قصیده

عطار نیشابوری

۲۹ شعر

  1. شمارهٔ ۱سبحان قادری که صفاتش ز کبریا
  2. شمارهٔ ۲ای مرغ روح بر پر ازین دام پر بلا
  3. شمارهٔ ۳مورچهٔ خط تو، کرد چو موری مرا
  4. شمارهٔ ۴خطاب هاتف دولت رسید دوش به ما
  5. شمارهٔ ۵اگر ز گلبن خلقش گلی به بار رسد
  6. شمارهٔ ۶ندارد درد من درمان دریغا
  7. شمارهٔ ۷وقت کوچ است الرحیل ای دل ازین جای خراب
  8. شمارهٔ ۸بس کز جگرم خون دگرگونه چکیده است
  9. شمارهٔ ۹بر گذر ای دل غافل که جهان برگذر است
  10. شمارهٔ ۱۰چرخ مردم خوار اگر روزی دو مردم‌پرور است
  11. شمارهٔ ۱۱هر دل که در حظیرهٔ حضرت حضور یافت
  12. شمارهٔ ۱۲غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند
  13. شمارهٔ ۱۳جانم ز سر کون به سودا دراوفتاد
  14. شمارهٔ ۱۴هرکه بر پستهٔ خندان تو دندان دارد
  15. شمارهٔ ۱۵دم عیسی است که بوی گل تر می‌آرد
  16. شمارهٔ ۱۶ای پرده‌ساز گشته درین دیر پرده در
  17. شمارهٔ ۱۷ای چراغ خلد ازین مشکوةمظلم کن کنار
  18. شمارهٔ ۱۸ای در غرور نفس به سر برده روزگار
  19. شمارهٔ ۱۹دلا گذر کن ازین خاکدان مردم خوار
  20. شمارهٔ ۲۰آنچه در قعر جان همی‌یابم
  21. شمارهٔ ۲۱دلی پر گوهر اسرار دارم
  22. شمارهٔ ۲۲نه پای آنکه از کرهٔ خاک بگذرم
  23. شمارهٔ ۲۳آتش تر می‌دمد از طبع چون آب ترم
  24. شمارهٔ ۲۴اگر به مدت جاوید ذره‌های جهان
  25. شمارهٔ ۲۵ای هم‌نفسان تا اجل آمد به سر من
  26. شمارهٔ ۲۶ای روی درکشیده به بازار آمده
  27. شمارهٔ ۲۸ای حلقهٔ درگاه تو هفت آسمان سبحانه
  28. شمارهٔ ۲۹الا ای یوسف قدسی برآی از چاه ظلمانی
  29. شمارهٔ ۳۰گر سخن بر وفق عقل هر سخنور گویمی