غزل

عطار نیشابوری

۷۱۹ شعر

غزل ۷۱۹
قصیده ۲۹
مثنوی ۹۴
رباعی ۱۲۴
ترجیع‌بند ۳
مستزاد ۱

شمارهٔ ۱چون نیست، هیچ مردی، در عشق، یار ما را،
شمارهٔ ۲ز زلفت زنده می‌دارد صبا انفاس عیسی را
شمارهٔ ۳ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا
شمارهٔ ۴گفتم اندر محنت و خواری مرا
شمارهٔ ۵سوختی جانم چه می‌سازی مرا
شمارهٔ ۶گر سیر نشد تو را دل از ما
شمارهٔ ۷بار دگر شور آفرید این پیر درد آشام ما
شمارهٔ ۸چون شدستی ز من جدا صنما
شمارهٔ ۹در دلم افتاد آتش ساقیا
شمارهٔ ۱۰در دلم بنشسته‌ای بیرون میا
شمارهٔ ۱۱ای عجب دردی است دل را بس عجب
شمارهٔ ۱۲روز و شب چون غافلی از روز و شب
شمارهٔ ۱۴چه شاهدی است که با ماست در میان امشب
شمارهٔ ۱۵سحرگاهی شدم سوی خرابات
شمارهٔ ۱۶تا درین زندان فانی زندگانی باشدت
شمارهٔ ۱۸دم مزن گر همدمی می‌بایدت
شمارهٔ ۱۹بعد جوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت
شمارهٔ ۲۲عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت
شمارهٔ ۲۳آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت
شمارهٔ ۲۴دولت عاشقان هوای تو است
شمارهٔ ۲۷تا کی از صومعه خمار کجاست
شمارهٔ ۲۸چون ز مرغ سحر فغان برخاست
شمارهٔ ۲۹دوش کان شمع نیکوان برخاست
شمارهٔ ۳۱چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست
شمارهٔ ۳۲عاشقی و بی نوایی کار ماست
شمارهٔ ۳۳این چه سوداست کز تو در سر ماست
شمارهٔ ۳۴راه عشق او که اکسیر بلاست
شمارهٔ ۳۵طرقوا یا عاشقان کین منزل جانان ماست
شمارهٔ ۳۶تا آفتاب روی تو مشکین نقاب بست
شمارهٔ ۳۷تو را در ره خراباتی خراب است
شمارهٔ ۳۸چون به اصل اصل در پیوسته بی‌تو جان توست
شمارهٔ ۳۹عزیزا هر دو عالم سایهٔ توست
شمارهٔ ۴۰عقل مست لعل جان افزای توست
شمارهٔ ۴۱قبلهٔ ذرات عالم روی توست
شمارهٔ ۴۲آنکه چندین نقش ازو برخاسته است
شمارهٔ ۴۳بیا که قبلهٔ ما گوشهٔ خرابات است
شمارهٔ ۴۴ندای غیب به جان تو می‌رسد پیوست
شمارهٔ ۴۶چون کنم معشوق عیار آمدست
شمارهٔ ۴۷تا که عشق تو حاصل افتادست
شمارهٔ ۴۸این گره کز تو بر دل افتادست
شمارهٔ ۴۹مرا در عشق او کاری فتادست
شمارهٔ ۵۰ندانم تا چه کارم اوفتادست
شمارهٔ ۵۱مفشان سر زلف خویش سرمست
شمارهٔ ۵۲عزم آن دارم که امشب نیم مست
شمارهٔ ۵۳دلی کز عشق جانان دردمند است
شمارهٔ ۵۴پی آن گیر کاین ره پیش بردست
شمارهٔ ۵۵زان پیش که بودها نبودست
شمارهٔ ۵۶ره عشاق راهی بی‌کنار است
شمارهٔ ۵۷آتش عشق تو در جان خوشتر است
شمارهٔ ۶۰عشق را گوهر ز کانی دیگر است
شمارهٔ ۶۱ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است
شمارهٔ ۶۲مرکب لنگ است و راه دور است
شمارهٔ ۶۳اگر تو عاشقی معشوق دور است
شمارهٔ ۶۵هر که را ذره‌ای ازین سوز است
شمارهٔ ۶۶روی تو شمع آفتاب بس است
شمارهٔ ۶۷شمع رویت ختم زیبایی بس است
شمارهٔ ۶۸وشاقی اعجمی با دشنه در دست
شمارهٔ ۷۰دوش ناگه آمد و در جان نشست
شمارهٔ ۷۱در سرم از عشقت این سودا خوش است
شمارهٔ ۷۲چشم خوشش مست نیست لیک چو مستان خوش است
شمارهٔ ۷۳حسن تو رونق جهان بشکست
شمارهٔ ۷۴در دلم تا برق عشق او بجست
شمارهٔ ۷۵سر عشقت مشکلی بس مشکل است
شمارهٔ ۷۶رَه میخانه و مسجد کدام است
شمارهٔ ۷۷تا در تو خیال خاص و عام است
شمارهٔ ۷۸غم بسی دارم چه جای صد غم است
شمارهٔ ۷۹درج لعلت دلگشای مردم است
شمارهٔ ۸۰خاصیت عشقت که برون از دو جهان است
شمارهٔ ۸۱هر شور و شری که در جهان است
شمارهٔ ۸۲تا چشم برندوزی از هر چه در جهان است
شمارهٔ ۸۳عشق تو قلاوز جهان است
شمارهٔ ۸۴تا عشق تودر میان جان است
شمارهٔ ۸۵جهانی جان چو پروانه از آن است
شمارهٔ ۸۶همه عالم خروش و جوش از آن است
شمارهٔ ۸۷رهی کان ره نهان اندر نهان است
شمارهٔ ۸۸چون دلبر من سبز خط و پسته دهان است
شمارهٔ ۸۹کم شدن در کم شدن دین من است
شمارهٔ ۹۰عشق تو ز اختیار بیرونست
شمارهٔ ۹۱عشق جمال جانان دریای آتشین است
شمارهٔ ۹۲شیر در کار عشق مسکین است
شمارهٔ ۹۳بت ترسای من مست شبانه است
شمارهٔ ۹۴هر که درین دیرخانه مرد یگانه است
شمارهٔ ۹۵ای به وصفت ، گم شده هرجان که هست
شمارهٔ ۹۶خراباتی است پر رندان سرمست
شمارهٔ ۹۷شادی به روزگار شناسندگان مست
شمارهٔ ۹۸بی تو از صد شادیم یک غم به است
شمارهٔ ۹۹نور ایمان از بیاض روی اوست
شمارهٔ ۱۰۰شمع رویت را دلم پروانه‌ای است
شمارهٔ ۱۰۱گر جمله تویی همه جهان چیست
