹یارم چو ز رخ نقاب بگشود
- شمارهٔ ۱۹۰تا نقاب از مهر رویش دور شد
- شمارهٔ ۱۹۱هر لحظه بروئی دگر آن روی نماید
- شمارهٔ ۱۹۲مهر رخسارت ز ذرات جهان پیدا بود
- شمارهٔ ۱۹۳تا بکفر زلف تو جان مرا اقرار شد
- شمارهٔ ۱۹۴چو خورشید جمالت روی بنمود
- شمارهٔ ۱۹۵چو مهر جمال تو در جلوه بود
- شمارهٔ ۱۹۶خوش وقت عاشقان که بمعشوق همبرند
- شمارهٔ ۱۹۷آن دلبر طناز نگوئی که کجا شد
- شمارهٔ ۱۹۸حُسن رخسار تو چون میل نقابی می‌کند
- شمارهٔ ۱۹۹یارم اگر جمال نماید چه می شود
- شمارهٔ ۲۰۰زان پیشتر که کون و مکان را ظهور بود
- شمارهٔ ۲۰۱حسن تو جلوه کرد و بعالم عیان شد
- شمارهٔ ۲۰۲زان روز که روی تو مرا در نظر آمد
- شمارهٔ ۲۰۳هنوز هست جهان را به نیست مأوابود
- شمارهٔ ۲۰۵عاشقان تا در میان زنار عشقت بسته‌اند
- شمارهٔ ۲۰۷معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربود
- شمارهٔ ۲۰۸چون نقاب زلف مشکین از جمال خود گشود
- شمارهٔ ۲۰۹یار با ما پرتوی از نور روی خود نمود
- شمارهٔ ۲۱۰چو الطاف الهی رهبر آمد
- شمارهٔ ۲۱۱چو نار هجر او جان میگدازد
- شمارهٔ ۲۱۲جان ما را میل دل جستن نشد
- شمارهٔ ۲۱۳حالیا رفتیم یاران خیرباد
- شمارهٔ ۲۱۵من عاشق آن جان و جهانم همه دانند
- شمارهٔ ۲۱۶دوش یارم پرده از رخسار خود بگشاده بود
- شمارهٔ ۲۱۷با همچو تو یاری نفسی هر که برآرد
- شمارهٔ ۲۱۸در هوای عشق بازم دل پرواز کرد
- شمارهٔ ۲۱۹آنها که جهان آینه روی تو دانند
- شمارهٔ ۲۲۰زان دم که باده خم وحدت بجام شد
- شمارهٔ ۲۲۱جمال روی تو هرگه نقاب بگشاید
- شمارهٔ ۲۲۳عاشقان در آتش عشق تو خود را سوختند
- شمارهٔ ۲۲۴مقصود ز عمرم همه سوزست و غم و درد
- شمارهٔ ۲۲۵دیده ام عالم نمود بود بود
- شمارهٔ ۲۲۶ز شوقت جمله عالم بیقرارند
- شمارهٔ ۲۲۷آنان که درد عشق تو برجان گزیده اند
- شمارهٔ ۲۲۸جهان رانور رویت روشنی داد
- شمارهٔ ۲۲۹ساقی جانها شراب ار زانکه زین دستان دهد
- شمارهٔ ۲۳۰آنان که ز درد عشق مستند
- شمارهٔ ۲۳۱عشق چو جور و ستم آغاز کرد
- شمارهٔ ۲۳۲تا به فن دلربایی آن صنم استاد شد
- شمارهٔ ۲۳۳هر دل که نه عشق یار دارد
- شمارهٔ ۲۳۴چو دل در دست عشقش مبتلا شد
- شمارهٔ ۲۳۵مرا سودای او دیوانه دارد
- شمارهٔ ۲۳۶کسی کورا غم جانان نباشد
- شمارهٔ ۲۳۷ساقیا می ده که هشیارم کند
- شمارهٔ ۲۳۸تا آتش سودای تو در جان من افتاد
- شمارهٔ ۲۳۹در سینه ما جز غم معشوق مجوئید
- شمارهٔ ۲۴۰حاجیان حرم وصل لقا یافته اند
- شمارهٔ ۲۴۱ای بت عشوه‌ساز من! بی‌تو به سر نمی‌شود
- شمارهٔ ۲۴۲آن هادی ره روان کجا شد
