غزلیات

فیض کاشانی · شوق مهدی

۱۵۰ شعر

  1. شمارهٔ ۱الا یا ایها المَهدی مدامَ الوَصل ناوِلها
  2. شمارهٔ ۲اگر آن شاه دین پرور نوازد خاطر ما را
  3. شمارهٔ ۳ای فروغ شرع و دین از روی رخشان شما
  4. شمارهٔ ۴یا رب که کارها همه گردد به کام ما
  5. شمارهٔ ۵به ملازمان مهدی که رساند این دعا را
  6. شمارهٔ ۶به خدا اگر به فیضت اثری رسد ز فیضت
  7. شمارهٔ ۷مژده آمدنت داد صبا دوران را
  8. شمارهٔ ۸دل میرود ز دستم صاحب زمان خدا را
  9. شمارهٔ ۹کجا رسم من مسکین بدان جناب کجا
  10. شمارهٔ ۱۰مژده وصل آن رفیع جناب
  11. شمارهٔ ۱۱ای شاهد قدسی بگشا بند نقابت
  12. شمارهٔ ۱۲در دل ز حق تعالی، شکریست بینهایت
  13. شمارهٔ ۱۳منم که مهر نبی و ولی پناه من است
  14. شمارهٔ ۱۴برای دوست رفیقی که خالی از خلل است
  15. شمارهٔ ۱۵هان مژده ای بیار صبا از دیار دوست
  16. شمارهٔ ۱۶تو حقشناس نئی ای عدو خطا اینجاست
  17. شمارهٔ ۱۷صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست
  18. شمارهٔ ۱۸برا امام که بنیاد عمر بر باد است
  19. شمارهٔ ۱۹به علم آل نبی هر کسی که ره دانست
  20. شمارهٔ ۲۰جز آستان امامم دگر پناهی نیست
  21. شمارهٔ ۲۱ما را امام هست و یارا چه حاجت است
  22. شمارهٔ ۲۲مهر پیغمبر و آلش چه بود تخم بهشت
  23. شمارهٔ ۲۳روضه خلد برین تربت اهل البیت است
  24. شمارهٔ ۲۴هر کسی کو از طریق اهل بیت آگاه نیست
  25. شمارهٔ ۲۵شد دین خراب این همه فسق جهار چیست
  26. شمارهٔ ۲۶حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست
  27. شمارهٔ ۲۷یا رب سببی ساز که آن ختم امامت
  28. شمارهٔ ۲۸سئوال طلعت از آن حضرت ارچه بیادبی است
  29. شمارهٔ ۲۹برو به کار خود ای واعظ این چه فریاد است
  30. شمارهٔ ۳۰بیا بیا که ز هجر تو کار دل زاریست
  31. شمارهٔ ۳۱مردم دیده ما جز به رهت ناظر نیست
  32. شمارهٔ ۳۲دل سراپرده محبت اوست
  33. شمارهٔ ۳۳کس نیست که او منتظر وصل شما نیست
  34. شمارهٔ ۳۴روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست
  35. شمارهٔ ۳۵ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت
  36. شمارهٔ ۳۶رواق منظر چشم من آشیانهٔ تست
  37. شمارهٔ ۳۷راز دل با تو گفتنم هوس است
  38. شمارهٔ ۳۸ای تو ما را راحت جان الغیاث
  39. شمارهٔ ۳۹توئی به جای دو جدت سر جهان را تاج
  40. شمارهٔ ۴۰تو را امام زمان گر در اختفاست صلاح
  41. شمارهٔ ۴۱ز هجر مهدی هادی است کار و بارم تلخ
  42. شمارهٔ ۴۲گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود
  43. شمارهٔ ۴۳دست از طلب ندارم تا کام من برآید
  44. شمارهٔ ۴۴صد شکر که نخل سخنم خوش ثمر افتاد