شمارهٔ ۱۰۲ای دلشده دلربای من کیست
شمارهٔ ۱۰۳در عشق، قرار بی‌قراری است
شمارهٔ ۱۰۴طریق عشق جانا بی بلا نیست
شمارهٔ ۱۰۵سخن عشق جز اشارت نیست
شمارهٔ ۱۰۶عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست
شمارهٔ ۱۰۷هر که درین درد گرفتار نیست
شمارهٔ ۱۰۸دل بگسل از جهان که جهان پایدار نیست
شمارهٔ ۱۰۹از تو کارم همچو زر بایست نیست
شمارهٔ ۱۱۰ای دل ز جان در آی که جانان پدید نیست
شمارهٔ ۱۱۱از قوت مستیم ز هستیم خبر نیست
شمارهٔ ۱۱۲دل خون شد و از توام خبر نیست
شمارهٔ ۱۱۳در ره عشاق نام و ننگ نیست
شمارهٔ ۱۱۴طمع وصل تو مجالم نیست
شمارهٔ ۱۱۵آفتاب رخ تو پنهان نیست
شمارهٔ ۱۱۷هر دلی کز عشق تو آگاه نیست
شمارهٔ ۱۱۸کیست که از عشق تو پردهٔ او پاره نیست
شمارهٔ ۱۱۹در ده خبر است این ، که ز مَه دِه خبری نیست
شمارهٔ ۱۲۰عشق جز بخشش خدایی نیست
شمارهٔ ۱۲۱آیینهٔ تو سیاه روی است
شمارهٔ ۱۲۲زهی زیبا جمالی این چه روی است
شمارهٔ ۱۲۳هر دیده که بر تو یک نظر داشت
شمارهٔ ۱۲۵درد دل من از حد و اندازه درگذشت
شمارهٔ ۱۲۶در عشق تو عقل سرنگون گشت
شمارهٔ ۱۲۷ای دلم مست چشمهٔ نوشت
شمارهٔ ۱۲۸تا دل من راه جانان بازیافت
شمارهٔ ۱۲۹تا گل از ابر آب حیوان یافت
شمارهٔ ۱۳۰تا دل ز کمال تو نشان یافت
شمارهٔ ۱۳۱دل کمال از لعل میگون تو یافت
شمارهٔ ۱۳۲پیشگاه عشق را پیشان که یافت
شمارهٔ ۱۳۳خاک کویت هر دو عالم در نیافت
شمارهٔ ۱۳۴بس که دل تشنه سوخت وز لبت آبی نیافت
شمارهٔ ۱۳۵هر دل که ز عشق بی نشان رفت
شمارهٔ ۱۳۶دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت
شمارهٔ ۱۳۷آتش سودای تو عالم جان در گرفت
شمارهٔ ۱۳۸گر نبودی در جهان امکان گفت
شمارهٔ ۱۴۱ای بی نشان محض نشان از که جویمت
شمارهٔ ۱۴۴ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت
شمارهٔ ۱۴۵ای پرتو وجودت در عقل بی نهایت
شمارهٔ ۱۴۷صبح دم زد ساقیا هین الصبوح
شمارهٔ ۱۴۸کشتی عمر ما کنار افتاد
شمارهٔ ۱۵۱چون نظر بر روی جانان اوفتاد
شمارهٔ ۱۵۴پیر ما بار دگر روی به خمار نهاد
شمارهٔ ۱۵۵عشق تو پرده، صد هزار نهاد
شمارهٔ ۱۵۶هرچه دارم در میان خواهم نهاد
شمارهٔ ۱۵۷دلم قوت کار می‌برنتابد
شمارهٔ ۱۵۸دلم در عشق تو جان برنتابد
شمارهٔ ۱۵۹دل ز هوای تو یک زمان نشکیبد
شمارهٔ ۱۶۰هر آن دردی که دلدارم فرستد
شمارهٔ ۱۶۱هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد
شمارهٔ ۱۶۲گر پرده ز خورشید جمال تو برافتد
شمارهٔ ۱۶۳نه به کویم گذرت می‌افتد
شمارهٔ ۱۶۴در زیر بار عشقت هر توسنی چه سنجد
شمارهٔ ۱۶۵مرا با عشق تو جان درنگنجد
شمارهٔ ۱۶۶حدیث عشق در دفتر نگنجد
شمارهٔ ۱۶۷جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد
شمارهٔ ۱۶۸جانا شعاع رویت در جسم و جان نگنجد
شمارهٔ ۱۶۹اسرار تو در زبان نمی‌گنجد
شمارهٔ ۱۷۰تا زلف تو همچو مار می‌پیچد
شمارهٔ ۱۷۱هر دل که ز خویشتن فنا گردد
شمارهٔ ۱۷۲بودی که ز خود نبود گردد
شمارهٔ ۱۷۳گر نکوییت بیشتر گردد
شمارهٔ ۱۷۴دلی کز عشق او دیوانه گردد
شمارهٔ ۱۷۵اگر دردت دوای جان نگردد
شمارهٔ ۱۷۷عاشقِ تو ،جانِ مختصر، که پسندد؟
شمارهٔ ۱۸۰صبح بر شب شتاب می‌آرد
شمارهٔ ۱۸۱دل درد تو یادگار دارد
شمارهٔ ۱۸۳فرو رفتم به دریایی که نه پای و نه سر دارد
شمارهٔ ۱۸۶بر در حق هر که کار و بار ندارد
شمارهٔ ۱۸۷زین درد کسی خبر ندارد
شمارهٔ ۱۸۸دلی کز عشق جانان جان ندارد
شمارهٔ ۱۹۰بار دگر پیر ما رخت به خمار برد
شمارهٔ ۱۹۱آتش عشق آب کارم برد
شمارهٔ ۱۹۲عشق تو به سینه تاختن برد
شمارهٔ ۱۹۳نام وصلش به زبان نتوان برد
شمارهٔ ۱۹۴درد من از عشق تو درمان نبرد
شمارهٔ ۱۹۵هرچه نشان کنی تویی، راه نشان نمی‌برد
شمارهٔ ۱۹۶دم عیسی است که با باد سحر می‌گذرد
شمارهٔ ۱۹۷از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد
شمارهٔ ۱۹۸هر دل که وصال تو طلب کرد
شمارهٔ ۱۹۹چون شراب عشق در دل کار کرد
شمارهٔ ۲۰۰بس نظر تیز که تقدیر کرد
شمارهٔ ۲۰۱تا دوست بر دلم در عالم فراز کرد
شمارهٔ ۲۰۲عشق تو مست جاودانم کرد
شمارهٔ ۲۰۳دست با تو در کمر خواهیم کرد
شمارهٔ ۲۰۴پشت بر روی جهان خواهیم کرد
شمارهٔ ۲۰۵ترسا بچه‌ای ناگه قصد دل و جانم کرد
شمارهٔ ۲۰۶زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد
شمارهٔ ۲۰۷هر که را عشق تو سرگردان کرد
شمارهٔ ۲۰۸عزم خرابات بی‌فنا نتوان کرد
شمارهٔ ۲۰۹روی در زیر زلف پنهان کرد