- شمارهٔ ۲۴۳روی تو بهر شیوه شیدای دگر دارد
- شمارهٔ ۲۴۴والله لیس غیرک فی عرصة الوجود
- شمارهٔ ۲۴۵هر کو رخ نیاز برین آستان نهاد
- شمارهٔ ۲۴۶جام تجلیش که بناگاه میدهند
- شمارهٔ ۲۴۷اگر مخالف طبع و هواتوانی بود
- شمارهٔ ۲۴۸شهباز روح قدسی از دام تن جدا شد
- شمارهٔ ۲۴۹در آرزوی روی تو گشتیم بیقرار
- شمارهٔ ۲۵۰مستم ز جام عشق و ندارم ز خود خبر
- شمارهٔ ۲۵۱چون دور شد از حسن رخت پرده انوار
- شمارهٔ ۲۵۲دیوانه عشق توام و ز عقل و دینم بیخبر
- شمارهٔ ۲۵۳مثنوی عین الحیات است ای پسر
- شمارهٔ ۲۵۴بی شادی وصال تو دل را کجا قرار
- شمارهٔ ۲۵۵ای از جمال رویت کون و مکان منور
- شمارهٔ ۲۵۶نهال دوستی را در بر آور
- شمارهٔ ۲۵۷هرکسی کز لذت درد تو باشد با خبر
- شمارهٔ ۲۵۸عاشق چشمان مست آن نگار
- شمارهٔ ۲۵۹ای جمالت رو نموده هر زمان جائی دگر
- شمارهٔ ۲۶۱ای ز خورشید جمالت هر دوعالم غرق نور
- شمارهٔ ۲۶۳ای دل براه عشق ز کونین در گذر
- شمارهٔ ۲۶۴مائیم و کنج خلوت و سودای عشق یار
- شمارهٔ ۲۶۶هان ای صبا ز لطف به شیراز کن گذر
- شمارهٔ ۲۶۷فوحدته فی کثرة الکون ظاهر
- شمارهٔ ۲۶۸از بحر تلخ و شور غم هجر برکنار
- شمارهٔ ۲۶۹مائیم بعشق تو میان بسته بزنار
- شمارهٔ ۲۷۰ای باد صبا ز روی دلدار
- شمارهٔ ۲۷۱در خرابات آمدم دوشینه هنگام سحر
- شمارهٔ ۲۷۲آمد برون ز خانه بصد ناز و عشوه یار
- شمارهٔ ۲۷۳ساقی قدحی بکام ما ریز
- شمارهٔ ۲۷۴ای عشق چاره ساز جگر سوز دلنواز
- شمارهٔ ۲۷۵من عاشق و رندم و نظرباز
- شمارهٔ ۲۷۶عاشق دیوانه دل کز غم همه سوزست و ساز
- شمارهٔ ۲۷۷دلا در عاشقی می سوز و می ساز
- شمارهٔ ۲۷۸قصد جانم کرد یار دلنواز
- شمارهٔ ۲۷۹ای نموده شاهد حسن تو رو درهر لباس
- شمارهٔ ۲۸۰عاشق روی توام بهر چه می ترسم زکس
- شمارهٔ ۲۸۱در سرم سودای آن یارست و بس
- شمارهٔ ۲۸۲محرم بزم وصالت کی شود هر بوالهوس
- شمارهٔ ۲۸۳گر شیخ شهر بود و گر پیر می فروش
- شمارهٔ ۲۸۴دوش یارم جام می آورد و گفت این را بنوش
- شمارهٔ ۲۸۵اگر چه عاشقیم ورند و قلاش
- شمارهٔ ۲۸۶تا که دریای قدم آمد بجوش
- شمارهٔ ۲۸۷دلدار برگرفت نقاب از جمال خویش
- شمارهٔ ۲۸۸ای مسلمانان پشیمانم من از کردار خویش
- شمارهٔ ۲۸۹دلا در عاشقی مردانه می باش
- شمارهٔ ۲۹۰تا شد سپر بلایش دل درویش
- شمارهٔ ۲۹۱جفا بگذر و یار با وفا باش
- شمارهٔ ۲۹۲ای دل به کوی نیستی چون خاک پست و خوار باش
- شمارهٔ ۲۹۳از غم عشق تو ما را نیست یکساعت خلاص
- شمارهٔ ۲۹۴شرح درد عشق دارد طول و عرض
- شمارهٔ ۲۹۵از بردن بار جفا باشد وفا ما را غرض