  45. شمارهٔ ۴۵نه هر که روی نبی دید سروری داند
  46. شمارهٔ ۴۶نفس باد صبا مشک‌فشان خواهد شد
  47. شمارهٔ ۴۷همای اوج سعادت به دام ما افتد
  48. شمارهٔ ۴۸زهی خجسته زمانی که یار باز آید
  49. شمارهٔ ۴۹اگر آن نائب رحمان ز درم باز آید
  50. شمارهٔ ۵۰کو ره آن که نهم سوی شما گامی چند
  51. شمارهٔ ۵۱چو باد عزم سرای امام خواهم کرد
  52. شمارهٔ ۵۲مرا شوق حضور او ز سر بیرون نخواهد شد
  53. شمارهٔ ۵۳به کوی مهدی هادی گذر توانی کرد
  54. شمارهٔ ۵۴سال‌ها دل طلب وصل تو از ما می‌کرد
  55. شمارهٔ ۵۵پیشتر زانکه خدا خشت و گل آدم زد
  56. شمارهٔ ۵۶نقدها را بود آیا که عیاری گیرند؟
  57. شمارهٔ ۵۷کی باشد آن که مهدی ما پرده‌در شود
  58. شمارهٔ ۵۸جان بیلقای مهدی ذوقی چنان ندارد
  59. شمارهٔ ۵۹آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
  60. شمارهٔ ۶۰بخت از قدوم دوست نشانم نمی‌دهد
  61. شمارهٔ ۶۱گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد
  62. شمارهٔ ۶۲نفس برآید و مقصود بر نمی‌آید
  63. شمارهٔ ۶۳خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود
  64. شمارهٔ ۶۴شوقت نه سرسریست که از سر به در شود
  65. شمارهٔ ۶۵لاف محبت او، بر قدسیان توان زد
  66. شمارهٔ ۶۶بود آیا که در وصل شما بگشایند ؟
  67. شمارهٔ ۶۷صاحب الامر مگر باز گذاری بکند
  68. شمارهٔ ۶۸مهدی چو به عدل دست گیرد
  69. شمارهٔ ۶۹گفتم کیم به طلعت تو شادمان کنند؟
  70. شمارهٔ ۷۰دوش از جناب مهدی پیک بشارت آمد
  71. شمارهٔ ۷۱رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
  72. شمارهٔ ۷۲مژده ای دل که مسیحانفسی می‌آید
  73. شمارهٔ ۷۳بیا که رایت آن نائب آله رسید
  74. شمارهٔ ۷۴بهر مهر تو به فردوس براتم دادند
  75. شمارهٔ ۷۵درخت مهر اهل البیت نور دل به بار آرد
  76. شمارهٔ ۷۶به علم و سیف و نسب کس به یار ما نرسد
  77. شمارهٔ ۷۷شاه دین گوی فلک در خم چوگان تو باد
  78. شمارهٔ ۷۸تو را امام ز اعدا خدا نگه دارد
  79. شمارهٔ ۷۹وقت آشوب جهان شد العیاذ
  80. شمارهٔ ۸۰بلینا بالفتن فی لیلة الهجر
  81. شمارهٔ ۸۱ای خرم از نوید قدومت بهار عمر
  82. شمارهٔ ۸۲روی بنمای اماما و ره منبر گیر
  83. شمارهٔ ۸۳به حدیث آی و علوم خودم از یاد ببر
  84. شمارهٔ ۸۴مهدی آخر زمان آید به دوران غم مخور
  85. شمارهٔ ۸۵ای صبا نکهتی از خاک در یار بیار
  86. شمارهٔ ۸۶عید است روز جمعه و یاران در انتظار
  87. شمارهٔ ۸۷بیا امام که آئین احمد آید باز
  88. شمارهٔ ۸۸دلم فدای امام زمان شد و جان نیز
  89. شمارهٔ ۸۹شود به طلعت مهدی چو دیدگانم باز
  90. شمارهٔ ۹۰خدای عزّوجل کارساز بنده‌نواز!