شمارهٔ ۲۱۳زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد
شمارهٔ ۲۱۶چو جان و دل ز می عشق دوش جوش بر آورد
شمارهٔ ۲۱۷دل دست به کافری بر آورد
شمارهٔ ۲۱۹زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد
شمارهٔ ۲۲۰درد من هیچ دوا نپذیرد
شمارهٔ ۲۲۲چو به خنده لب گشایی دو جهان شکر بگیرد
شمارهٔ ۲۲۳چون پرده ز روی ماه برگیرد
شمارهٔ ۲۲۴چو قفل لعل بر درج گهر زد
شمارهٔ ۲۲۵دست در دامن جان خواهم زد
شمارهٔ ۲۲۶عشق آمد و آتشی به دل در زد
شمارهٔ ۲۲۷دل به سودای تو جان در بازد
شمارهٔ ۲۲۸تَرْسا بَچهٔ مَستم گر پرده بَرَانْدازَد،
شمارهٔ ۲۳۰گر آه کنم زبان بسوزد
شمارهٔ ۲۳۱مرا سودای تو جان می بسوزد
شمارهٔ ۲۳۲اگر ز پیش جمالت نقاب برخیزد
شمارهٔ ۲۳۳گرچه ز تو هر روزم صد فتنه دگر خیزد
شمارهٔ ۲۳۴هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد
شمارهٔ ۲۳۵دل برای تو ز جان برخیزد
شمارهٔ ۲۳۷بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد
شمارهٔ ۲۳۸هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد
شمارهٔ ۲۳۹جان در مقام عشق به جانان نمی‌رسد
شمارهٔ ۲۴۰در صفت عشق تو ، شرح و بیان نی رسد
شمارهٔ ۲۴۱از سر زلف دلکشت بوی به ما نمی‌رسد
شمارهٔ ۲۴۲مرد ره عشق تو از دامن تر ترسد
شمارهٔ ۲۴۳ذوق وصلت به هیچ جان نرسد
شمارهٔ ۲۴۴شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد
شمارهٔ ۲۴۵ای به خود زنده مرده باید شد
شمارهٔ ۲۴۶پیر ما وقت سحر بیدار شد
شمارهٔ ۲۴۷قصهٔ عشق تو چون بسیار شد
شمارهٔ ۲۴۸یک شرر از عین عشق دوش پدیدار شد
شمارهٔ ۲۴۹در راه تو هر که راهبر شد
شمارهٔ ۲۵۰چو خورشید جمالت جلوه‌گر شد
شمارهٔ ۲۵۱برقع از خورشید رویش دور شد
شمارهٔ ۲۵۲بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد
شمارهٔ ۲۵۳بیچاره دلم در سر آن زلف به خم شد
شمارهٔ ۲۵۴چون عشق تو داعی عدم شد
شمارهٔ ۲۵۵گر در صف دین داران دین دار نخواهم شد
شمارهٔ ۲۵۶هر که در بادیهٔ عشق تو سرگردان شد
شمارهٔ ۲۵۷هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد
شمارهٔ ۲۵۸جهان از باد نوروزی جوان شد
شمارهٔ ۲۵۹در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد
شمارهٔ ۲۶۰تا نور او دیدم دو کون از چشم من افتاده شد
شمارهٔ ۲۶۱پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد
شمارهٔ ۲۶۲تا دل لایعقلم دیوانه شد
شمارهٔ ۲۶۳کسی کز حقیقت خبردار باشد
شمارهٔ ۲۶۴چه دانستم که این دریای بی‌پایان چنین باشد؟
شمارهٔ ۲۶۵حدیث فقر را محرم نباشد
شمارهٔ ۲۶۶عشقت ایمان و جان به ما بخشد
شمارهٔ ۲۶۷هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد
شمارهٔ ۲۶۸هر زمان عشق تو در کارم کشد
شمارهٔ ۲۶۹قوت بار عشق تو مرکب جان نمی‌کشد
شمارهٔ ۲۷۰نور روی تو را نظر نکشد
شمارهٔ ۲۷۱نه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشد
شمارهٔ ۲۷۲در قعر جان مستم دردی پدید آمد
شمارهٔ ۲۷۳در عشق به سر نخواهم آمد
شمارهٔ ۲۷۴کارم از عشق تو به جان آمد
شمارهٔ ۲۷۵ره عشاق بی ما و من آمد
شمارهٔ ۲۷۶لعل تو به جان فزایی آمد
شمارهٔ ۲۷۷دی پیر من از کوی خرابات برآمد
شمارهٔ ۲۷۹عشق تو ز سقسین و ز بلغار برآمد
شمارهٔ ۲۸۰سرمست به بوستان برآمد
شمارهٔ ۲۸۱چو ترک سیم برم صبحدم ز خواب درآمد
شمارهٔ ۲۸۲نگارم دوش شوریده درآمد
شمارهٔ ۲۸۳مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد
شمارهٔ ۲۸۴دلا دیدی که جانانم نیامد
شمارهٔ ۲۸۵عاشقان زنده‌دل به نام تو اند
شمارهٔ ۲۸۶آنها که در هوای تو جان‌ها بداده‌اند
شمارهٔ ۲۸۷آنها که پای در ره تقوی نهاده‌اند
شمارهٔ ۲۸۸عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند
شمارهٔ ۲۸۹پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند
شمارهٔ ۲۹۱نه قدر وصال تو هر مختصری داند
شمارهٔ ۲۹۲دلی کز عشق تو جان برفشاند
شمارهٔ ۲۹۳روی تو کافتاب را ماند
شمارهٔ ۲۹۴عقل در عشق تو سرگردان بماند
شمارهٔ ۲۹۵دلم بی عشق تو یک دم نماند
شمارهٔ ۲۹۶گرد ره تو کعبه و خمار نماند
شمارهٔ ۲۹۷آن را که غمت به خویش خواند
شمارهٔ ۲۹۸چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند
شمارهٔ ۳۰۰عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند
شمارهٔ ۳۰۱از می عشق نیستی هر که خروش می‌زند
شمارهٔ ۳۰۳هر که درین دایره دوران کند
شمارهٔ ۳۰۵هر زمانی زلف را بندی کند