- شمارهٔ ۲۹۶راه عاشق نیست ای زاهد غلط
- شمارهٔ ۲۹۷برقص آمد جهان ز آهنگ حافظ
- شمارهٔ ۲۹۸هرکه عاشق شد بباید گفت جان را الوداع
- شمارهٔ ۲۹۹چون گشت مه روی تو طالع ز مطالع
- شمارهٔ ۳۰۰دارم ز درد عشق تو بر دل هزار داغ
- شمارهٔ ۳۰۱گر بگرد کعبه کوی تو باشد یک طواف
- شمارهٔ ۳۰۲بگرفت صیت حسن تو از قاف تا بقاف
- شمارهٔ ۳۰۳زان غمزه ناوکی بمن آید ز هر طرف
- شمارهٔ ۳۰۴وقت کوچ آمد نفیرالطریقست الطریق
- شمارهٔ ۳۰۵ز جام عشق سرمستم زهی ذوق
- شمارهٔ ۳۰۶ببحر هست مطلق تا شدم غرق
- شمارهٔ ۳۰۷عاشقان را دین و مذهب شد وفاق
- شمارهٔ ۳۰۸خواهی که شود کشف برت سراناالحق
- شمارهٔ ۳۰۹شاه و گدا یکسان بود بر درگه سلطان عشق
- شمارهٔ ۳۱۰بر جانان فشان جان را اگر هستی دلا عاشق
- شمارهٔ ۳۱۱اگر بسعی تو فضل خدای گشت رفیق
- شمارهٔ ۳۱۲دست و پایی میزنم در راه عشق
- شمارهٔ ۳۱۳چونکه شهانند گدایان عشق
- شمارهٔ ۳۱۴بسی تصنیف دیدم در حقایق
- شمارهٔ ۳۱۵رندیم و قمارباز بی باک
- شمارهٔ ۳۱۶تا جامه هستی ز غم عشق نشد پاک
- شمارهٔ ۳۱۷ای در شعاع روی تو عقل خبیردنگ
- شمارهٔ ۳۱۸آوازه حسن تو گرفتست ممالک
- شمارهٔ ۳۱۹بریخت ساقی وحدت می محبت پاک
- شمارهٔ ۳۲۰براه عشق چنان رفت عاشق بی باک
- شمارهٔ ۳۲۱مائیم نقاب شاهد شنگ
- شمارهٔ ۳۲۲گر پرده برنداری زان رخ ز جان غمناک
- شمارهٔ ۳۲۳جان ما مست می عشقست از روز ازل
- شمارهٔ ۳۲۴هر زمان نوعی بچشم اهل حال
- شمارهٔ ۳۲۵درد عشق آمد دوای درد دل
- شمارهٔ ۳۲۶در کشور جان و ملکت دل
- شمارهٔ ۳۲۷چو عشقش از دلت گشتست زایل
- شمارهٔ ۳۲۸زهی بزم و ساقی و حسن و جمال
- شمارهٔ ۳۲۹ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوال
- شمارهٔ ۳۳۰تا کرد شاه عشق بملک دلم نزول
- شمارهٔ ۳۳۱چون خیال وصل جانان هست سودای محال
- شمارهٔ ۳۳۲بیا که بی تو ز عمر خودم گرفت ملال
- شمارهٔ ۳۳۳من که مست جام عشقم از ازل
- شمارهٔ ۳۳۴واین الاثافی و این الطلال
- شمارهٔ ۳۳۵همه صورت همه معنی همه حسنی و جمال
- شمارهٔ ۳۳۶ای کنایت ز سر کوی تو جنات نعیم
- شمارهٔ ۳۳۷ما سالها به کوی ملامت دویده‌ایم
- شمارهٔ ۳۳۸ما عاشق و رند و جان فشانیم
- شمارهٔ ۳۳۹هنگام آن آمد که من این پرده ها را بردرم
- شمارهٔ ۳۴۰من بحسنت ز ازل واله و شیدا بودم
- شمارهٔ ۳۴۱ما در دو جهان غیر تو مطلوب ندیدیم
- شمارهٔ ۳۴۲ما آینه کون و مکان روی تو دیدیم
- شمارهٔ ۳۴۳مشرق انوار روحانی منم
- شمارهٔ ۳۴۴ای عاشقان ای عاشقان من عاشق شوریده‌ام
- شمارهٔ ۳۴۵ما ز تاب حسن او شیدا و حیران گشته‌ایم