  91. شمارهٔ ۹۱دارم از غیبت مهدی گله چندان که مپرس
  92. شمارهٔ ۹۲زین جهان پیروی آل نبی ما را بس
  93. شمارهٔ ۹۳خداوندا مرا برهان ز دنیا و شر و شورش
  94. شمارهٔ ۹۴جان نخواهد که شود ز آتش شوق تو خلاص
  95. شمارهٔ ۹۵حرف وجود او جهان جمله گرفت طول و عرض
  96. شمارهٔ ۹۶در غم شوق تو سخن کس ننوشت بدین نمط
  97. شمارهٔ ۹۷ز مکر و کید اعادی تو را خدا حافظ
  98. شمارهٔ ۹۸در غم هجرانت ای مهدی گدازانم چو شمع
  99. شمارهٔ ۹۹منم غلام به اخلاص آن امام مطاع
  100. شمارهٔ ۱۰۰بسی شدم به بلاد و جبال و کوچه و باغ
  101. شمارهٔ ۱۰۱میروم از بر امام طوفکنان به هر طرف
  102. شمارهٔ ۱۰۲سلوک راه حق و خدمت امام شفیق
  103. شمارهٔ ۱۰۳برای مهدی هادی بخوان شأن فراق
  104. شمارهٔ ۱۰۴امام و سید و مولای من جعلت فداک
  105. شمارهٔ ۱۰۵غیر از شما ندارم نزد خدا وسائل
  106. شمارهٔ ۱۰۶خوش خبر باش ای نسیم شمال
  107. شمارهٔ ۱۰۷اگر به کوی امامم بود مجال وصول
  108. شمارهٔ ۱۰۸حاشا که من حدیث ثنای تو طی کنم
  109. شمارهٔ ۱۰۹غم زمانه که هیچش گران نمی‌بینم
  110. شمارهٔ ۱۱۰خیز تا از در طاعات گشادی طلبیم
  111. شمارهٔ ۱۱۱خیز تا چاره این غم به مناجات بریم
  112. شمارهٔ ۱۱۲ما شبی دست برآریم و دعائی بکنیم
  113. شمارهٔ ۱۱۳نماز شام غریبان چو گریه آغازم
  114. شمارهٔ ۱۱۴در توسل به جناب تو چه تدبیر کنم
  115. شمارهٔ ۱۱۵گرچه افتاد ز هجرش گرهی در کارم
  116. شمارهٔ ۱۱۶دردم از یار است و درمان نیز هم
  117. شمارهٔ ۱۱۷اماما در فراقت شد هزاران رخنه در دینم
  118. شمارهٔ ۱۱۸روزی مرا وصال تو روزی اگر شود
  119. شمارهٔ ۱۱۹من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم
  120. شمارهٔ ۱۲۰یاد مهدی چه کنم صبر به صحرا فکنم
  121. شمارهٔ ۱۲۱جوزا سحر نهاد حمایل برابرم
  122. شمارهٔ ۱۲۲مولای من بیا که هواخواه خدمتم
  123. شمارهٔ ۱۲۳حجاب چهره جان میشود غبار تنم
  124. شمارهٔ ۱۲۴مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم
  125. شمارهٔ ۱۲۵اماما پای نه تا آنکه در پایت سراندازیم
  126. شمارهٔ ۱۲۶ای لقایت آرزوی مؤمنان
  127. شمارهٔ ۱۲۷با ما یکی به آن لب مشکین خطاب کن
  128. شمارهٔ ۱۲۸مهدی هادی چو بنشیند به جای خویشتن
  129. شمارهٔ ۱۲۹دانی که چیست دولت، روی امام دیدن
  130. شمارهٔ ۱۳۰ز در درا و شبستان ما منور کن
  131. شمارهٔ ۱۳۱به خاک پای امام و به حق نعمت او
  132. شمارهٔ ۱۳۲آرم ای مولای من یک قطره از دریای تو
  133. شمارهٔ ۱۳۳ای پیک راستان خبر یار ما بگو
  134. شمارهٔ ۱۳۴امر خلافت، گر نیست دلخواه
  135. شمارهٔ ۱۳۵با خون دل نوشتم نزد امام نامه
  136. شمارهٔ ۱۳۶وصال او ز عمر جاودان به
  137. شمارهٔ ۱۳۷تو را میگویم ای جویای حق هی
  138. شمارهٔ ۱۳۸پیرو شریعت باش ای دل ار مسلمانی
  139. شمارهٔ ۱۳۹طفیل نور امامند آدمی و پری
  140. شمارهٔ ۱۴۰کتبت قصّة شوقی و مدمعی باکی
  141. شمارهٔ ۱۴۱بسی شوق تو در دل هست و می‌دانم که می‌دانی
  142. شمارهٔ ۱۴۲سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی
  143. شمارهٔ ۱۴۳گر از روشِ حافظ و قرآن به در آیی
  144. شمارهٔ ۱۴۴نامحرمان بسازید با جاهلی و پستی!
  145. شمارهٔ ۱۴۵ای قصه بهشت ز کویت حکایتی
  146. شمارهٔ ۱۴۶ای پادشه خوبان داد از غم تنهائی
  147. شمارهٔ ۱۴۷ای که حرمانی ما را تو روا می‌داری
  148. شمارهٔ ۱۴۸سلامی چو بوی خوش آشنائی
  149. شمارهٔ ۱۴۹در طلعت تو پیدا انوار پادشاهی
  150. شمارهٔ ۱۵۰یا من اشتد فیک اهوائی