شمارهٔ ۳۰۷هر که عزم عشق رویش می‌کند
شمارهٔ ۳۰۸عشق توام داغ چنان می‌کند
شمارهٔ ۳۱۰گر فلک دیده بر آن چهرهٔ زیبا فکند
شمارهٔ ۳۱۲دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند
شمارهٔ ۳۱۳سر مستی ما مردم هشیار ندانند
شمارهٔ ۳۱۴عاشقان چون به هوش باز آیند
شمارهٔ ۳۱۵اصحاب صدق چون قدم اندر صفا زنند
شمارهٔ ۳۱۶آنها که در حقیقت اسرار می‌روند
شمارهٔ ۳۱۷دل ز جان برگیر تا راهت دهند
شمارهٔ ۳۱۸قومی که در فنا به دل یکدگر زیند
شمارهٔ ۳۱۹هر که سرگردان این سودا بود
شمارهٔ ۳۲۰شبی کز زلف تو عالم چو شب بود
شمارهٔ ۳۲۱آن را که ز وصل او خبر بود
شمارهٔ ۳۲۲عشق بی درد ناتمام بود
شمارهٔ ۳۲۳آنچه نقد سینهٔ مردان بود
شمارهٔ ۳۲۴عشق را پیر و جوان یکسان بود
شمارهٔ ۳۲۵آنرا که ز وصل او نشان بود
شمارهٔ ۳۲۶هر که را با لب تو پیمان بود
شمارهٔ ۳۲۷هر که را اندیشهٔ درمان بود
شمارهٔ ۳۲۸زلف تو که فتنهٔ جهان بود
شمارهٔ ۳۲۹هر که را ذره‌ای وجود بود
شمارهٔ ۳۳۰هر که را در عشق تو کاری بود
شمارهٔ ۳۳۱مرد یک موی تو فلک نبود
شمارهٔ ۳۳۲چو در غم تو جز جان چیزی دگرم نبود
شمارهٔ ۳۳۳کسی کو خویش بیند بنده نبود
شمارهٔ ۳۳۵دل به امید وصل تو باد به دست می‌رود
شمارهٔ ۳۳۶تا سر زلف تو درهم می‌رود
شمارهٔ ۳۳۷چه سازی سرای و چه گویی سرود
شمارهٔ ۳۳۸گر نسیم یوسفم پیدا شود
شمارهٔ ۳۳۹هر گدایی مرد سلطان کی شود
شمارهٔ ۳۴۰چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود
شمارهٔ ۳۴۱هر که صید چون تو دلداری شود
شمارهٔ ۳۴۲یک حاجتم ز وصل میسر نمی‌شود
شمارهٔ ۳۴۳ای کوی توام مقصد و ای روی تو مقصود
شمارهٔ ۳۴۴هرچه در هر دو جهان جانان نمود
شمارهٔ ۳۴۵رُهبان دَیْر را سببِ عاشقی چه بود؟
شمارهٔ ۳۴۷برق عشق از آتش و از خون جهد
شمارهٔ ۳۵۰هر که را ذوق دین پدید آید
شمارهٔ ۳۵۱یا دست به زیر سنگم آید
شمارهٔ ۳۵۲عشق تو به جان دریغم آید
شمارهٔ ۳۵۴هر که را دانهٔ نار تو به دندان آید
شمارهٔ ۳۵۵یک ذره نور رویت گر ز آسمان برآید
شمارهٔ ۳۵۶چو از جیبش مه تابان برآید
شمارهٔ ۳۵۷چو نقاب برگشائی مه آن جهان برآید
شمارهٔ ۳۵۸گر نه از خاک درت باد صبا می‌آید
شمارهٔ ۳۶۰صبح از پرده به در می‌آید
شمارهٔ ۳۶۱آن ماه برای کس نمی‌آید
شمارهٔ ۳۶۳تشنه را از سراب چگشاید
شمارهٔ ۳۶۴دو جهان بی‌توام نمی‌باید
شمارهٔ ۳۶۵گر رخ او ذره‌ای جمال نماید
شمارهٔ ۳۶۷نه یار هرکسی را رخسار می‌نماید
شمارهٔ ۳۶۹رخ ز زیر نقاب بنماید
شمارهٔ ۳۷۰کسی کو هرچه دید از چشم جان دید
شمارهٔ ۳۷۱قطره گم گردان چو دریا شد پدید
شمارهٔ ۳۷۲برکناری شو ز هر نقشی که آن آید پدید
شمارهٔ ۳۷۳تا که گشت این خیال‌خانه پدید
شمارهٔ ۳۷۴واقعهٔ عشق را نیست نشانی پدید
شمارهٔ ۳۷۶در ره عشق تو پایان کس ندید
شمارهٔ ۳۷۷هنگام صبوح آمد ای هم نفسان خیزید
شمارهٔ ۳۷۸دل چه خواهی کرد چون دلبر رسید
شمارهٔ ۳۷۹درد کو تا دردوا خواهم رسید
شمارهٔ ۳۸۰عقل را در رهت قدم برسید
شمارهٔ ۳۸۱دوش آمد و ز مسجدم اندر کران کشید
شمارهٔ ۳۸۲دلم دردی که دارد با که گوید
شمارهٔ ۳۸۳الا ای زاهدان دین دلی بیدار بنمایید
شمارهٔ ۳۸۴قدم درنه اگر مردی درین کار
شمارهٔ ۳۸۵میی درده که در ده نیست هشیار
شمارهٔ ۳۸۶اگر خورشید خواهی سایه بگذار
شمارهٔ ۳۸۷از پس پردهٔ دل دوش بدیدم رخ یار
شمارهٔ ۳۸۸درآمد دوش ترکم مست و هشیار
شمارهٔ ۳۸۹بردار صراحیی ز خمار
شمارهٔ ۳۹۰ای عشق تو کیمیای اسرار
شمارهٔ ۳۹۱در عشق تو گم شدم به یکبار
شمارهٔ ۳۹۲اشک ریز آمدم چو ابر بهار
شمارهٔ ۳۹۳عشق آبم برد گو آبم ببر
شمارهٔ ۳۹۴ای در درون جانم و جان از تو بی‌خبر
شمارهٔ ۳۹۵ای تو را با هر دلی کاری دگر
شمارهٔ ۳۹۶پیر ما می‌رفت هنگام سحر
شمارهٔ ۳۹۹جان به لب آوردم ای جان درنگر
شمارهٔ ۴۰۰گر ز سر عشق او داری خبر
شمارهٔ ۴۰۲ساقیا گه جام ده گه جام خور
شمارهٔ ۴۰۳چون پیشهٔ تو شیوه و ناز است چه تدبیر
شمارهٔ ۴۰۴گرفتم عشق روی تو ز سر باز
شمارهٔ ۴۰۵عشق تو مرا ستد ز من باز
شمارهٔ ۴۰۶ای دل ز دلبران جهانت گزیده باز
شمارهٔ ۴۰۷هر که زو داد یک نشانی باز
شمارهٔ ۴۰۸هر که سر رشتهٔ تو یابد باز
شمارهٔ ۴۰۹ای روی تو شمع پردهٔ راز
شمارهٔ ۴۱۰ای شیوهٔ تو کرشمه و ناز
شمارهٔ ۴۱۱ذره‌ای دوستی آن دمساز
شمارهٔ ۴۱۳عمر رفت و تو منی داری هنوز
شمارهٔ ۴۱۴چند جویی در جهان یاری ز کس
شمارهٔ ۴۱۵آفتاب عاشقان روی تو بس
شمارهٔ ۴۱۶در عشق روی او ز حدوث و قدم مپرس