- شمارهٔ ۳۴۶در سر همه سودای سر زلف تو دارم
- شمارهٔ ۳۴۷ما ز عشق یار در دل آتشی افروختیم
- شمارهٔ ۳۴۸شهباز لامکانم من در مکان نگنجم
- شمارهٔ ۳۴۹ما عاشق مست آن لقائیم
- شمارهٔ ۳۵۰ز خود فانی و در عین بقائیم
- شمارهٔ ۳۵۱غرق بحر وحدتیم، من، من نیم
- شمارهٔ ۳۵۲گه مست و بیخبر ز می صاف وحدتیم
- شمارهٔ ۳۵۳ما در دو جهان غیر تو دیار ندیدیم
- شمارهٔ ۳۵۴ما جمله جهان مصحف رخسار تو دیدیم
- شمارهٔ ۳۵۵من درون درد درمان یافتم
- شمارهٔ ۳۵۶زنگ دویی ز آینه دل زدوده‌ایم
- شمارهٔ ۳۵۷ای جمال جان فزایت وایه جان و دلم
- شمارهٔ ۳۵۸دادیم دل بدست غم عشق آن صنم
- شمارهٔ ۳۵۹باز از سودای زلفش بی سرو سامان شدم
- شمارهٔ ۳۶۰ای عاشقان ای عاشقان من عاشق دیوانه‌ام
- شمارهٔ ۳۶۱رندیم و ملامتی و بدنام
- شمارهٔ ۳۶۲ما اختیار خویش به دست تو داده‌ایم
- شمارهٔ ۳۶۳از عشق تو مامعتکف کوی نیازیم
- شمارهٔ ۳۶۴ما عاشق دیوانه و سرمست لقائیم
- شمارهٔ ۳۶۵حان الرحیل مابر دلدار میرویم
- شمارهٔ ۳۶۶ما بر امید وصل تو خلوت نشین شدیم
- شمارهٔ ۳۶۷حالیا در بزم وصل دوست جامی میزنم
- شمارهٔ ۳۶۸ما دین و دل فدای غم یار کرده ایم
- شمارهٔ ۳۶۹روی تو به نقشهای محکم
- شمارهٔ ۳۷۰ما در هوای وصل تو شیدای عالمیم
- شمارهٔ ۳۷۱تجلی جمالش را اگر آئینه شد عالم
- شمارهٔ ۳۷۲من ز تاب آتش عشق تو ناپرواستم
- شمارهٔ ۳۷۳ما در طریق عشق تو جانباز بوده ایم
- شمارهٔ ۳۷۵بیا ای مرهم درد درونم
- شمارهٔ ۳۷۶در طریقت رهروان را رهنمایی می‌کنم
- شمارهٔ ۳۷۷بدلداری و دلجوئی درآمد عاقبت یارم
- شمارهٔ ۳۷۸حج من سوی تو آمد طوف کویت کعبه‌ام
- شمارهٔ ۳۷۹چون بفضل حق رهی در ملکت جان یافتم
- شمارهٔ ۳۸۰زین دامِ تن گهی که چو شهباز برپرم
- شمارهٔ ۳۸۱دو عالم پرتوی از نور ذاتم
- شمارهٔ ۳۸۲به سویت می‌کشد دل هر زمانم
- شمارهٔ ۳۸۳ما در ازل بعشق تو افسانه بوده ایم
- شمارهٔ ۳۸۴ما رند خراباتی بی نام و نشانیم
- شمارهٔ ۳۸۵چو از روز ازل رندی و قلاشی است آئینم
- شمارهٔ ۳۸۶ما حسن روی یار ز هر روی دیده‌ایم
- شمارهٔ ۳۸۷چنان حیران حسن آن نگارم
- شمارهٔ ۳۸۸دردا که ز درد تو بدرمان نرسیدیم
- شمارهٔ ۳۸۹ز شوق روی جانان آنچنانم
- شمارهٔ ۳۹۰ما رند خراباتی میخواره و مستیم
- شمارهٔ ۳۹۱ما از غم تو بی سر و سامان نشسته ایم
- شمارهٔ ۳۹۲روشن ز ماه روی تو شد منزل دلم
- شمارهٔ ۳۹۳غیر مهر ماه رویی نیست حالی در خورم
- شمارهٔ ۳۹۴تا در طریق عشق تو من جان فشان شدم
- شمارهٔ ۳۹۵چون یار برقص آید من مطربی آغازم
- شمارهٔ ۳۹۶هر چند براه طلب دوست دویدیم
