فیض کاشانی

عالم، حکیم و عارف بزرگ شیعه در روزگار صفویه. در ۱۰۰۷ قمری در کاشان زاده شد، در شیراز شاگرد ملاصدرا شد و دامادش گشت. نویسندهٔ آثاری چون تفسیر صافی، الوافی و المحجة البیضاء است. شعرش بیش از سیزده هزار بیت دانسته شده؛ غزل‌هایش سراسر رنگ عرفانی دارند و مجموعهٔ «شوق مهدی» را در اشتیاق امام زمان (عج) سروده است. در ۱۰۹۰ قمری (بنا بر برخی منابع ۱۰۹۱) در کاشان درگذشت. در این سایت فقط اشعار آیینی و عرفانی او آمده است.