شمارهٔ ۴۱۷دوش آمد و گفت از آن ما باش
شمارهٔ ۴۱۸ای دل اگر عاشقی در پی دلدار باش
شمارهٔ ۴۱۹غیرت آمد بر دلم زد دور باش
شمارهٔ ۴۲۰گر مرد رهی ز رهروان باش
شمارهٔ ۴۲۱در عشق تو من توام تو من باش
شمارهٔ ۴۲۲منم اندر قلندری شده فاش
شمارهٔ ۴۲۳دستم نرسد به زلف چون شستش
شمارهٔ ۴۲۷عشق آن باشد که غایت نبودش
شمارهٔ ۴۲۸عاشقی نه دل نه دین می‌بایدش
شمارهٔ ۴۳۰بنمود رخ از پرده، دل گشت گرفتارش
شمارهٔ ۴۳۱ای پیر مناجاتی رختت به قلندر کش
شمارهٔ ۴۳۲درکش سر زلف دلستانش
شمارهٔ ۴۳۳هر مرد که نیست امتحانش
شمارهٔ ۴۳۴ای ز عشقت این دل دیوانه خوش
شمارهٔ ۴۳۶آخر ای صوفی مرقع پوش
شمارهٔ ۴۳۷ترسا بچهٔ شکر لبم دوش
شمارهٔ ۴۳۸مست شدم تا به خرابات دوش
شمارهٔ ۴۳۹دلی کامد ز عشق دوست در جوش
شمارهٔ ۴۴۰ای دل ز جفای یار مندیش
شمارهٔ ۴۴۱دلا در سر عشق از سر میندیش
شمارهٔ ۴۴۲هر که هست اندر پی بهبود خویش
شمارهٔ ۴۴۳ای از همه بیش و از همه پیش
شمارهٔ ۴۴۵ز دست رفت مرا بی تو روزگار دریغ
شمارهٔ ۴۴۶ای لب تو نگین خاتم عشق
شمارهٔ ۴۴۷خاصگان محرم سلطان عشق
شمارهٔ ۴۴۸هر که دایم نیست ناپروای عشق
شمارهٔ ۴۴۹عقل کجا پی برد، شیوهٔ سودای عشق؟
شمارهٔ ۴۵۰ای عشق تو با وجود هم تنگ
شمارهٔ ۴۵۱ای عقل گرفته از رخت فال
شمارهٔ ۴۵۳زهی در کوی عشقت مسکن دل
شمارهٔ ۴۵۵عشق جانی داد و بستد والسلام
شمارهٔ ۴۵۸خورد بر شب صبحدم شام ای غلام
شمارهٔ ۴۶۴فتنهٔ زلف دلربای توام
شمارهٔ ۴۶۵در خطت تا دل به جان در بسته‌ام
شمارهٔ ۴۶۶تا دیده‌ام رخ تو کم جان گرفته‌ام
شمارهٔ ۴۶۷از می عشق تو مست افتاده‌ام
شمارهٔ ۴۶۸کار بر خود سخت مشکل کرده‌ام
شمارهٔ ۴۶۹من شراب از ساغرِ جان خورده‌ام
شمارهٔ ۴۷۰بی دل و بی قراری مانده‌ام
شمارهٔ ۴۷۱بیشتر عمر چنان بوده‌ام
شمارهٔ ۴۷۲روی تو در حسن چنان دیده‌ام
شمارهٔ ۴۷۳از بس که روز و شب غم بر غم کشیده‌ام
شمارهٔ ۴۷۵نه ز وصل تو نشان می‌یابم
شمارهٔ ۴۷۶از عشق تو من به دیر بنشستم
شمارهٔ ۴۷۷تو بلندی عظیم و من پستم
شمارهٔ ۴۷۸درآمد دوش ترک نیم مستم
شمارهٔ ۴۷۹ساقیا توبه شکستم، جرعه‌ای می ده به دستم
شمارهٔ ۴۸۰دی در صف اوباش زمانی بنشستم
شمارهٔ ۴۸۱مرا قلاش می‌خوانند، هستم
شمارهٔ ۴۸۲از می عشق تو چنان مستم
شمارهٔ ۴۸۳عزم عشق دلستانی داشتم
شمارهٔ ۴۸۴دوش چشم خود ز خون دریای گوهر یافتم
شمارهٔ ۴۸۵آنچه من در عشق جانان یافتم
شمارهٔ ۴۸۶دوش، چون گردون کنار خویش پر خون یافتم
شمارهٔ ۴۸۷دوش درون صومعه، دیر مغانه یافتم
شمارهٔ ۴۸۸دوش دل را در بلایی یافتم
شمارهٔ ۴۸۹یک غمت را هزار جان گفتم
شمارهٔ ۴۹۰دریاب که رخت برنهادم
شمارهٔ ۴۹۱بر درد تو دل از آن نهادم
شمارهٔ ۴۹۲ای عشق تو پیشوای دردم
شمارهٔ ۴۹۳منم آن گبر دیرینه که بتخانه بنا کردم
شمارهٔ ۴۹۴تا روی تو قبلهٔ نظر کردم
شمارهٔ ۴۹۵هر شبی عشقت جگر می‌سوزدم
شمارهٔ ۴۹۶گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم
شمارهٔ ۴۹۷در سفر عشق چنان گم شدم
شمارهٔ ۴۹۸ای عشق بی نشان ز تو من بی نشان شدم
شمارهٔ ۴۹۹تا ز سر عشق سرگردان شدم
شمارهٔ ۵۰۰تا جمال تو بدیدم مست و مدهوش آمدم
شمارهٔ ۵۰۱دوش از وثاق دلبری سرمست بیرون آمدم
شمارهٔ ۵۰۲رفتم به زیر پرده و بیرون نیامدم
شمارهٔ ۵۰۳تو می‌دانی که در کار تو چون مضطر فرو ماندم
شمارهٔ ۵۰۴تا بر رخ تو نظر فکندم
شمارهٔ ۵۰۵تا عشق تو را به جان ربودم
شمارهٔ ۵۰۶تا عشق تو سوخت همچو عودم
شمارهٔ ۵۰۸عشق بالای کفر و دین دیدم
شمارهٔ ۵۰۹دریغا کانچه جستم آن ندیدم
شمارهٔ ۵۱۰تا چشم باز کردم نور رخ تو دیدم
شمارهٔ ۵۱۱آن دَر که بسته باید تا چند باز دارم
شمارهٔ ۵۱۲من با تو هزار کار دارم
شمارهٔ ۵۱۳ازین کاری که من دارم نه جان دارم نه تن دارم
شمارهٔ ۵۱۴تا عشق تو در میان جان دارم
شمارهٔ ۵۱۵مسلمانان من آن گبرم که دین را خوار می‌دارم
شمارهٔ ۵۱۶جانا مرا چه سوزی چون بال و پر ندارم
شمارهٔ ۵۱۷دل رفت وز جان خبر ندارم
شمارهٔ ۵۱۸فریاد کز غم تو فریادرس ندارم
شمارهٔ ۵۱۹سر مویی سر عالم ندارم
شمارهٔ ۵۲۰بی تو زمانی سر زمانه ندارم
شمارهٔ ۵۲۱چه سازم که سوی تو راهی ندارم
شمارهٔ ۵۲۴نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم
شمارهٔ ۵۲۵اگر برشمارم غم بیشمارم
شمارهٔ ۵۲۶بی تو نیست آرامم کز جهان تو را دارم
شمارهٔ ۵۲۷پشتا پشت است با تو کارم
شمارهٔ ۵۲۸چون من ز همه عالم ترسا بچه‌ای دارم