- شمارهٔ ۳۹۷چو خراب عشق یارم همگی ز یار گویم
- شمارهٔ ۳۹۸تا که در دل تخم عشقت کاشتیم
- شمارهٔ ۳۹۹ای یافته ز پرتو رویت جهان نظام
- شمارهٔ ۴۰۰ما حاوی سرکن فکانیم
- شمارهٔ ۴۰۱من که پیوسته بروی تو چنین حیرانم
- شمارهٔ ۴۰۲من که در کوی غم عشق تو سرگردانم
- شمارهٔ ۴۰۳در طریقت سالها در نار محنت سوختیم
- شمارهٔ ۴۰۴ازآن می تا بنوشیدم دو سه جام
- شمارهٔ ۴۰۵مبداء خلقت بامر کن فکان من بوده ام
- شمارهٔ ۴۰۶ای عاشقان، ای عاشقان، من جسمهارا جان کنم
- شمارهٔ ۴۰۷من ذات بحت مطلقم، هم وصف و هم اسماستم
- شمارهٔ ۴۰۸چونکه بخود نظرکنم، من نه ز جانم و تنم
- شمارهٔ ۴۰۹جانا ز درد عشق تو چون من فغان کنم
- شمارهٔ ۴۱۰تا بنای عاشقی در کاینات انداختیم
- شمارهٔ ۴۱۱من مستم و میخوارم گو خلق بدانیدم
- شمارهٔ ۴۱۲من مست عشقم زاهدا با ما مگو از عقل و دین
- شمارهٔ ۴۱۳پیداست حسن دوست ز ذرات کن فکان
- شمارهٔ ۴۱۴ای صبح تجلی جمالت رخ انسان
- شمارهٔ ۴۱۵آن یار رو ز ما بچه رو می کند نهان
- شمارهٔ ۴۱۶ای اسیران غم عشق تو آزاد از جهان
- شمارهٔ ۴۱۷حسن جان افزای روی او عیان
- شمارهٔ ۴۱۸رخسار دوست بنگر و حسن و جمال بین
- شمارهٔ ۴۱۹کردم نثار مقدم عشق تو عقل و دین
- شمارهٔ ۴۲۰عاشقیم و رند و بی نام و نشان
- شمارهٔ ۴۲۱آفتاب روی تو تابان شد از ذرات کون
- شمارهٔ ۴۲۲مرآت روی دوست نظرکن جهان ببین
- شمارهٔ ۴۲۳ای دل ار معشوق جویی باش یار عاشقان
- شمارهٔ ۴۲۴جلوه معشوق دیدم در لقای عاشقان
- شمارهٔ ۴۲۵بس غریب و طرفه افتادست حال عاشقان
- شمارهٔ ۴۲۶چون روی تو بنمود جمال از رخ جانان
- شمارهٔ ۴۲۷از جمله ذرات جهان مهر جمالت شد عیان
- شمارهٔ ۴۲۸آئینه جمال تو شد صورت حسن
- شمارهٔ ۴۲۹ای وصالت آرزوی جان غم پرورد من
- شمارهٔ ۴۳۰جز دیدن دیدار تو ای سرو خرامان
- شمارهٔ ۴۳۱تا بما دیدی جمال خویشتن
- شمارهٔ ۴۳۲ای ز آفتاب روی تو روشن جهان جان
- شمارهٔ ۴۳۳دل من ز ذوق دردت نکند هوای درمان
- شمارهٔ ۴۳۴هر تار زلف سرکشت کفر دگر کرده عیان
- شمارهٔ ۴۳۵ازمی شوق جمال روی جانان همچو من
- شمارهٔ ۴۳۶ای ز درک کنه تو عاجز عقول عاقلان
- شمارهٔ ۴۳۷مهر وصلت گر نتابد بر دلم ای ماه من
- شمارهٔ ۴۳۸ز نار شوق تو ای جان جانان
- شمارهٔ ۴۳۹الا ای ازمه رویت همه کون و مکان روشن
- شمارهٔ ۴۴۰رب زدنی حیرة فیکم چه می خواهی بدان
- شمارهٔ ۴۴۱در خمار هجر تا کی جان من
- شمارهٔ ۴۴۲ز خلوتخانه وحدت چو بنهادی قدم بیرون
- شمارهٔ ۴۴۳آتش عشق درزدی در دل و جان عاشقان
- شمارهٔ ۴۴۴جهانرا حسن رویت داد آئین