شمارهٔ ۵۲۹ترسا بچه‌ای کشید در کارم
شمارهٔ ۵۳۰ترک قلندر من دوش درآمد از درم
شمارهٔ ۵۳۱گنج دزدیده ز جایی پی برم
شمارهٔ ۵۳۳گر بوی یک شکن ز سر زلف دلبرم
شمارهٔ ۵۳۴گر از میان آتش دل دم برآورم
شمارهٔ ۵۳۵تیر عشقت بر دل و جان می‌خورم
شمارهٔ ۵۳۷زیر بار ستمت می‌میرم
شمارهٔ ۵۳۸کار چو از دست من برفت چه سازم
شمارهٔ ۵۳۹با این دل بی خبر چه سازم
شمارهٔ ۵۴۰از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم
شمارهٔ ۵۴۱بی لبت از آب حیوان می‌بسم
شمارهٔ ۵۴۲هرگاه که مست آن لقا باشم
شمارهٔ ۵۴۳دامن دل از تو در خون می‌کشم
شمارهٔ ۵۴۴دل و جانم ببرد جان و دلم
شمارهٔ ۵۴۵ای عشق تو قبلهٔ قبولم
شمارهٔ ۵۴۶کجایی ساقیا می ده مدامم
شمارهٔ ۵۴۷خویش را چند ز اندیشه به سر گردانم
شمارهٔ ۵۵۰درد دل را دوا نمی‌دانم
شمارهٔ ۵۵۱من پای همی ز سر نمی‌دانم
شمارهٔ ۵۵۲بجز غم خوردن عشقت غمی دیگر نمی‌دانم
شمارهٔ ۵۵۳کجا بودم کجا رفتم کجاام من نمی‌دانم
شمارهٔ ۵۵۵من این دانم که مویی می ندانم
شمارهٔ ۵۵۶چو خود را پاک دامن می ندانم
شمارهٔ ۵۵۷از عشق در اندرون جانم
شمارهٔ ۵۵۸چون نام تو بر زبان برانم
شمارهٔ ۵۵۹گر در سر عشق رفت جانم
شمارهٔ ۵۶۰از در جان درآی تا جانم
شمارهٔ ۵۶۱ز تو گر یک نظر آید به جانم
شمارهٔ ۵۶۲ازین دریا که غرق اوست جانم
شمارهٔ ۵۶۳درین نشیمن خاکی بدین صفت که منم
شمارهٔ ۵۶۴دست می ندهد که بی تو دم زنم
شمارهٔ ۵۶۵چون ندارم سر یک موی خبر زانچه منم
شمارهٔ ۵۶۷دل ز عشقت بی خبر شد چون کنم
شمارهٔ ۵۶۸قصهٔ عشق تو از بر چون کنم
شمارهٔ ۵۶۹دل ندارم، صبر بی دل چون کنم
شمارهٔ ۵۷۰رفت وجودم به عدم چون کنم
شمارهٔ ۵۷۱دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم
شمارهٔ ۵۷۲آه گر من ز عشق آه کنم
شمارهٔ ۵۷۴چاره نیست از توام چه چاره کنم
شمارهٔ ۵۷۵هر زمان بی خود هوایی می‌کنم
شمارهٔ ۵۷۶این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم
شمارهٔ ۵۷۷محلم نیست که خورشید جمالت بینم
شمارهٔ ۵۷۸چشم از پی آن دارم تا روی تو می‌بینم
شمارهٔ ۵۷۹دردا که ز یک همدم آثار نمی‌بینم
شمارهٔ ۵۸۰به دریایی در افتادم که پایانش نمی‌بینم
شمارهٔ ۵۸۱در درد عشق یک دل بیدار می نبینم
شمارهٔ ۵۸۳در ره او بی سر و پا می‌روم
شمارهٔ ۵۸۴هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم
شمارهٔ ۵۸۵ما هر چه آن ماست ز ره بر گرفته‌ایم
شمارهٔ ۵۸۶ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم
شمارهٔ ۵۸۷باده ناخورده مست آمده‌ایم
شمارهٔ ۵۸۸ما می از کاس سعادت خورده‌ایم
شمارهٔ ۵۸۹دست در عشقت ز جان افشانده‌ایم
شمارهٔ ۵۹۰ما ز عشقت آتشین دل مانده‌ایم
شمارهٔ ۵۹۱در چه طلسم است که ما مانده‌ایم
شمارهٔ ۵۹۲ما رند و مقامر و مباحی‌ایم
شمارهٔ ۵۹۳ما دُردفروش هر خراباتیم
شمارهٔ ۵۹۴گرچه در عشق تو جان درباختیم
شمارهٔ ۵۹۵هرچه همه عمر همی ساختیم
شمارهٔ ۵۹۶بس که جان در خاک این در سوختیم
شمارهٔ ۵۹۷تا به دام عشق او آویختیم
شمارهٔ ۵۹۸تا به عشق تو قدم برداشتیم
شمارهٔ ۵۹۹تا با غم عشق آشنا گشتیم
شمارهٔ ۶۰۰ما ترک مقامات و کرامات گرفتیم
شمارهٔ ۶۰۱ما بار دگر گوشهٔ خمار گرفتیم
شمارهٔ ۶۰۲هر آن نقشی که بر صحرا نهادیم
شمارهٔ ۶۰۳تا ما ره عشق تو سپردیم
شمارهٔ ۶۰۴تا دردی درد او چشیدیم
شمارهٔ ۶۰۵ما ز خرابات عشق مست الست آمدیم
شمارهٔ ۶۰۶چه مقصود ار چه بسیاری دویدیم
شمارهٔ ۶۰۷دردا که درین بادیه بسیار دویدیم
شمارهٔ ۶۰۸تا ما سر ننگ و نام داریم
شمارهٔ ۶۰۹ما ننگ وجود روزگاریم
شمارهٔ ۶۱۰ما مرد کلیسیا و زناریم
شمارهٔ ۶۱۱چون زلف تاب دهد آن ترک لشکریم
شمارهٔ ۶۱۲ما در غمت به شادی جان باز ننگریم
شمارهٔ ۶۱۳من نمیرم زانکه بی جان می‌زیم
شمارهٔ ۶۱۵بر هرچه که دل نهاده باشیم
شمارهٔ ۶۱۶بیا تا رند هر جایی بباشیم
شمارهٔ ۶۱۷ساقیا خیز که تا رخت به خمار کشیم
شمارهٔ ۶۱۸اکنون که نشانهٔ ملامیم
شمارهٔ ۶۱۹بیار آن جام می تا جان فشانیم
شمارهٔ ۶۲۰ما گبر قدیم نامسلمانیم
شمارهٔ ۶۲۱گاه لاف از آشنایی می‌زنیم
شمارهٔ ۶۲۲وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم
شمارهٔ ۶۲۳ما ره ز قبله سوی خرابات می‌کنیم
شمارهٔ ۶۲۴ما چو بی‌ماییم از ما ایمنیم
شمارهٔ ۶۲۵گر مردی خویشتن ببینیم
شمارهٔ ۶۲۶ای جان ز جهان کجات جویم
شمارهٔ ۶۲۷نشستی در دل من چونت جویم
شمارهٔ ۶۲۸در عشق همی بلا همی جویم
شمارهٔ ۶۲۹چون قصهٔ زلف تو دراز است چگویم