- شمارهٔ ۴۴۵من بسودای تو فارغ گشتم از سودای کون
- شمارهٔ ۴۴۶از حد گذشت نوبت هجران جان ستان
- شمارهٔ ۴۴۷ای حسن تو ظاهر شده برصورت احسن
- شمارهٔ ۴۴۸واله رخسار جانانست جان عاشقان
- شمارهٔ ۴۴۹همچو خاک ره بعشقش خوار می باید شدن
- شمارهٔ ۴۵۰فی مقامی این کیف، این این
- شمارهٔ ۴۵۱ای دل به درد عاشقی مردانه شو، مردانه شو
- شمارهٔ ۴۵۲طالب حق را بگو هرزه مپو
- شمارهٔ ۴۵۳قد تجلی العشق فی کل المجالی فانظروا
- شمارهٔ ۴۵۴ما چون بعشق روی تو کردیم دل گرو
- شمارهٔ ۴۵۵ای منور هر دو عالم ز آفتاب روی تو
- شمارهٔ ۴۵۶ای هر دوکون لمعه از نور ذات تو
- شمارهٔ ۴۵۷یار ما دوشینه آمد پرده افکنده ز رو
- شمارهٔ ۴۵۸ای دل دیوانه ام حیران حسن روی تو
- شمارهٔ ۴۵۹تا جان ماست مونس خیل خیال تو
- شمارهٔ ۴۶۰جان ما را نیست در عالم بجز این آرزو
- شمارهٔ ۴۶۱واله و شیداست جانم در هوای عشق تو
- شمارهٔ ۴۶۲خوی کردم با جفای عشق تو
- شمارهٔ ۴۶۳جمال یار برانداخت پرده از ناگاه
- شمارهٔ ۴۶۴منم ز شوق جمال تو مست و دیوانه
- شمارهٔ ۴۶۵ای جمال روی تو خورشید تابان آمده
- شمارهٔ ۴۶۶ای از جمال روی تو یک ذره مهر و ماه
- شمارهٔ ۴۶۷یک رو که درصد آینه بینی هرآینه
- شمارهٔ ۴۶۸معشوق اگر به جانب عاشق کند نگاه
- شمارهٔ ۴۶۹ای جمالت پرتوی برهر دو کون انداخته
- شمارهٔ ۴۷۰رویت چو آفتابی پیدا بود همیشه
- شمارهٔ ۴۷۱رویش ببین زلف گرفتار آمده
- شمارهٔ ۴۷۲ساقی باقی مرا جامی بده
- شمارهٔ ۴۷۳چون عشق سراسیمه درآمد بمیانه
- شمارهٔ ۴۷۴من آفتاب وحدتم تابان بانسان آمده
- شمارهٔ ۴۷۵ما را چه شک درین که بغیر از تو هیچ نیست
- شمارهٔ ۴۷۶ای پرتو جمالت حسن بتان جانی
- شمارهٔ ۴۷۷ای مهر آسمان ملاحت خوش آمدی
- شمارهٔ ۴۷۸چو در بحر توئی مائی است فانی
- شمارهٔ ۴۷۹اگر در بحر عرفان غرقه گردی
- شمارهٔ ۴۸۰ای دل تو همیشه در وصالی
- شمارهٔ ۴۸۱گر جلوه کنان یک نفسی پیش من آئی
- شمارهٔ ۴۸۲دلا در عاشقی برگو چه دیدی
- شمارهٔ ۴۸۳ببرد آخر دل و دینم بغارت ترک یغمائی
- شمارهٔ ۴۸۴چون جهانرا پیش جانان نیست یک جو حرمتی
- شمارهٔ ۴۸۵خدا راای صبا از من دعائی
- شمارهٔ ۴۸۶تجلی العشق فی کل المجالی
- شمارهٔ ۴۸۷ز تاب آتش شوقت شدم مجنون و شیدایی
- شمارهٔ ۴۸۹درآبکوی خرابات عشق اگر مردی
- شمارهٔ ۴۹۰یاسیدی و یا سندی انت منیتی
- شمارهٔ ۴۹۱سفری قد اخبر عن حضری
- شمارهٔ ۴۹۲سقانی شرابا من کؤوس المحبة
- شمارهٔ ۴۹۳تغربت عن داری فیا طول غربتی
- شمارهٔ ۴۹۴مظهر کل ظهورش گرنه نفس ماستی
- شمارهٔ ۴۹۵اگر زلفین تو پر خم نبودی