شمارهٔ ۶۳۰چون نیاید سر عشقت در بیان
شمارهٔ ۶۳۲ای گرفته حسن تو هر دو جهان
شمارهٔ ۶۳۳ای نهان از دیده و در دل عیان
شمارهٔ ۶۳۴قصد کرد از سرکشی یارم به جان
شمارهٔ ۶۳۶ای جگرگوشهٔ جگرخواران
شمارهٔ ۶۳۷ای به روی تو عالمی نگران
شمارهٔ ۶۳۹ای یاد تو کار کاردانان
شمارهٔ ۶۴۰نیست آسان عشق جانان باختن
شمارهٔ ۶۴۱نیست ره عشق را برگ و نوا ساختن
شمارهٔ ۶۴۲کافری است از عشق دل برداشتن
شمارهٔ ۶۴۳بندگی چیست به فرمان رفتن
شمارهٔ ۶۴۴عاشقی چیست ترک جان گفتن
شمارهٔ ۶۴۵کفر است ز بی نشان نشان دادن
شمارهٔ ۶۴۶با تو سری در میان خواهد بدن
شمارهٔ ۶۴۷دل ز عشق تو خون توان کردن
شمارهٔ ۶۴۸عشق را بی‌خویشتن باید شدن
شمارهٔ ۶۴۹عشق چیست از خویش بیرون آمدن
شمارهٔ ۶۵۰کاری است قوی ز خود بریدن
شمارهٔ ۶۵۱آتشی در جملهٔ آفاق زن
شمارهٔ ۶۵۳گر سر این کار داری کار کن
شمارهٔ ۶۵۴گر مرد نام و ننگی از کوی ما گذر کن
شمارهٔ ۶۵۵خیز و از می آتشی در ما فکن
شمارهٔ ۶۵۷چو دریا شور در جانم میفکن
شمارهٔ ۶۵۹بیم است که صد آه برآرم ز جگر من
شمارهٔ ۶۶۰باز آمده‌ای از آن جهانم من
شمارهٔ ۶۶۱ترسا بچه‌ای ناگه چون دید عیان من
شمارهٔ ۶۶۳در رهت حیران شدم ای جان من
شمارهٔ ۶۶۴عشق تو در جان من ای جان من
شمارهٔ ۶۶۵چند باشم در انتظار تو من
شمارهٔ ۶۶۶درد دل دارم جهانی بی‌تو من
شمارهٔ ۶۶۷گر با تو بگویم غم افزون شدهٔ من
شمارهٔ ۶۶۸ای دل و جان زندگانی من
شمارهٔ ۶۶۹میل درکش روی آن دلبر ببین
شمارهٔ ۶۷۰بار دیگر روی زیبایی ببین
شمارهٔ ۶۷۱ای روی تو آفتاب کونین
شمارهٔ ۶۷۲هر که جان درباخت بر دیدار او
شمارهٔ ۶۷۳ای چو گویی گشته در میدان او
شمارهٔ ۶۷۴ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او
شمارهٔ ۶۷۵ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او
شمارهٔ ۶۷۶ای سراسیمه مه از رخسار تو
شمارهٔ ۶۷۷ماییم دل بریده ز پیوند و ناز تو
شمارهٔ ۶۷۸تا دل از دست بیفتاد از تو
شمارهٔ ۶۷۹ای مرا زندگی جان از تو
شمارهٔ ۶۸۰هر زمان شوری دگر دارم ز تو
شمارهٔ ۶۸۱ای خرد را زندگی جان ز تو
شمارهٔ ۶۸۲می‌روم بر خاک دل پر خون ز تو
شمارهٔ ۶۸۳برخاست شوری در جهان از زلف شورانگیز تو
شمارهٔ ۶۸۵ای دل و جان کاملان، گم شده در کمال تو
شمارهٔ ۶۸۶ای غذای جان مستم نام تو
شمارهٔ ۶۸۷ای جگر گوشهٔ جانم غم تو
شمارهٔ ۶۸۹آنچه با من می‌کند سودای تو
شمارهٔ ۶۹۰ای دلم مستغرق سودای تو
شمارهٔ ۶۹۱ای دل مبتلای من شیفتهٔ هوای تو
شمارهٔ ۶۹۲چون نیست کسی مرا به جای تو
شمارهٔ ۶۹۵دلا چون کس نخواهد ماند دایم هم نمانی تو
شمارهٔ ۶۹۶ای جهانی پشت گرم از روی تو
شمارهٔ ۶۹۷ای خم چرخ از خم ابروی تو
شمارهٔ ۶۹۸ای دو عالم پرتوی از روی تو
شمارهٔ ۶۹۹ای دو عالم یک فروغ از روی تو
شمارهٔ ۷۰۰جانا بسوخت جان من از آرزوی تو
شمارهٔ ۷۰۱ذره‌ای نادیده گنج روی تو
شمارهٔ ۷۰۲ای مُرَقَّع‌پوش در خَمّار شو
شمارهٔ ۷۰۳ای دل به میان جان فرو شو
شمارهٔ ۷۰۴در کنج اعتکاف دلی بردبار کو
شمارهٔ ۷۰۵دوش درآمد ز درم صبحگاه
شمارهٔ ۷۰۶شب را ز تیغ صبحدم خون است عمدا ریخته
شمارهٔ ۷۰۷صد قلزم سیماب بین بر طارم زر ریخته
شمارهٔ ۷۰۸ای آتش سودای تو دود از جهان انگیخته
شمارهٔ ۷۰۹ای چشم بد را برقعی بر روی ماه آویخته
شمارهٔ ۷۱۱ای ذره‌ای از نور تو بر عرش اعظم تافته
شمارهٔ ۷۱۲ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته
شمارهٔ ۷۱۳ای دل اندر عشق، دل در یار ده
شمارهٔ ۷۱۴ساقیا گر پخته‌ای می خام ده
شمارهٔ ۷۱۵سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده
شمارهٔ ۷۱۶دوش آمد زلف تاب داده
شمارهٔ ۷۱۷جانا منم ز مستی سر در جهان نهاده
شمارهٔ ۷۱۸ای اشتیاق رویت از چشم خواب برده
شمارهٔ ۷۱۹ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کرده
شمارهٔ ۷۲۱ای ز سودای تو دل شیدا شده
شمارهٔ ۷۲۳ای درس عشقت هر شبم تا روز تکرار آمده
شمارهٔ ۷۲۴ای ز صفات لبت عقل به جان آمده
شمارهٔ ۷۲۵ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده
شمارهٔ ۷۲۶در راه تو مردانند از خویش نهان مانده
شمارهٔ ۷۲۷ای جهانی خلق حیران مانده
شمارهٔ ۷۲۸ای پای دل ز عشق تو در گل بمانده
شمارهٔ ۷۲۹منم از عشق سرگردان بمانده
شمارهٔ ۷۳۰ای زلف تو دام ماه افکنده
شمارهٔ ۷۳۱ای روی تو زهر سو رویی دگر نموده
شمارهٔ ۷۳۲ای جان ما شرابی از جام تو کشیده
شمارهٔ ۷۳۴چون کشته شدم هزار باره
شمارهٔ ۷۳۵جهان جمله تویی تو در جهان نه
شمارهٔ ۷۳۷ای راه تو بحر بی کرانه
شمارهٔ ۷۳۸من کیم اندر جهان سرگشته‌ای
شمارهٔ ۷۳۹دوش وقت صبح چون دل داده‌ای
شمارهٔ ۷۴۲ای که ز سودای عشق بی سر و پا مانده‌ای
شمارهٔ ۷۴۳بوی زلفت در جهان افکنده‌ای
شمارهٔ ۷۴۴بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای
شمارهٔ ۷۴۵گر کسی یابد درین کو خانه‌ای
شمارهٔ ۷۴۶شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای
شمارهٔ ۷۴۷آن را که نیست در دل ازین سر سکینه‌ای
شمارهٔ ۷۴۸ای صد هزار عاشقت از فرق تا به پای
شمارهٔ ۷۵۰درآمد از در دل چون خرابی
شمارهٔ ۷۵۱گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی
شمارهٔ ۷۵۲از من بی خبر چه می‌طلبی
شمارهٔ ۷۵۴عشق را گر سری پدیدستی
شمارهٔ ۷۵۵اگر از نسیم زلفت اثری به جان فرستی
شمارهٔ ۷۵۶جانا دلم ببردی در قعر جان نشستی
شمارهٔ ۷۵۷ای همه راحت روان، سرو روان کیستی
شمارهٔ ۷۵۸ای آفتاب از ورق رویت آیتی
شمارهٔ ۷۵۹گر مرد راه عشقی ره پیش بر به مردی
شمارهٔ ۷۶۱تا تو ز هستی خود زیر و زبر نگردی
شمارهٔ ۷۶۵ای که با عاشقان نه پیوندی
شمارهٔ ۷۶۶گر مرد این حدیثی زنار کفر بندی
شمارهٔ ۷۶۷ای کاش درد عشقت درمان‌پذیر بودی
شمارهٔ ۷۶۹گر از همه عاشقان وفا دیدی
شمارهٔ ۷۷۰ای آنکه هیچ جایی آرام جان ندیدی
شمارهٔ ۷۷۱الصلا ای دل اگر در عشق او اقرار داری
شمارهٔ ۷۷۴تورا گر نیست با من هیچ کاری
شمارهٔ ۷۷۵تو را تا سر بود برجا کجا داری کله داری
شمارهٔ ۷۷۶پروانه شبی ز بی قراری
شمارهٔ ۷۷۸درآمد دوش دلدارم به یاری
شمارهٔ ۷۷۹ترسا بچه‌ای شنگی زین نادره دلداری
شمارهٔ ۷۸۱گاهیم به لطف می نوازی
شمارهٔ ۷۸۲چه عجب کسی تو جانا که ندانمت چه چیزی
شمارهٔ ۷۸۳گر مرد این حدیثی زین باده مست باشی
شمارهٔ ۷۸۴تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی
شمارهٔ ۷۸۵هر دمم مست به بازار کشی
شمارهٔ ۷۸۷هر دمم در امتحان چندی کشی
شمارهٔ ۷۸۹در ده می عشق یک دم ای ساقی
شمارهٔ ۷۹۰جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی
شمارهٔ ۷۹۲ماییم ز عالم معالی
شمارهٔ ۷۹۳دی ز دیر آمد برون سنگین دلی
شمارهٔ ۷۹۴دست نمی‌دهد مرا بی تو نفس زدن دمی
شمارهٔ ۷۹۵گر من اندر عشق مرد کارمی
شمارهٔ ۷۹۶ای جان جان جانم تو جان جان جانی
شمارهٔ ۷۹۷هزاران جان سزد در هر زمانی
شمارهٔ ۷۹۹ای در میان جانم وز جان من نهانی
شمارهٔ ۸۰۰ای روی تو فتنهٔ جهانی
شمارهٔ ۸۰۱ای هرشکنی از سر زلف تو جهانی
شمارهٔ ۸۰۳ای حسن تو آب زندگانی
شمارهٔ ۸۰۴دردی است درین دلم نهانی
شمارهٔ ۸۰۵ترسا بچه‌ای لولی همچون بت روحانی
شمارهٔ ۸۰۶ای ساقی از آن قدح که دانی
شمارهٔ ۸۰۷به هر کویی مرا تا کی دوانی
شمارهٔ ۸۰۸خاک کوی توام تو می‌دانی
شمارهٔ ۸۰۹کجایی ای دل و جانم مگر که در دل و جانی
شمارهٔ ۸۱۰ز سگان کویت ای جان که دهد مرا نشانی
شمارهٔ ۸۱۱ای هجر تو وصل جاودانی
شمارهٔ ۸۱۲بس نادره جهانی ای جان و زندگانی
شمارهٔ ۸۱۴ترسا بچه‌ای به دلستانی
شمارهٔ ۸۱۵گفتم بخرم غمت به جانی
شمارهٔ ۸۱۶ای گشته نهان از همه از بس که عیانی
شمارهٔ ۸۱۸هر زمان لاف وفایی می زنی
شمارهٔ ۸۱۹خواجه تا چند حساب زر و دینار کنی
شمارهٔ ۸۲۱ای دل اندر عشق غوغا چون کنی
شمارهٔ ۸۲۳هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنی
شمارهٔ ۸۲۴هر شبم سرمست در کوی افکنی
شمارهٔ ۸۲۵در همه شهر خبر شد که تو معشوق منی
شمارهٔ ۸۲۶به سر زلف دلربای منی
شمارهٔ ۸۲۷نگر تا ای دل بیچاره چونی
شمارهٔ ۸۲۸تا در سر زلف تاب بینی
شمارهٔ ۸۲۹به وادییی که درو گوی راه سر بینی
شمارهٔ ۸۳۰هر روز ز دلتنگی جایی دگرم بینی
شمارهٔ ۸۳۲هرچه هست اوست و هرچه اوست توی
شمارهٔ ۸۳۴گر تو خلوتخانهٔ توحید را محرم شوی
شمارهٔ ۸۳۶نگاری مست لایعقل چو ماهی
شمارهٔ ۸۳۸آفتاب رویت ای سرو سهی
شمارهٔ ۸۴۱ای راه تو را دراز نایی
شمارهٔ ۸۴۲منم و گوشه‌ای و سودایی
شمارهٔ ۸۴۳ز عشقت سوختم ای جان کجایی
شمارهٔ ۸۴۴از غمت روز و شب به تنهایی
شمارهٔ ۸۴۵دوش از سر بیهوشی و ز غایت خودرایی
شمارهٔ ۸۴۶سر برهنه کرده‌ام به سودایی
شمارهٔ ۸۴۷ترسا بچه‌ای دیشب در غایت ترسایی
شمارهٔ ۸۴۸دلا در راه حق گیر آشنایی
شمارهٔ ۸۴۹ترسا بچه‌ایم افکند از زهد به ترسایی
شمارهٔ ۸۵۰رخ تو چگونه بینم که تو در نظر نیایی
شمارهٔ ۸۵۱چون روی بود بدان نکویی
شمارهٔ ۸۵۲ای آفتاب رویت از غایت نکویی